Παρακολούθησα την συνέντευξη Μητσοτάκη στον Παπαχελά. Είχα κάνει το ίδιο και με την συνέντευξη Τσίπρα στον Σρόιντερ. Δεν θα έλεγα ότι είμαι αντικειμενικός στις συγκρίσεις μου, αλλά θέλω να πιστεύω ότι διατηρώ ακέραιη την ικανότητα μου να πιάνω την περιρρέουσα πολιτική ατμόσφαιρα. Αυτή άλλωστε με κράτησε στην δύσκολη δημοσιογραφική πιάτσα επί τριάντα τέσσερα συναπτά έτη. Η ικανότητα μου να διαχωρίζω το φρέσκο από την μούχλα.
Για να μην παρεξηγούμαστε, ούτε το «φρέσκο» είναι προσωπική κολακεία για τον Κυριάκο, ούτε το «μούχλα» είναι ατομικά απαξιωτικό για τον Τσίπρα. Καμία ανάγκη δεν έχω να κολακεύσω, ούτε κανένα άχτι να απαξιώσω προσωπικά κανέναν. Αναφέρομαι σε καθαρά πολιτικούς όρους, διότι καθαρά πολιτική είναι η συγκριτική επιμέτρηση της επιρροής και της πειθούς δυο πολιτικών προσώπων σε μια δεδομένη στιγμή.
Θα το γράψω λοιπόν απλά. Βλέποντας τον Μητσοτάκη να
αναπτύσσει την σκέψη του, έχεις την πεποίθηση ότι βρίσκεται ακόμα στην αρχή του πολιτικού του κύκλου. Ότι το πολιτικό του κεφάλαιο, παρά της μικροαπώλειες από τον ενάμισι χρόνο εξουσίας, παραμένει κατά βάση ακέραιο. Έχει πράγματα να πει, στόχους να πετύχει στο μέλλον, πρόγραμμα να εφαρμόσει, έργο να ολοκληρώσει. Ακριβώς εκεί εντοπίζεται η πολιτική φρεσκάδα του. Στο γεγονός ότι το πολιτικό του κεφάλαιο περιμένει ακόμα στην ουρά για να προσφέρει στον τόπο. Θετικά ή αρνητικά θα το κρίνει ο καθένας μας, αλλά ακόμα δεν έχει ξεδιπλωθεί, δεν του το επέτρεψαν οι συνθήκες.Αντιθέτως, ο λόγος και η παρουσία του Τσίπρα, αντικειμενικά μυρίζουν πολιτική μούχλα. Είναι ως ένα βαθμό λογικό, ο Αλέξης ήταν ένας πρωθυπουργός των ακραίων συνθηκών της προηγούμενης δεκαετίας και στην εποχή μας ο χρόνος τρέχει με αστρονομικές ταχύτητες. Αυτός που ήταν υπερσύγχρονος το 2015, μπορεί κάλλιστα να είναι πολιτικό απολίθωμα έξι χρόνια αργότερα, το 2021. Τόσο απότομα αλλάζει ο κόσμος γύρω μας. Ούτε η σκέψη και ο λόγος του ίδιου του Αλέξη, ούτε η ομάδα στελεχών και το κόμμα που τον περιστοιχίζουν έκαναν το άλμα προς τα εμπρός που απαιτούν οι καινούριοι καιροί. Εκεί εντοπίζεται η πολιτική μούχλα του.
Ο Αλέξης θέλει να αντιγράψει την επαναφορά του Ανδρέα του 1996 μετά την πτώση του από τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη και προσπαθεί να το κάνει με συνταγές του 2012-15. Το πολιτικό του κεφάλαιο εκμηδενίστηκε το 2019 και τώρα προσπαθεί να το αναγεννήσει από την τέφρα του. Δικαιούται να προσπαθεί, αλλά η σύγκριση με το κεφάλαιο του αντιπάλου του παραμένει συντριπτικά εναντίον του.
Εκεί στον Σύριζα πρέπει να αντιληφθούν κάτι. Ο Τσίπρας παρά τα θηριώδη λάθη της πρώτης κυβερνητικής του διετίας, διατηρούσε προβάδισμα. Πληγωμένος και αυτοστραπατσαρισμένος, αλλά το συντηρούσε. Χρειάστηκε να εμφανιστεί ο Κυριάκος στην απέναντι πλευρά για να γείρει οριστικά η ζυγαριά. Σήμερα ο Μητσοτάκης δεν έχει κάνει ούτε κατά διάνοια τα τεράστια λάθη του Τσίπρα και βέβαια δεν αναμένει κανέναν απαστράπτοντα καινούριο αντίπαλο να σκάσει μύτη από το πουθενά. Με τις φωνές και τις συνταγές μιας πολιτικής παλιατζούρας θα αναμετρηθεί.
