Ένας ποιητής καταθέτει- Συνέντευξη με τον ποιητή Νίκο Μπατσικανή

    Ο ποιητής επισημαίνει και φωτίζει τα προβλήματα. Ωθεί σε λύσεις μέσα από το έργο του, παρακινεί, ακόμα και ξεσηκώνει.  Αυτός είναι ο ρόλος του. 
Του Αντρέα Πολυκάρπου* 
Ο ποιητής Νίκος Μπατσικανής είναι αυτό που λέμε γνήσια ποιητική φλέβα. Ένας άνθρωπος με αστείρευτο ταλέντο τόσο στην ποίηση, στο διήγημα, στην κριτικογραφία όσο και στο ιδιαίτερο είδος του δοκιμίου. Γράφει μανιωδώς σε εποχές όπου ο ρόλος του συγγραφέα γενικώς αλλά και του ποιητή ειδικότερα έχει παραμορφωθεί από την καθεστηκυία τάξη των εκδοτικών πραγμάτων σε ένα ρόλο κομπάρσου. Επιμένει και αναζητά μέσα από το ενδότερο συναίσθημα το στίχο μιας ποίησης που φέρει μαζί της παλιές αναμνήσεις μεγάλων συναισθημάτων που πλέον φαντάζουν απόμακρα στις εποχές μας. Ο Μπατσικανής φέρει μαζί του αυτές τις
εικόνες μιας εποχής που το συναίσθημα αποτελούσε την ύψιστη τέχνη του ανθρώπου. Κατορθώνει, όμως, να μας δίνει αυτά τα συναισθήματα με ένα άμεσο και ποιητικά σύγχρονο τρόπο που σαγηνεύει τον αναγνώστη. Οι δεσμοί του με την ιδιαίτερη πατρίδα μου την Kύπρο είναι άρρηκτοι. Το 2011 το βιβλίο του "Η προσφορά της Κύπρου στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο" έλαβε το Α' Βραβείο Διεθνούς Διαγωνισμού του "Ελληνικού Πνευματικού Ομίλου Κυπρίων" και εκδόθηκε από τις εκδόσεις Βεργίνα.  Έχει εκδώσει 14 βιβλία από το 2001 μέχρι και το 2015. Ανάμεσα σε αυτά 6 ποιητικές συλλογές που μαγεύουν τον αναγνώστη από την πρώτη ανάγνωση.
•    Πώς αντιμετωπίζετε την ποίηση: ως μια ταυτότητα ή ως μια ετερότητα μέσα στη σύγχρονη ζωή;  Μιας κι είμαι ενεργός ποιητής, την αντιμετωπίζω ως ταυτότητα και τρόπο ζωής.  
•    Ο ποιητής είναι μια περσόνα γύρω από τις λέξεις ή λειτουργεί με έναν ενστικτώδη ορμεμφυτισμό;  Σε ό,τι με αφορά, λειτουργώ με αυθόρμητο τρόπο. Προσωπικά,  δε θα μπορούσα να «υποκρίνομαι», παίζοντας έναν ρόλο, προκειμένου να γράψω. 
•    Μπορεί η τέχνη να κλείσει τις πληγές των ανθρώπων μέσα σε μια ενδότερη υπαρξιακή διαλεκτική; Η Τέχνη είναι απαραίτητη στον άνθρωπο ως τρόπος έκφρασης και εξωραϊσμού της ζωή του, καταρχήν και κυρίως, κι αυτό άρχισε αυθόρμητα, από τους απλούς ανθρώπους, στις αρχέγονες κοινωνίες (βραχογραφίες, θρήνοι, τραγούδια, χορός). Στην πορεία του ανθρώπινου γένους, κάποιες φορές συντελεί και ως μέσον που συμβάλλει στην ίαση των ψυχών, κι εμμέσως -ίσως- και στην ίαση των πληγών.
