Το ελληνικό ανέκδοτο: Ευρωβουλευτές. Μετά την εκλογή τους, δεν ξανακούγαμε ποτέ γι' αυτούς.
Μια φορά κι έναν καιρό -έτσι δεν αρχίζουν τα παραμύθια;- κάθε 5 χρόνια οι εκλεκτοί του αρχηγού έπαιρναν τον διορισμό τους, οι «εξαρτημένοι» από την κάλπη τους ψήφιζαν (1 στους 2) και τους έστελναν στο Ευρωκοινοβούλιο... Αλήθεια, πόσους θυμόμαστε από τα «γκόλντεν μπόις» της ευρωπαϊκής πολιτικής; Τον Μιχάλη Παπαγιανάκη, τη Συλβάνα Ράπτη, μια περίοδο και τον Γιώργο Ρωμαίο. Και τέλος.
Μια φορά και λίγο καιρό πριν ένα παραμύθι από τις χίλιες και μια νύχτες. Παχυλοί μισθοί, παχυλά επιδόματα (σπιτιού, γραφείου, ταξιδιών κλπ.) και απόλυτη ζηλότυπα...
κατοχυρωμένη ασυλία. (Αραιά και πού ακούγαμε για κανένα μικρό σκανδαλάκι, όταν κοιμόντουσαν με ράντζο στα γραφεία τους και τσέπωναν το επίδομα κατοικίας. Αλλά ποιος νοιαζότανε.)
Μια φορά κι έναν καιρό ο Ανδρέας ξήλωσε οργισμένος φίλο του ευρωβουλευτή. Στην 5ετία είχε κάνει τέσσερις ολιγοήμερες επισκέψεις στην Αθήνα και μία μόνο φορά πρόφτασε να ενημερώσει τους προϊσταμένους του. Για όλα φταίνε οι γκόμενες, ιδίως όταν διαμένουν στο εξωτερικό.
Ολα τα ωραία όμως -και τα παραμύθια- τελειώνουν με πόνο. Η πρόσφατη τροπολογία πόνεσε: όχι μόνον ένας σταυρός αλλά τέσσερις, διπλάσιοι υποψήφιοι και τρεχάτε ποδαράκια μου να πιάσετε τον πολυπόθητο σταυρό.
Οι βουτηχτάδες των Θεοφανίων βουτάνε μία μόνον φορά για να πιάσουν τον σταυρό. Οι βουτηχτάδες των Ευρωεκλογών θα χρειασθεί να κάνουν πολλές βουτιές στα παγωμένα νερά της πραγματικής πολιτικής και με τον έναν ή άλλον τρόπο θα σταυρωθούν.
Η γκρίνια ξέσπασε αμέσως μετά την ανακοίνωση της τροπολογίας. Οι «58» έχουν διχασθεί. Στο ΠΑΣΟΚ τρίβουν τα χέρια τους. Στον ΣΥΡΙΖΑ ψάχνονται. Στη ΝΔ ζητούνται υποψήφιοι. Οι άλλοι... Μάλλον δεν θα υπάρξουν άλλοι. Και βασικό επιχείρημα της γκρίνιας ότι θα ευνοηθούν οι επώνυμοι. Απόλυτα σωστό. Αλλά.
Κανείς δεν φαίνεται να νοιάζεται για τον μέσο ψηφοφόρο που παίρνει την υπόθεση στα χέρια του. Κι όχι μόνον υποσχέσεις αλλά και λογοδοσία: Τι έκανες στην Ευρώπη, ευρωβουλευτή; Η κορύφωση της δημοκρατίας.
Θα ευνοηθούν οι επώνυμοι; Ναι. Και οι πλέον προβεβλημένοι πολιτικοί που ο κ. Θεοχάρης επιμένει να μας διαρρέει για ανύπαρκτες, συνήθως, φορολογικές παραβάσεις. Καλό τους κάνει.
Οι Αγγλοι λένε: «Καλύτερα ένας διάβολος που ξέρουμε παρά ένας άγγελος που δεν ξέρουμε». Αγγελος που δεν γνωρίζαμε ο Καρυπίδης. Και όταν τον μάθαμε αρχίσανε οι κραυγές: «φέρτε πίσω τον διάβολο». Μήπως ο Βουδούρης; Δεν έχουν κατορθώσει ακόμη να τον εξαγνίσουν σαν άγγελο και οι τοπικές κοινωνίες αναζητούν έναν διάβολο.
Πρέπει να το πάρουν απόφαση στα κομματικά επιτελεία: Οι κομματικές κολυμβήθρες του Σιλωάμ δεν μπορούν να κατασκευάζουν αγγέλους του κομματικού σωλήνα. Ο ψυλλιασμένος ψηφοφόρος προτιμά τον διάβολο που ξέρει. Οταν, κάποτε, ο κ. Θεοχάρης θα μας διαρρεύσει και μερικούς από τους «αγγέλους» του (μεγαλογιατρούς, εφοριακούς, μαγαζάτορες κ.λπ.), τότε... «η κόλαση είναι οι άλλοι».
Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα ωραίο παραμύθι. Ευτυχώς τέλειωσε.
Γ Καψής-Έθνος
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σεβαστείτε το ελεύθερο βήμα σχολιασμού και διαλόγου. Ανωνυμία δεν σημαίνει και ασυδοσία.
Τα σχόλια, οι απόψεις των σχολιαστών δεν απηχούν κατ' ανάγκη τις απόψεις του ιστολογίου μας και δεν φέρουμε καμία ευθύνη γι’ αυτά.
Σημείωση : Κάθε υβριστικό , προσβλητικό ή άσχετο με το θέμα της ανάρτησης σχόλιο θα διαγράφεται...
Σχόλια με ονομαστικές αναφορές που περιέχουν ατεκμηρίωτες καταγγελίες θα διαγράφονται.
Απαντήσεις από τον διαχειριστή μόνο στα επώνυμα σχόλια.