Δημ. Καμπουράκης- liberal.gr
Η μουχλα και με το ναι και με το οχι και κατα του ανοιγματος τουρισμου,αγορας,σχολειων και κατα του κλεισιματος.Παντα βεβαια εκ των υστερων προφητης.Το μονο που λεει "πιο πολλες προσληψεις" λες και αυτο θα σταματησει τη διασπορα.Αν γινουν προσληψεις "κοματικο κρατος".Ακομη και απο την σαφως βελτιωμενη ΕΡΤ εχει παραπονα.Αυτος που ειχε Καψιωχα,Ακριβοπουλου,Αρβανιτη και τοσους αλλους να τον λιβανιζουν.Η ξεφτιλα της αριστερας.Αγκαλιτσες με Καμενο,Κατσικι,Παπαχριστοπουλο,Κουικ,Κουντουρα και αλλους "αριστερους".Εκανε ανοιγμα και στους "κηπουρους"του Παπανδρεου.Θα τους χρειασθει φαινεται στην βιλα του Σουνιου.Ναι αυτη των 400Ε.
ΑπάντησηΔιαγραφήΣυριζαιοι το προβλημα σας λεγεται Τσιπρας
Καμπουράκη θυμήσου, οι Γερμανοί όταν έφυγαν, τους πρώτους που σκότωσαν ήταν οι δωσίλογοι. Και ήταν πολλοί.
ΑπάντησηΔιαγραφήΤΑΣΟΣ ΠΑΠΠΑΣ efsyn
ΑπάντησηΔιαγραφήΗ τακτική που ακολουθεί η κυβέρνηση των αρίστων, δηλαδή να θυμίζει τι είχε γίνει στο παρελθόν, τι είχαν κάνει οι αντίπαλοί της, κάθε φορά που στριμώχνεται από κάποιο γεγονός ή εξαιτίας πράξεων, παραλείψεων, παλινωδιών των στελεχών της ή από τις εκκωφαντικές αρλούμπες που εκτοξεύουν καθημερινώς πρωτοκλασάτοι παράγοντές της, δεν είναι καινούργια. Το έχουν πράξει σχεδόν όλες οι κυβερνήσεις στα πρώτα βήματά τους, όταν ήταν ακόμη νωπές οι πρακτικές των προηγούμενων και απολάμβαναν οι ίδιες μια περίοδο χάριτος. Ο συμψηφισμός όμως είναι μια αμυντική επιλογή. Λειτουργεί για μερικούς μήνες -εξαρτάται βεβαίως και από τη δύναμη πυρός που διαθέτεις στην περιοχή της ενημέρωσης-, ωστόσο έχει ημερομηνία λήξης. Η κατάχρηση βλάπτει.
● Συνελήφθη ο πρωθυπουργός σε μια στιγμή ανεμελιάς να βολτάρει στην Πάρνηθα; Ναι, αλλά ο Τσίπρας έκανε διακοπές στο κότερο, λίγες μέρες μετά τη φονική πυρκαγιά στο Μάτι. Ασχετο, αλλά ποιος νοιάζεται.
● Συνελήφθη για δεύτερη φορά ο πρωθυπουργός να παραβιάζει τα μέτρα με την επίσκεψή του στην Ικαρία; Ναι, αλλά και ο Τσίπρας όταν επισκέφθηκε την Πάτρα παραβρέθηκε σε σύσκεψη τοπικών παραγόντων σε κλειστό χώρο. Ανακριβές και καθυστερημένο, αλλά τρέχα γύρευε.
● Αποκαλύφθηκε ότι στη δημόσια τηλεόραση κυκλοφόρησε χαρτί όπου αναγράφονταν οδηγίες για το πώς οι συντάκτες πρέπει να καλύψουν το ταξίδι του πρωθυπουργού στην Ικαρία, τι να παίξουν και τι να αποσιωπήσουν; Καλύτερα να το βουλώσουν στον ΣΥΡΙΖΑ γιατί όταν ήταν στα πράγματα είχαν μετατρέψει την ΕΡΤ σε «Πράβντα». Η κυρία που το είχε πει αυτό συνέχισε να εργάζεται στην «κόκκινη» τηλεόραση υπό την καθοδήγηση των «αιμοσταγών μπολσεβίκων».
