Χώρα μετέωρη

Μεταξύ μας: αν ήμασταν ξένοι, θα ερχόμασταν για διακοπές στην Ελλάδα; Κι αν ήμασταν ξένοι επενδυτές, θα εμπιστευόμασταν έστω κι ένα ευρώ σε αυτόν τον τόπο; Ο αποκλεισμός του αεροδρομίου και του λιμανιού από τα ταξί ήταν μία ακόμη ψηφίδα στην εικόνα του χάους, της ανοργανωσιάς, της απερισκεψίας. Αυτές είναι οι εντυπώσεις που δίνουμε προς τα έξω. Το «έξω» μας ενδιαφέρει κυρίως αυτούς τους μήνες. Λένε οι ειδήμονες του τουρισμού ότι αν τα πράγματα πήγαιναν καλά φέτος το καλοκαίρι, το οικονομικό αποτέλεσμα θα ισοδυναμούσε με μία μονάδα στο ΑΕΠ. Οι παραθεριστές της βορείου Αφρικής θα μπορούσαν να έλθουν στα μέρη μας αν δεν κάναμε τα πάντα για να τους διώξουμε.
Η παράλογη συμπεριφορά των ιδιοκτητών ταξί δεν είναι αποκομμένη από τα ήθη της εποχής. Οι συνδικαλιστές της
ενέργειας κόβουν το ρεύμα σε καταναλωτές που δεν φέρουν καμία ευθύνη. Οι δημοσιογράφοι απεργούν τις μέρες που υπάρχει μεγαλύτερη ανάγκη για ενημέρωση. Οι γιατροί αρρωσταίνουν ακόμη περισσότερο τους ασθενείς τους. Οι εκπαιδευτικοί δείχνουν να μην αγαπούν τη μετάδοση της γνώσης. Η μια κοινωνική ομάδα στρέφεται εναντίον της άλλης. Υπάρχει μια κοινή συνισταμένη σε όλες αυτές τις κινητοποιήσεις. Σιγοντάρονται από κόμματα της αντιπολίτευσης. Τη μια μέρα το λιμάνι κλείνει από τους κουκουέδες, την άλλη από τους δεξιούς ωσάν το μόνο που τους ενδιαφέρει να είναι η παραγωγή χάους.
Λένε ότι κάθε λαός έχει την κυβέρνηση που του αξίζει. Το αυτό ισχύει για την αντιπολίτευση που ψηφίζει. Αυτούς λοιπόν αξίζουμε; Μάλλον όχι. 
Λώρη Κέζα-ΤΟ ΒΗΜΑ