Η κυβέρνηση δεν έχει ανοχή ούτε πέντε ωρών!

Στην πολιτική δεν µένουν µόνο τα γραπτά, µένουν και τα λόγια. ∆ηλαδή αυτό που παλιά έλεγαν, το «έπεα πτερόεντα», ήτοι «λόγια του αέρα», δεν ισχύει. Το είπες, λυπούµαστε πολύ, καταγράφηκε. Αρα, ας πρόσεχες. ∆εν πρόσεξες; Πρόβληµά σου. Ως εκ τούτου την επόµενη φορά, καλύτερα να αποφύγεις να πεις πράγµατα που δεν µπορείς να υλοποιήσεις. Τι το ‘θελε ο Γιώργος εκείνο το «µικρό και ευέλικτο» κυβερνητικό σχήµα, που θα έπαιρνε την κατάσταση στα χέρια του και θα λειτουργούσε ροµποτικά, δίνοντας λύσεις εκεί όπου υπάρχουν προβλήµατα; Εγώ, ο καθένας µας δηλαδή, ακούγοντας αυτή τη δέσµευση, το περισσότερο που θα µπορούσαµε να δεχτούµε ως «µικρό και ευέλικτο» σχήµα θα ήταν 25, άντε το πολύ 30 άτοµα. Πώς βρεθήκαµε πάλι µε 42, ούτε που το κατάλαβα. Βασικά, έχω βάσιµες υποψίες πως ούτε ο Γιώργος το κατάλαβε!

Το «µικρό και ευέλικτο» ανέκδοτο
∆ιότι έτσι είναι ο ανασχηµατισµός: ξεκινάς µε µια µαγιά που έχει ας πούµε 15-17, όσα και τα υπουργεία, και µετά χώνεις, και παραχώνεις, και το φτάνεις το πράγµα να µοιάζει µε παραφουσκωµένο µαξιλάρι.

Φταίει φυσικά εκείνος που έχει την ευθύνη της κατάρτισης της κυβέρνησης, αλλά φταίνε και οι γύρω. Που δεν τον αφήνουν σε ησυχία. Να πιέσεις από ‘δώ να µη
φύγει ο ένας, να οι πιέσεις από ‘κεί να µετακινηθεί ο άλλος, να πιέσεις από ένα άλλο συστηµατάκι που καίγεται να βάλει στην κυβέρνηση κάποιον τρίτο, έρχονται οι δηλώσεις περί «µικρού και ευέλικτου» κυβερνητικού σχήµατος και φτάνουν στην κατηγορία τού «το άλλο µε τον Τοτό το ξέρεις;». Τέτοιο ανέκδοτο. Αλλά µε συγχωρείτε, εγώ άλλα ανέκδοτα δεν θέλω, µια κυβέρνηση που να πιάσει τον ταύρο (της κρίσης) από τα κέρατα θέλω και τίποτε άλλο. Εγινα κατανοητός;

Ο κόσµος θέλει αποτελέσµατα
Φαντάζοµαι. Ελπίζω επίσης το ίδιο να γίνει κατανοητό και σε εκείνους που µετέχουν στη νέα κυβέρνηση, η οποία αν το καλοσκεφτείς ξεκίνησε από µια καραµπόλα, πέρασε για λίγες ώρες από το φάσµα µιας κυβέρνησης εθνικής σωτηρίας και κατέληξε στο «µικρό και ευέλικτο» σχήµα των 42, ζωή να ‘χουν. Κακό δεν το λες ως διαδροµή, αλλά ο Γιώργος που την έφτιαξε, εκείνοι που «συνέβαλαν» µε τον έναν ή τον άλλον τρόπο σ’ αυτή την... οµορφιά, και όσοι µετέχουν, ας έχουν κατά νου ότι δεν απολαµβάνουν καµιά ανοχή από την κοινωνία. Να το πω πιο λιανά: αν κάθε κυβέρνηση έπειτα από έναν ανασχηµατισµό έχει µια ανοχή τριών, τεσσάρων, πέντε µηνών, αυτή η κυβέρνηση δεν έχει ανοχή όχι πέντε ηµερών, αλλά ούτε πέντε ωρών! Το αγριεµένο µάτι του κάθε αγανακτισµένου στις πλατείες το «γράφει» καθαρά...

