Οι συντάξεις και οι «σωτήρες»

Αναπόφευκτη, αν όχι και επιβεβλημένη, είναι σε κάποιες περιπτώσεις η σύγκριση. Καλώς ή κακώς είναι ο μόνος τρόπος να αξιολογήσει κανείς καταστάσεις και να αποτιμήσει θετικά και αρνητικά. Και μοιραία μόνο μέσω αυτής μπορούν να κρίνουν οι συνταξιούχοι πού ήταν επί μνημονιακής διακυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ και κατά πού οδεύουν υπό τη στοργική φροντίδα και την αδιαπραγμάτευτη προστασία των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.
Δεν ήταν ιδανική η κατάσταση τον περασμένο Δεκέμβριο. Υπήρχε ανοιχτό το θέμα των επικουρικών και δύσκολο έως και αδύνατο ήταν να αποφευχθούν περικοπές και μειώσεις. Ωστόσο, ορατή ήταν η απεμπλοκή από το Μνημόνιο και, κατά συνέπεια, πιθανή και η
προοπτική κυβερνητικών ενισχύσεων, μια και οι εταίροι δεν θα είχαν πια δυνατότητα παρέμβασης. Οσο για τις κύριες, αυτές όχι μόνο δεν απειλούνταν, αλλά αντίθετα θα ενισχύονταν και με την εκδοθείσα λίγους μήνες μετά απόφαση του Αρείου Πάγου για τις περικοπές του 2012.
Και μετά ήρθαν οι «σωτήρες». Οι ανυποχώρητοι στο θέμα των συντάξεων συριζαίοι. Που δεν θα ανέχονταν την παραμικρή περικοπή, αλλά που από ένα σημείο και μετά άρχισαν να βάζουν νερό στο κρασί τους μέχρι που τώρα πια κινδυνεύουμε να ξεμείνουμε από κρασί και στο ποτήρι να βρίσκουμε μόνο νερό...
Στο τέλος του μήνα οι συνταξιούχοι θα υποστούν τις πρώτες μειώσεις που απέφερε η «αδιάλλακτη» διαπραγματευτική πρακτική των Τσίπρα-Βαρουφάκη. Παράλληλα το παίρνουν απόφαση ότι τα προσδοκώμενα οφέλη από την απόφαση του Αρείου Πάγου δεν θα φτάσουν ποτέ στην τσέπη τους. Οι ανυποχώρητοι υπερασπιστές των συμφερόντων των συνταξιούχων αποδέχθηκαν να μείνει η απόφαση ανεκτέλεστη και να διευκολυνθεί η δημοσιονομική εξυγίανση με νέες παρεμβάσεις. Και σε κύριες συντάξεις αυτή τη φορά. Ή και με ενοποίηση κύριων και επικουρικών συντάξεων. Ή και ποιος ξέρει τι άλλο θα σκαρφιστεί η ευρηματικότητα των εταίρων και θα αποδεχτεί η ενδοτικότητα πλέον των μέχρι πρότινος αγέρωχων προστατών των οικονομικά λεηλατημένων συνταξιούχων.
Και η υποκρισία χτυπάει «κόκκινο» όταν προβάλλεται και το επιχείρημα ότι πρέπει να υπάρξει σοβαρή και ουσιαστική μεταρρύθμιση στο Ασφαλιστικό. Ναι, φυσικά και πρέπει. Αλλά όχι με την ανεργία στο 26% και την οικονομία υπό διάλυση. Η ασφαλιστική μεταρρύθμιση μόνο υπό στοιχειωδώς ομαλές συνθήκες θα πρέπει να επιχειρηθεί.
Ερ. Μπαρτζινόπουλος -Έθνος