Η χώρα βυθίζεται

Όχι δεν χαιρόμαστε. Δεν νιώθουμε ικανοποίηση, δε φουσκώνουν τα στήθη μας από υπερηφάνεια γιατί αποδείχθηκε πως ήταν σωστά όσα λέγαμε ή προβλέπαμε, δεν καμαρώνει ο εγωισμός γιατί "εμείς τα λέγαμε", δε νιώθουμε δικαιωμένοι από τις εξελίξεις.
Γιατί όλα αυτά τα οποία βλέπαμε να έρχονται και τα επισημαίναμε, όλα τα δεινά που επισωρεύει η "πρώτη φορά Αριστερά" με ευθύνη πολλών συμπολιτών μας, θα έρθουν και στα δικά μας σπίτια, θα πλήξουν τους δικούς μας ανθρώπους, θα βλάψουν τα συμφέροντα τα δικά μας και των παιδιών μας.

Η χώρα βυθίζεται ξανά στην ύφεση. Το ότι ενδεχομένως έστω και με αυτόν τον
τρόπο, θα ξεμπερδέψουμε -ίσως, δεν είναι και βέβαιο- από τις αυταπάτες και τους χειρότερους πολιτικούς απατεώνες που γνώρισε ο τόπος εδώ και πάρα πολλά χρόνια, είναι ίσως ευχάριστο αλλά αποτελεί το έλασσον κι όχι το μείζον, μια παράπλευρη ωφέλεια.
Τα λέμε και για πολλούς που επιχαίρουν -ανθρώπινο, κατανοητό, τόσα χρόνια έχουν/με ακούσει τα χίλια μύρια- ότι όπως και να έχει, η χώρα βυθίζεται. Πιο βαθιά από όσο είχε βυθιστεί. Και δεν ξέρουμε πώς, ποιοί και αν θα έχουμε το κουράγιο να την ανασύρουμε και πάλι στην επιφάνεια.
Β.Κ-παρατηρητήριο