Οι σκληροί και οι καρέκλες

Όταν παραιτείται ένας υπουργός, δεν αναφέρει σχεδόν ποτέ όλους τους λόγους της παραίτησής του. Το ίδιο μάλλον συμβαίνει και στην περίπτωση του Ν. Νικολόπουλου, ο οποίος παραιτήθηκε ξαφνικά από το αξίωμα του υφυπουργού Εργασίας.
Δεν παραιτήθηκε ο κ. Νικολόπουλος, επειδή δεν τέθηκαν ξεκάθαρα στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων με την τρόικα «η διόρθωση των σημαντικών στρεβλώσεων στα εργασιακά, συνταξιοδοτικά, ασφαλιστικά και προνοιακά ζητήματα».
Αυτό το γνώριζε από την αρχή ότι δεν θα γίνει και μάλιστα το τόνιζε κι ο ίδιος στις συνεντεύξεις του, όταν υπογράμμιζε ότι στο υπουργείο Εργασίας τίποτα δεν πρέπει να θεωρείται δεδομένο ή κεκτημένο.
Στην πραγματικότητα παραιτήθηκε, επειδή διαπίστωσε ότι είναι αδύνατη η συμβίωση του, με τον υπουργό του Γ. Βρούτση.
Εδώ και μέρες ο υφυπουργός παραπονιέται στο Μαξίμου, ότι ο υπουργός του τον
έχει αφήσει με δύο γραμματείς σε ένα τεράστιο γραφείο, χωρίς καμια αρμοδιότητα.
Κι από την αρχή φάνηκε ότι οι δυο τους δεν θα τα πάνε καλά. Το «Βήμα της Κυριακής» το προέβλεπε μόλις δύο ημέρες μετά την ορκωμοσία της κυβέρνησης, επισημαίνοντας ότι το δίδυμο του υπουργείο Εργασίας είναι εντελώς αταίριαστο. Αρχικώς ο κ. Νικολόπουλος προοριζόταν για υπουργός, ως αρμόδιος τομεάρχης Εργασίας, όσο η ΝΔ ήταν στην αντιπολίτευση. Δέχθηκε με βαριά καρδιά το υφυπουργείο, αλλά φαίνεται ότι δεν άντεξε και την καταπίεση του προϊσταμένου του.
Οποιοι και να είναι οι λόγοι της παραίτησής του εξάλλου, το αποτέλεσμα είναι το ίδιο. Μετά το υπουργείο Ναυτιλίας και το υπουργείο Εργασίας μένει χωρίς υφυπουργό, προτού συμπληρωθεί μήνας.
Το ολιγομελές κυβερνητικό σχήμα που είχε εξαγγείλει ο κ. Αντ. Σαμαράς αρχίζει να γίνεται σιγά σιγά πραγματικότητα. Αλλά γίνεται με τρόπο που πληγώνει τη νέα κυβέρνηση. Και δημιουργεί την εντύπωση ότι όλα γίνονται για τις καρέκλες…
Διαφορετικά ισχύει ότι λένε σε αυτές τις περιπτώσεις οι αμερικανοί:
"When the going gets tough, the tough get going"
«Όταν η πραγματικότητα γίνεται σκληρή, οι σκληροί φεύγουν…» 
Β.Χιώτης-ΤΟ ΒΗΜΑ