Ανεφάρμοστος νόμος

Αμα βουλιάξει το καράβι, φέξε μου και γλίστρησα που λένε, αλλά αυτή είναι μιας άλλης τάξεως συζήτηση. Δεν είναι της παρούσης. Αν συμβεί, θα έχουμε όλο τον χρόνο να το κουβεντιάσουμε, όρεξη να 'χουμε. Επί του παρόντος, ας ασχοληθούμε με ό,τι τρέχει στα γύρω. Οπως για παράδειγμα το πού έχουμε αναθέσει (για την ακρίβεια ποιοι έχουν αναλάβει) τη μόρφωση των παιδιών μας. Παρακολουθώ ό,τι συμβαίνει στα πανεπιστήμια μετά την ψήφιση του νόμου για τα ΑΕΙ με την ευρύτερη δυνατή πλειοψηφία - πάνω από 250 βουλευτές ψηφίσαν το σχετικό νομοσχέδιο. Και μένω κάγκελο. Αφωνος. Παγωτό, που λένε και οι πιτσιρικάδες. Τι πράγματα είναι αυτά; Ποιον πολιτισμό εκφράζουν και σε ποια ηθική εδράζονται;

Απειλούν και ζωές!

Και επειδή δεν μου αρέσει να μασάω τα λόγια μου, θα ρωτήσω ευθέως κάθε αρμόδιο μηδέ της υπουργού Παιδείας εξαιρουμένης (για τον υπουργό Προστασίας του Πολίτη δεν το συζητάω, οφείλει η Αστυνομία να εξαρθρώσει τα κυκλώματα): πανεπιστημιακοί δάσκαλοι είναι αυτοί; Ή συμμορίτες; Καθηγητές στην ανώτατη βαθμίδα της εκπαίδευσης ή μέλη της Κόζα Νόστρα; Επιστήμονες ή στελέχη της κινέζικης μαφίας, της γιαπωνέζικης Γιακούζα, της ναπολιτάνικης Καμόρα και δεν ξέρω ποιου άλλου; Πού ακούστηκε να απειλούνται οι ζωές όσων συμφωνούν με τον νόμο, να αναρτώνται αφίσες με τα πρόσωπά τους ως καταζητούμενων, να ξυλοκοπούνται, να προπηλακίζονται; Και πες ότι, εντάξει, αυτά (μπορεί να) τα κάνει μια μειοψηφία. Η πλειοψηφία, γιατί δεν βγαίνει να τα καταδικάσει; Γιατί αποδέχεται κακοποιούς στους κόλπους της; Πάσα εξήγηση δεκτή...

Του Γιώργου Χρ. Παπαχρήστου-ΤΑ ΝΕΑ