Η
Βουλή που προέκυψε από τις εκλογές της 6ης Μαΐου θα μείνει στην Ιστορία
για τη συντομότατη, σχεδόν αστραπιαία, θητεία της. Η σημερινή Βουλή θα
μείνει στην Ιστορία για δύο λόγους, έναν βεβαιωμένο και έναν πιθανό. Ο
βεβαιωμένος είναι το εξαιρετικά χαμηλό πολιτικό και μορφωτικό επίπεδο
του βουλευτικού σώματος, γεγονός που διαπιστώνεται από την απλή
παρακολούθηση συνεδριάσεων και ο πιθανός είναι ότι με τη ρευστότητα που
επικρατεί, με άλλο πολιτικό σκηνικό ξεκίνησε και με διαφορετικό θα
καταλήξει. Οπως απέδειξε η κρίση, και όχι μόνο στην Ελλάδα, οι βουλευτές
της πλειοψηφίας είναι «αναλώσιμοι», όπως και οι κυβερνήσεις που
κλήθηκαν από τη συγκυρία να την αντιμετωπίσουν με επώδυνα μέτρα, αφού
δεν υπάρχει άλλος δρόμος.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι 300 αυτής της Βουλής, τόσο της συμπολίτευσης όσο και της
αντιπολίτευσης, λειτουργούν με δύο γνώμονες. Να αποφύγουν την τύχη εκείνων του ΠΑΣΟΚ της Βουλής του 2009, που εξαερώθηκαν κουβαλώντας τον σταυρό του μαρτυρίου, ψηφίζοντας επώδυνα μέτρα επί δύο χρόνια, και να δοκιμάζουν συνεχώς τις ευκολίες που προσφέρει ο δρόμος του λαϊκισμού. Παρ’ όλο που η Ολομέλεια έχει ώς τώρα συνεδριάσει σχετικά λίγες φορές, δεν είναι δύσκολο να διαπιστώσει ο παρατηρητής το άγχος που επικρατεί.
Φυσικά, τα πράγματα είναι απείρως ευκολότερα για τους βουλευτές της αντιπολίτευσης, αφού στην Ελλάδα παραδοσιακά λειτουργεί ανεύθυνα και αντίθετα, απείρως δυσκολότερα για τους βουλευτές που ανήκουν στα κόμματα με κυβερνητικές ευθύνες. Ειδικά στη συγκυρία που βιώνουμε, ο δρόμος του λαϊκισμού είναι λεωφόρος για τους μεν, στενό μονοπάτι για τους δε, που αναγκάζονται να καταφεύγουν σε διάφορα τερτίπια, είτε ως υπουργοί είτε ως απλοί βουλευτές, σε μια απεγνωσμένη προσπάθεια να διασώσουν το πολιτικό μέλλον τους. Για τους αντιπολιτευόμενους, ο λαϊκισμός που επιδεικνύουν βρίσκεται σε αρμονία με τη γραμμή των κομμάτων τους, για τους συμπολιτευόμενους, όμως, τα πράγματα είναι διαφορετικά, καθώς τη γραμμή και τις αποφάσεις των κυβερνητικών κομμάτων τις επιβάλλει η αδυσώπητη πραγματικότητα.
Ως τώρα, το μεγαλειώδες παράδειγμα λαϊκισμού το πρόσφερε ο υπουργός Αμυνας Παν. Παναγιωτόπουλος, ο οποίος μίλησε στη Βουλή περί Γερμανού κατακτητή, ο οποίος θέλει να διαλύσει τις ένοπλες δυνάμεις, προφανώς για να εκφράσει την αντίθεσή του στις μειώσεις στα μισθολόγια των ενστόλων και έτσι να βρεθεί τουλάχιστον στο απυρόβλητο, αν όχι και να δοξαστεί. Αλλά και η πρόθεση βουλευτών του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜΑΡ να καταψηφίσουν τυπική τροπολογία για την κύρωση της εξωδικαστικής συμφωνίας του ελληνικού Δημοσίου με τη SIEMENS καταγράφεται στις αντιδράσεις του λαϊκισμού, μήπως αν και όταν το εκλογικό σώμα κληθεί στις κάλπες, θυμηθεί την αγέρωχη στάση τους και τους εξαιρέσει από ένα ενδεχόμενο «μαύρισμα». Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσονται και οι πιέσεις βουλευτών, κυρίως της Ν.Δ., να έλθουν με ξεχωριστά άρθρα και όχι ως ένα και μοναδικό, τα μέτρα των 11,6 δισ., για να μπορούν να καταψηφίζουν κάποια, δίχως υποτίθεται να απειλούν με πτώση την κυβέρνηση. Μόνο που θα πρέπει να συνεννοούνται μεταξύ τους προηγουμένως ποιοι θα καταψηφίζουν τι, για να μη συμβεί κάποιο ατύχημα...
