Σε ποια κόμματα η ψήφος είναι χρήσιμη και σε ποια χαμένη....

Σιγά σιγά, και τέσσερεις μέρες πριν τις εκλογές, το σκηνικό αρχίζει να ξεκαθαρίζει. Τα δεδομένα, όπως τουλάχιστον μας λένε οι δημοσκοπήσεις και η συνακόλουθη φιλολογία στα Μέσα Ενημέρωσης, είναι τα εξής: Ο ΣΥΡΙΖΑ θα είναι το πρώτο κόμμα. Τουλάχιστον αυτό πιστεύουν και λένε όλοι. Η Ν.Δ. θα είναι το δεύτερο κόμμα με ένα ποσοστό που πάνω κάτω θα κυμαίνεται στο ποσοστό που έλαβε τον Ιούνιο του 2012.
Η συζήτηση περί τρίτου κόμματος, από τη στιγμή που δεν πρόκειται να διαδραματίσει ουσιαστικά κανένα ρόλο στο σχηματισμό κυβέρνησης, μάλλον δεν έχει καμμία αξία. Αν είναι η Χρυσή Αυγή το πιθανότερο είναι να μην λάβει καν την τρίτη διερευνητική εντολή και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας να προχωρήσει απευθείας στη σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών προκειμένου να διερευνήσει την
πιθανότητα σχηματισμού οικουμενικής κυβέρνησης ή σε διαφορετική περίπτωση να οδηγηθούμε εκ νέου σε εκλογές με υπηρεσιακή κυβέρνηση. Το ίδιο θα συμβεί αν τρίτο κόμμα είναι το Ποτάμι. Χωρίς τη συναίνεση του ΣΥΡΙΖΑ, την οποίαν θα πρέπει να θεωρούμε δεδομένη, κυβέρνηση δεν μπορεί να σχηματισθεί.
Αν λοιπόν δεν υπάρξει συμφωνία για σχηματισμό κυβέρνησης στην πρώτη εντολή οι άλλες, ακόμη και να δοθούν, είναι άνευ αξίας. ΚΚΕ και ΠΑΣΟΚ ακόμη και με μειωμένα ποσοστά σε σχέση με τις ευρωεκλογές εισέρχονται, σύμφωνα πάντα με τις δημοσκοπήσεις, στη Βουλή. Αν θα έχουν μισή ή μία μονάδα λιγότερη ή περισσότερη στο ποσοστό τους δεν έχει και ιδιαίτερη σημασία. Για τη διακυβέρνηση της χώρας. Έχει αξία για κάποια πρόσωπα οριακής εκλογιμότητας ή για το κομματικό τους πρεστίζ.
Τούτων δοθέντων για το βράδυ των εκλογών δύο είναι τα θέματα που θα μας απασχολήσουν. Αν ο ΣΥΡΙΖΑ θα είναι αυτοδύναμος ή όχι. Κι αν δεν είναι με ποιό ή ποιά κόμματα θα μπορέσει να συνεργαστεί για να φτιάξει, εφόσον φυσικά το θέλει, συμμαχική κυβέρνηση. Μέχρι στιγμής η δηλωμένη του πρόθεση είναι να σχηματίσει κυβέρνηση είτε αυτοδύναμα είτε με τη στήριξη ή την ανοχή του ΚΚΕ. Δεν θέλει να συνεργαστεί, και δεν θα συνεργαστεί, με το μνημονιακό ΠΑΣΟΚ, ενώ δεν θέλει και απεύχεται να βρεθεί στην ανάγκη να συνεργαστεί με το κεντροδεξιό, όπως το θεωρεί, Ποτάμι.
Η πιθανότητα να μην έχει αυτοδυναμία είναι, (όπως υποστηρίζουν σχεδόν όλοι οι δημοσκόποι και αναλυτές) συνάρτηση με την είσοδο ή οχι των ΑΝΕΛ και του Κινήματος του Γ. Παπανδρέου στη Βουλή. Αν τα δύο αυτά κόμματα μπουν στη Βουλή θεωρείται σχεδόν απίθανο ο ΣΥΡΙΖΑ να έχει αυτοδυναμία. Αν δεν μπουν οι πιθανότητες αυξάνουν κατακόρυφα για το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα.
