Θυμάμαι το 2015, ενώ κατέρρεε η χώρα επειδή κάποιοι υπόσχονταν λαγούς με πετραχήλια τα περίεργα παιχνίδια τους στα εξοπλιστικά. Θυμάμαι ότι αυτοί που κυβερνούσαν πήγαν και αποφάσισαν στα κρυφά να δώσουν 500 εκατ.ευρώ από το υστέρημα του ελληνικού λαού για να εκσυγχρονίσουν παροπλισμένα αεροσκάφη ναυτικής συνεργασίας ηλικίας 50 ετών.
Αυτό το μισό δισ.ευρώ, που έχει ήδη πληρωθεί, καταβλήθηκε από τα δημόσια ταμεία με το καμένο επιχείρημα ότι το Ναυτικό θα μπορεί να κάνει ανθυποβρυχιακό πόλεμο. Εξι χρόνια μετά, αυτά τα αεροσκάφη ναυτικής συνεργασίας ακόμη δεν έχουν παραληφθεί και κανείς δεν λέει πότε θα παραδοθούν. Κι αυτή η έρμη δικαιοσύνη ακόμη δεν έχει καταφέρει να εντοπίσει τι πήγε στραβά ούτε και έχει αναζητήσει τις πολιτικές ευθύνες εκείνων που επέλεξαν να πληρώσουν 500 εκατ.ευρώ για αναβάθμιση αεροσκαφών ηλικίας 50 ετών.Αυτό το μισό δισ.ευρώ θα μπορούσε να έχει δοθεί για να εκσυγχρονιστούν οι τέσσερις φρεγάτες MEKO ώστε το Πολεμικό Ναυτικό να μην βρίσκεται στα σημερινά χάλια. Και τώρα, που έγινε μια καλή συμφωνία να αγοραστούν 3+1 υπερσύγχρονες γαλλικές με τίμημα και χρόνο παράδοσης express, κάποιοι από την αντιπολίτευση, με θράσος χιλίων πιθήκων κάνουν και κριτική.
Δεκαέξι χρόνια πέρασαν από το προηγούμενο μεγάλο εξοπλιστικό πρόγραμμα, όταν η κυβέρνηση Καραμανλή αγόρασε 30 αμερικανικά F-16. Στο διάστημα αυτό, οι ένοπλες δυνάμεις σχεδόν εγκαταλείφθηκαν στη μοίρα τους. Ποιος θα διαφωνήσει ότι οι προηγούμενες κυβερνήσεις εγκατέλειψαν το στράτευμα ενώ έβλεπαν ότι η γειτονική Τουρκία ακολουθούσε ένα κολοσσιαίο εξοπλιστικό πρόγραμμα;
Η υπόθεση με τους αμυντικούς εξοπλισμούς αποδεικνύει ότι τα προβλήματα δεν λύνονται με ευχολόγια, ούτε κρύβονται κάτω απ' το χαλί, αλλά γίνονται πιο εκρηκτικά όσο αναβάλλεις την επίλυσή τους..
Πόσο ακριβά μπορεί να κοστίσουν στη χώρα οι ελλείψεις σε πολεμικό υλικό, το γνωρίζουν όλοι από το παρελθόν. Και πόσο ισχυρή μπορεί να γίνει η αποτροπή, όταν είναι αξιόπιστη, επίσης είναι προφανές. Εκτός κι αν θέλουμε όπλα μόνο για παρελάσεις. Η ισχυρή άμυνα σημαίνει ισχυρή διπλωματία και χαράσσει τις κόκκινες γραμμές που δείχνουν μέχρι πού μπορεί να υποχωρήσει μια χώρα.
Οι αγορές όπλων έχουν μεγάλο δημοσιονομικό κόστος και οι επιλογές γι' αυτούς που λαμβάνουν τις αποφάσεις είναι πάντα δύσκολες. Μια πολιτεία και μια κοινωνία όμως ευημερούν όταν βρίσκουν την σωστή ισορροπία ανάμεσα στα απαραίτητα δημόσια αγαθά, την άμυνα, την εθνική κυριαρχία, την υγεία, την παιδεία και την ασφάλιση των πολιτών, χωρίς να καθοδηγούνται από λογικές εκμαυλισμού των πολιτών με επιδόματα αλλά με γνώμονα το συμφέρον της πατρίδας.
Σε μια εποχή με γενικευμένα επεισόδια τύπου Κριμαίας πρέπει να αντιλαμβανόμαστε τι σημαίνει να κινδυνεύεις με απώλεια εθνικού εδάφους, κυριαρχίας ή κυριαρχικών δικαιωμάτων.
Οι προκλήσεις είναι μπροστά μας. Και οι Έλληνες έχουν αποδείξει στο παρελθόν ότι δεν είναι πολεμοχαρείς. Χρειάζεται όμως ισχυρή αποτροπή για την αντιμετώπιση των κινδύνων και διασφάλιση ότι με τους αμυντικούς εξοπλισμούς που πληρώνουν οι συνεπείς φορολογούμενοι το Πολεμικό Ναυτικό, η Πολεμική Αεροπορία και ο Στρατός θα είναι στην πρώτη γραμμή για τα επόμενα 20-30 χρόνια. Κι αυτή είναι η απάντηση στο δίλημμα βούτυρο ή κανόνια.
Μάκης Πολλάτος-ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σεβαστείτε το ελεύθερο βήμα σχολιασμού και διαλόγου. Ανωνυμία δεν σημαίνει και ασυδοσία.
Τα σχόλια, οι απόψεις των σχολιαστών δεν απηχούν κατ' ανάγκη τις απόψεις του ιστολογίου μας και δεν φέρουμε καμία ευθύνη γι’ αυτά.
Σημείωση : Κάθε υβριστικό , προσβλητικό ή άσχετο με το θέμα της ανάρτησης σχόλιο θα διαγράφεται...
Σχόλια με ονομαστικές αναφορές που περιέχουν ατεκμηρίωτες καταγγελίες θα διαγράφονται.
Απαντήσεις από τον διαχειριστή μόνο στα επώνυμα σχόλια.