Με αυτά και με άλλα, όπως η ουσιαστική αποχώρηση των Α. Λοβέρδου και Μ. Χρυσοχοΐδη από το ΠΑΣΟΚ, οι συνεχείς απειλές του αυτοδιαφημιζόμενου Οδ. Βουδούρη της ΔΗΜΑΡ ότι δεν θα ψηφίσει το ένα ή το άλλο μέτρο, η διαγραφή του αρχισυνδικαλιστή της ΔΑΚΕ Ν. Κιουτσούκη από τη Ν.Δ. και γενικά ο αναβρασμός που επικρατεί στις κοινοβουλευτικές ομάδες των τριών κυβερνητικών κομμάτων, οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η ψηφοφορία για τα μέτρα θα σηματοδοτήσει ταυτόχρονα την έναρξη της κυοφορίας εξελίξεων. Αυτό δεν σημαίνει αναγκαστικά πτώση της κυβέρνησης. Σημαίνει κυρίως αποχωρήσεις, προσχωρήσεις, συσπειρώσεις, αλλαγές ηγεσιών, δημιουργίες μικροκομμάτων, αναφορές σε σοσιαλδημοκρατία, λαϊκή Δεξιά, ευρωπαϊκή προοπτική, ανόρθωση και άλλα συναφή. Αυτά σε πρώτη φάση και ώς τις επόμενες εκλογές, που θα γίνουν υπό συνθήκες πόλωσης με πρωταγωνιστές από το σημερινό σκηνικό, εφόσον η χώρα παραμείνει στην Ευρωζώνη.
Γιατί αν δεν παραμείνει θα υπάρχει και πάλι πόλωση με πιθανότερο σενάριο τον ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση και την Χρυσή Αυγή στην αξιωματική αντιπολίτευση!
Του Αγγελου Σταγκου-Καθημερινή
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι 300 αυτής της Βουλής, τόσο της συμπολίτευσης όσο και της
αντιπολίτευσης, λειτουργούν με δύο γνώμονες. Να αποφύγουν την τύχη εκείνων του ΠΑΣΟΚ της Βουλής του 2009, που εξαερώθηκαν κουβαλώντας τον σταυρό του μαρτυρίου, ψηφίζοντας επώδυνα μέτρα επί δύο χρόνια, και να δοκιμάζουν συνεχώς τις ευκολίες που προσφέρει ο δρόμος του λαϊκισμού. Παρ’ όλο που η Ολομέλεια έχει ώς τώρα συνεδριάσει σχετικά λίγες φορές, δεν είναι δύσκολο να διαπιστώσει ο παρατηρητής το άγχος που επικρατεί.
Φυσικά, τα πράγματα είναι απείρως ευκολότερα για τους βουλευτές της αντιπολίτευσης, αφού στην Ελλάδα παραδοσιακά λειτουργεί ανεύθυνα και αντίθετα, απείρως δυσκολότερα για τους βουλευτές που ανήκουν στα κόμματα με κυβερνητικές ευθύνες. Ειδικά στη συγκυρία που βιώνουμε, ο δρόμος του λαϊκισμού είναι λεωφόρος για τους μεν, στενό μονοπάτι για τους δε, που αναγκάζονται να καταφεύγουν σε διάφορα τερτίπια, είτε ως υπουργοί είτε ως απλοί βουλευτές, σε μια απεγνωσμένη προσπάθεια να διασώσουν το πολιτικό μέλλον τους. Για τους αντιπολιτευόμενους, ο λαϊκισμός που επιδεικνύουν βρίσκεται σε αρμονία με τη γραμμή των κομμάτων τους, για τους συμπολιτευόμενους, όμως, τα πράγματα είναι διαφορετικά, καθώς τη γραμμή και τις αποφάσεις των κυβερνητικών κομμάτων τις επιβάλλει η αδυσώπητη πραγματικότητα.
