Γιε μου, σπλάχνο των σπλάχνων μου
καρδούλα της καρδιάς μου
πουλάκι της φτωχιάς αυλής
ανθέ της ερημιάς μου
πώς κλείσαν τα ματάκια σου
και δε θωρείς που κλαίω
και δε σαλεύεις, δε γρικάς
τα που πικρά σού λέω;
Στη στράτα εδώ καταμεσίς
τ’ άσπρα μαλλιά μου λύνω
και σου σκεπάζω της μορφής
το μαραμένο κρίνο.
Φιλώ το παγωμένο σου χειλάκι
που σωπαίνει
κι είναι σα να μου θύμωσε
και σφαλιγμένο μένει.
Δε μου μιλείς κι η δόλια εγώ
τον κόρφο, δες, ανοίγω
και στα βυζιά που βύζαξες
τα νύχια, γιε μου, μπήγω.
Επιτάφιος, Γιάννη Ρίτσου (απόσπασμα)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σεβαστείτε το ελεύθερο βήμα σχολιασμού και διαλόγου. Ανωνυμία δεν σημαίνει και ασυδοσία.
Τα σχόλια, οι απόψεις των σχολιαστών δεν απηχούν κατ' ανάγκη τις απόψεις του ιστολογίου μας και δεν φέρουμε καμία ευθύνη γι’ αυτά.
Σημείωση : Κάθε υβριστικό , προσβλητικό ή άσχετο με το θέμα της ανάρτησης σχόλιο θα διαγράφεται...
Σχόλια με ονομαστικές αναφορές που περιέχουν ατεκμηρίωτες καταγγελίες θα διαγράφονται.
Απαντήσεις από τον διαχειριστή μόνο στα επώνυμα σχόλια.