Από αυτή την άποψη η λεγόμενη "χρήσιμη ψήφος" δεν είναι στα κόμματα που πιθανολογείται ότι μπαίνουν στη Βουλή, αλλά στα δύο (ΑΝΕΛ και ΚΙΝΗΜΑ) τα οποία με την είσοδό τους ή μη στη Βουλή θα καθορίσουν αν θα υπάρξει αυτοδύναμη ή όχι κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Ανάλογα με το τι επιθυμεί ο κάθε ψηφοφόρος θα πρέπει να πράξει. Σημειωτέον πως η είσοδος των δύο αυτών κομμάτων παρέχει και μεγαλύτερη ευχέρεια στον ΣΥΡΙΖΑ να σχηματίσει συμμαχική κυβέρνηση, εφόσον φυσικά το θέλει. Είναι δηλαδή διπλά χρήσιμη ψήφος. Είτε για να μην σχηματίσει ο ΣΥΡΙΖΑ αυτοδύναμη κυβέρνηση είτε για να έχει περισσότερες επιλογές εφόσον οδηγηθούμε σε συμμαχική κυβέρνηση.
Αντίθετα, για τη διακυβέρνηση της χώρας μικρή σημασία έχει αν το Ποτάμι ή το ΠΑΣΟΚ έχουν έναν, δύο ή και τρεις βουλευτές παραπάνω. Μπορεί, όπως προείπαμε, να έχει αξία για κάποιους οριακής εκλογιμότητας υποψήφιους βουλευτές ή για το κομματικό πρεστίζ των δύο αυτών κομμάτων, αλλά για το σχηματισμό κυβέρνησης είναι περίπου χαμένη ψήφος αν θα έχουν μισή μονάδα παραπάνω ή παρακάτω από αυτά που υπολογίζουν ή τους δίνουν οι δημοσκοπήσεις.
Με απλά λόγια η χρήσιμη ψήφος είναι στον ΣΥΡΙΖΑ για όσους θέλουν να βγει αυτοδύναμος. Χρήσιμη ψήφος είναι ή θα μπορούσε να είναι στη Ν.Δ. στην περίπτωση που αυτή θα μπορούσε να αλλάξει τα δεδομένα και να έχουμε το κόμμα του Αντ. Σαμαρά πρώτο κόμμα. Και χρήσιμη, για τους λόγους που προαναφέραμε, είναι η ψήφος στα δύο κόμματα (ΑΝΕΛ και ΚΙΝΗΜΑ) που μπορούν με την παρουσία ή την απουσία τους στη Βουλή να επηρεάσουν το ποσοστό της αναντιπροσώπευτης ψήφου και επομένως να καθορίσουν το είδος της διακυβέρνησης που θα έχουμε. Άρα εκτός από χρήσιμη είναι και κρίσιμη.
Μπορεί για τα ενδιάμεσα κόμματα -αυτά δηλαδή που δεν μπορούν να διεκδικήσουν την πρώτη θέση, αλλά και δεν κινδυνεύουν να μείνουν εκτός Βουλής- αυτή η εκτίμηση να μην εξυπηρετεί την κομματική τους ιδιοτέλεια, αλλά, μιλώντας αυστηρά με όρους διακυβέρνησης, έτσι είναι. Κυνικό; Ναι. Έτσι όμως είναι. Τουλάχιστον γι' αυτή την εκλογική αναμέτρηση, και τα χαρακτηριστικά που αυτή έχει προσλάβει, η "χαμένη ψήφος" είναι στα ενδιάμεσα κόμματα. Δυστυχώς γι' αυτά έτσι είναι.
Φυσικά, υπάρχουν πολλοί άλλοι λόγοι, όπως για παράδειγμα η μελλοντική ανασυγκρότηση της Κεντροαριστεράς ή το ξεκαθάρισμα των λογαριασμών στους χώρους της κομμουνιστικής Αριστεράς και της ακραίας έως φασίζουσας Δεξιάς, για να τα ψηφίσει. Όμως στις 25 Ιανουαρίου δεν κρίνονται αυτά ή έστω πρωτίστως και κυρίαρχα δεν κρίνονται αυτά. Κρίνεται η διακυβέρνηση και η πορεία της χώρας...
Ν. Φελέκης- http://www.matrix24.gr/