Ως τώρα, το μεγαλειώδες παράδειγμα λαϊκισμού το πρόσφερε ο υπουργός Αμυνας Παν. Παναγιωτόπουλος, ο οποίος μίλησε στη Βουλή περί Γερμανού κατακτητή, ο οποίος θέλει να διαλύσει τις ένοπλες δυνάμεις, προφανώς για να εκφράσει την αντίθεσή του στις μειώσεις στα μισθολόγια των ενστόλων και έτσι να βρεθεί τουλάχιστον στο απυρόβλητο, αν όχι και να δοξαστεί. Αλλά και η πρόθεση βουλευτών του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜΑΡ να καταψηφίσουν τυπική τροπολογία για την κύρωση της εξωδικαστικής συμφωνίας του ελληνικού Δημοσίου με τη SIEMENS καταγράφεται στις αντιδράσεις του λαϊκισμού, μήπως αν και όταν το εκλογικό σώμα κληθεί στις κάλπες, θυμηθεί την αγέρωχη στάση τους και τους εξαιρέσει από ένα ενδεχόμενο «μαύρισμα». Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσονται και οι πιέσεις βουλευτών, κυρίως της Ν.Δ., να έλθουν με ξεχωριστά άρθρα και όχι ως ένα και μοναδικό, τα μέτρα των 11,6 δισ., για να μπορούν να καταψηφίζουν κάποια, δίχως υποτίθεται να απειλούν με πτώση την κυβέρνηση. Μόνο που θα πρέπει να συνεννοούνται μεταξύ τους προηγουμένως ποιοι θα καταψηφίζουν τι, για να μη συμβεί κάποιο ατύχημα...
Με αυτά και με άλλα, όπως η ουσιαστική αποχώρηση των Α. Λοβέρδου και Μ. Χρυσοχοΐδη από το ΠΑΣΟΚ, οι συνεχείς απειλές του αυτοδιαφημιζόμενου Οδ. Βουδούρη της ΔΗΜΑΡ ότι δεν θα ψηφίσει το ένα ή το άλλο μέτρο, η διαγραφή του αρχισυνδικαλιστή της ΔΑΚΕ Ν. Κιουτσούκη από τη Ν.Δ. και γενικά ο αναβρασμός που επικρατεί στις κοινοβουλευτικές ομάδες των τριών κυβερνητικών κομμάτων, οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η ψηφοφορία για τα μέτρα θα σηματοδοτήσει ταυτόχρονα την έναρξη της κυοφορίας εξελίξεων. Αυτό δεν σημαίνει αναγκαστικά πτώση της κυβέρνησης. Σημαίνει κυρίως αποχωρήσεις, προσχωρήσεις, συσπειρώσεις, αλλαγές ηγεσιών, δημιουργίες μικροκομμάτων, αναφορές σε σοσιαλδημοκρατία, λαϊκή Δεξιά, ευρωπαϊκή προοπτική, ανόρθωση και άλλα συναφή. Αυτά σε πρώτη φάση και ώς τις επόμενες εκλογές, που θα γίνουν υπό συνθήκες πόλωσης με πρωταγωνιστές από το σημερινό σκηνικό, εφόσον η χώρα παραμείνει στην Ευρωζώνη.
Γιατί αν δεν παραμείνει θα υπάρχει και πάλι πόλωση με πιθανότερο σενάριο τον ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση και την Χρυσή Αυγή στην αξιωματική αντιπολίτευση!
Του Αγγελου Σταγκου-Καθημερινή

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σεβαστείτε το ελεύθερο βήμα σχολιασμού και διαλόγου. Ανωνυμία δεν σημαίνει και ασυδοσία.
Τα σχόλια, οι απόψεις των σχολιαστών δεν απηχούν κατ' ανάγκη τις απόψεις του ιστολογίου μας και δεν φέρουμε καμία ευθύνη γι’ αυτά.
Σημείωση : Κάθε υβριστικό , προσβλητικό ή άσχετο με το θέμα της ανάρτησης σχόλιο θα διαγράφεται...
Σχόλια με ονομαστικές αναφορές που περιέχουν ατεκμηρίωτες καταγγελίες θα διαγράφονται.
Απαντήσεις από τον διαχειριστή μόνο στα επώνυμα σχόλια.