•    Πιστεύετε ότι ακολουθείτε το δρόμο άλλων ποιητών ή ακολουθείτε μια μοναχική πορεία μέσα στη γραφή σας; Θεωρώ πως ακολουθώ το δρόμο των άλλων ποιητών, έχοντας τη δική μου πορεία και ταυτότητα, ως μια ελάχιστη ψηφίδα στο μωσαϊκό της Ποίησης.  
•    Ποιές εικόνες κρατάτε μέσα σας από τη ζωή σας; Ποιές εικόνες με άλλα λόγια εφορμούν στη γραφή σας; Αυτά που με «σφράγισαν» ήταν οι έρωτές μου, οι απώλειες και ο ξενιτεμός αγαπημένων προσώπων, τα οποία βίωσα πολύ άσχημα. Τα παιδικά μου χρόνια,  η ζωή στην ύπαιθρο, τα πολλά έθιμα του χωριού μου και τα παιδικά παιγνίδια, μού έμειναν αξέχαστα.,,Μεγάλη επίδραση άσκησαν πάνω μου, επίσης, τα μοιρολόγια, τα δημοτικά και τα παλιά λαϊκά τραγούδια, ο Καραγκιόζης, και ο κινηματογράφος. Τα πολιτικά γεγονότα της περιόδου (1960-1975), η πολιτική αστάθεια, ο φόβος του χωροφύλακα και των «καρφιών», τα Ιουλιανά, οι Λαμπράκηδες, η Δικτατορία, οι εξορίες συγχωριανών μου, που ήταν πατεράδες συμμαθητών μου…  ο ξεσηκωμός των Κυπρίων για απελευθέρωση από τους Άγγλους, οι στερήσεις και η ανέχεια είναι γεγονότα που με επηρέασαν βαθύτατα… αν και: «Γεμάτα κιούπια οι καρδιές τότε, παρά τη φτώχεια» (στίχος μου).
•    Ποια ερωτήματα καλείται να απαντήσει ο ποιητής διαχρονικά αλλά και στο παρόν που ζούμε;, Ο ποιητής επισημαίνει και φωτίζει τα προβλήματα. Ωθεί σε λύσεις μέσα από το έργο του, παρακινεί, ακόμα και ξεσηκώνει.  Αυτός είναι ο ρόλος του. 
•    Ποιο το νόημα της λέξης στην ποίηση; Μια απλή μορφή έκφρασης ή ένα ψυχικό αποτύπωμα;  Καρφιά οι περισσότερες λέξεις του ποιητή,  για το «σταυρό», το «γολγοθά» και το «ακάνθινο κι ανηφορικό μονοπάτι» του βίου.
•    Είναι η ποίηση το καταφύγιο του ανθρώπου; Είναι ένα από τα καταφύγια.
•    Μπορεί ο κόσμος να ζήσει ποιητικά; Στο να ζήσει άνθρωπος ποιοτικά είναι η προσπάθεια, και σε αυτό συμβάλλει η Ποίηση. 

*Ο Αντρέας Πολυκάρπου  είναι υποψήφιος διδάκτορας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο στο τμήμα Επικοινωνίας Μέσων και Πολιτισμού με ερευνητικό του αντικείμενο  τις τελετουργίες της έκστασης, τα αναστενάρια και τη φιλοσοφία της θέωσης/ μανίας. Επιστημονικά άρθρα του δημοσιεύτηκαν σε Ελλάδα και Κύπρο. Εξέδωσε δύο ποιητικές συλλογές στην Κύπρο και το 2013 εξέδωσε την τρίτη του ποιητική συλλογή «Απρόσωπα Φαγιούμ», στις εκδόσεις Άπαρσις στην Αθήνα. Το 2014 εκδόθηκε το θεατρικό του έργο «Κατά Ιωάννη Αποκαθήλωση» από τις εκδόσεις Vakxikon.gr στην Αθήνα. Ποιήματα του δημοσιεύτηκαν σε έντυπα και ηλεκτρονικά λογοτεχνικά περιοδικά ενώ μεταφράστηκαν στα αγγλικά και συμπεριλήφθηκαν στο συλλογικό τόμο: World Poetry Yearbook 2015, που εκδόθηκε στην Κίνα. 
http://www.onlycy.com/