Αφού µπήκες στον χορό, θα χορέψεις
Και δεν σου λέω ότι σήµερα το πιο εύ κολο πράγµα στον κόσµο είναι να είσαι υπουργός, όχι. Αλλά αφού µπήκες στον χορό µεγάλε, θα χορέψεις, και θα σε παρακολουθούµε όλοι, λες και είσαι γκεστ στο «Dancing with the stars». Τελειωµένα πράγµατα. Περιµένουµε λοιπόν από σένα να τα δώσεις όλα, γιατί τα ψέµατα τελείωσαν και µαζί και ο πολιτικός χρόνος που απολαµβάνει το νέο κυβερνητικό σχήµα. Από εκεί και πέρα, επειδή πολλοί έχουν αµφιβολίες για το τι κυβέρνηση έχουµε, δεν έχω την παραµικρή αναστολή να το ξεκαθαρίσω: µεσοπρόθεσµη! Να ψηφίσει το Μεσοπρόθεσµο. Και µετά βλέπουµε. ∆εν είναι και λίγο...

Η έδρα δεν είναι περιουσία του!
Από την άλλη, τα όσα συνέβησαν αυτές τις ηµέρες στην Κοινοβουλευτική Οµάδα του ΠΑΣΟΚ, µάλλον δεν περιποιούν τιµή στον πολιτικό κόσµο. Ορισµένοι από αυτούς, και δεν εννοώ τον Φλωριδη και τον Νασιώκα, απέδειξαν ότι ο καιροσκοπισµός τους δεν έχει όρια. Τα καλά και συµφέροντα, πάνω από όλα. Αν διαφωνεί κάποιος µε την οικονοµική πολιτική της κυβέρνησης, δηλώνει θεατρικά ότι δεν διαθέτει «σπλάγχνα τίγρης» για να ψηφίσει το Μεσοπρόθεσµο, ζητάει συγγνώµη από τον ελληνικό λαό γιατί ψήφισε πέρυσι το Μνηµόνιο, παραιτείται και φεύγει. ∆εν υποδύεται τον ανεξάρτητο – από τι άραγε; ∆ιότι οι ψηφοφόροι τον έστειλαν (και πώς τον έστειλαν...) στη Βουλή ως βουλευτή του ΠΑΣΟΚ και όχι φυσικά για τα ωραία του µάτια! Η έδρα ανήκει στο κόµµα που τον εξέλεξε, όχι στον ίδιο. ∆εν είναι περιουσιακό του στοιχείο. Και το ευτελές επιχείρηµα που προβάλλει ότι δήθεν δεν παραιτήθηκε για να µη στερήσει από τους συµπατριώτες του το δικαίωµα να εκλέξουν εκείνοι βουλευτή στις επόµενες εκλογές, κάνει ακόµη πιο ευτελείς τους λόγους που τον κρατούν στη Βουλή. Μήπως την έκαψε επίτηδες;
Η ποιότητα αυτήείναι το ζητούµενο, όντως. Στη βαθιά κρίση αξιοπιστίας που διέρχεται το διαρκώς αµφισβητούµενο πολιτικό σύστηµα της χώρας, µη γελιόµαστε, κάτι τέτοια απλώς συµβάλλουν στην πλήρη απαξίωσή του. Γιατί, αν κρίνω και από το πώς «κάηκε» η υπόθεση της κυβέρνησης εθνικής σωτηρίας, ειλικρινά νιώθω πως η χώρα είναι σε λάθος χέρια. Κι από ‘δώ κι από ‘κεί. ∆ιότι δεν µπορεί να συζητούνται τέτοια ιστορικής σηµασίας θέµατα µεταξύ των δύο κορυφαίων ηγετών της χώρας και το αµέσως επόµενο πεντάλεπτο η υπόθεση να καίγεται για πλάκα από διαρροές στα µέσα ενηµέρωσης. Αυτό δείχνει ανευθυνότητα και έλλειψη σεβασµού στον συνοµιλητή σου και επίσης αδιαφορία για το µέλλον της χώρας. Εκτός πια κι αν ο σχεδιασµός σου – πρόεδρε Αντώνη – είναι να την κάψεις την ιστορία επίτηδες, να παραµείνει ο Γιώργος κι άλλο Πρωθυπουργός να φθαρεί όσο γίνεται περισσότερο, για να κερδίσεις (έτσι νοµίζεις...) άνετα τις επόµενες εκλογές. Οπότε, εκεί πια, η επιστήµη σηκώνει τα χέρια... 
Γ.Παπαχρήστος-ΤΑ ΝΕΑ