● Προκαλεί τους φτωχούς ανθρώπους η μεγάλη περιουσία του πρωθυπουργού και τα υπέρογκα δάνεια υπουργών που δεν τα εξυπηρετούν; Ναι, αλλά ο Τσίπρας αγόρασε βίλα στο Σούνιο, οπότε ας μην υποδύεται ο νεόπλουτος τον προστάτη των πληβείων. Δεν ισχύει, αλλά δεν θα κολλήσουμε εκεί.
Δεν έχει καμιά σημασία αν οι απαντήσεις της κυβέρνησης στην κριτική της αντιπολίτευσης στηρίζονται σε στοιχεία ή έχουμε να κάνουμε με κατασκευές που καταρρέουν όταν έρχονται σε επαφή με την πραγματικότητα. Αυτό είναι μια ασήμαντη λεπτομέρεια. Η επιδίωξη είναι, διά του αντιπερισπασμού, να δημιουργηθεί θόρυβος, να προκληθεί σύγχυση, να παραχθούν αμφιβολίες, να διακινηθούν φήμες, να βομβαρδιστεί το κοινό με δηλητηριώδεις ψιθύρους, να αλλάξει η ατζέντα της δημόσιας συζήτησης για να σκεπαστούν οι πομπές των αρίστων. Ο αρχιμάστορας αυτής της πολιτικής δαιμονοποίησης του αντιπάλου ήταν ο Μένιος Κουτσόγιωργας. Με το «δεν δικαιούστε διά να ομιλείτε» που έλεγε στη Νέα Δημοκρατία είχε την αυταπάτη ότι θα τεθεί εκτός πλαισίου η συντηρητική παράταξη. Είχε βεβαίως προηγηθεί ο αρχηγός του, ο Ανδρέας Παπανδρέου. Αυτός έδωσε το εναρκτήριο λάκτισμα λέγοντας ότι η Δεξιά έχει μπει οριστικά στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας. Δεν ξέρω αν το πίστευε ή ήταν απλώς ένα πυροτέχνημα. Αστόχησε.
Τα κόμματα μπορεί να εξαφανιστούν, οι παρατάξεις όχι. Η Δεξιά επέστρεψε και μάλιστα δριμύτερη. Η σημερινή κυβέρνηση της Δεξιάς, επειδή τρόμαξε πολύ το 2015, προσπαθεί να οικοδομήσει τις προϋποθέσεις προκειμένου να μην ξαναζήσει την ίδια δυσάρεστη για αυτήν και για τα παρασιτικά συμφέροντα που υπηρετεί περιπέτεια. Το επιχειρεί με πολλούς τρόπους. Με χυδαίες παρεμβάσεις στους θεσμούς, με τη δημιουργία τετελεσμένων στην οικονομία και στο εργασιακό πεδίο, με αυταρχικές μεθόδους, με συκοφαντίες, με εξαγορά συνειδήσεων, με επιθέσεις στα δικαιώματα, με το κανάκεμα των κομπραδόρων, με την πριμοδότηση της διαπλοκής στην ενημέρωση. Ωστόσο, όπως το ΠΑΣΟΚ απέτυχε να περιθωριοποιήσει τη Δεξιά, έτσι και η Δεξιά θα αποτύχει στην προσπάθειά της να εξαφανίσει τους αριστερούς αντιπάλους της.
Εφημερίδα των συντακτών και Τάσος Παππας είναι αυτοί που κέρδισαν το βραβείο Πούλιτζερ για την αντικειμενικότητά τους ; Γελάμε γοερά.
Διαγραφήπάταξον μέν, ἄκουσον δέ. ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗΣ
ΔιαγραφήΔιαβάστε επιχείρημα Τάσου Παππα, Ο Μητσοτάκης έκανε ποδήλατο στη Πάρνηθα και δημοσίευσε τις φωτογραφίες, Ο Τσίπρας έκανε κρυπτομενος διακοπές στο κότερο με τα τη τραγωδία στο ΜΑΤΙ. Τι συγκρίνει ο άθλιος?
ΑπάντησηΔιαγραφήΕισαι πολυ βραδυστροφος ! Καληνυχτα!
ΔιαγραφήΚουλης