Να το ξεκαθαρίσουμε για να μην τρελαθούμε εντελώς. Κάθε άνθρωπος στην Ελλάδα έχει δικαίωμα να βγάλει βιβλίο για να διηγηθεί αναμνήσεις από τη ζωή του.
Πόσω μάλλον ένας πρώην πρωθυπουργός.
Θα διαβάσουμε λοιπόν το βιβλίο του Τσίπρα με ενδιαφέρον. Απλώς δεν είμαι βέβαιος ότι η σχετική πρωτοβουλία ήταν σοφή.
Δεν κατάλαβα δηλαδή τι ωφελεί έναν πρώην Πρωθυπουργό και ακόμη νέο άνθρωπο να αναμοχλεύει σε κοινή θέα τις μαύρες και λιγότερο μαύρες σελίδες της διακυβέρνησής του.
Αντε πάλι με το δημοψήφισμα, τις τηλεοπτικές άδειες, τη Νοβάρτις ή το Μάτι.
Κι απόδειξη; Πολύ πριν κυκλοφορήσει το βιβλίο και πριν καν το διαβάσουμε ο συγγραφέας του βρίσκεται αντιμέτωπος με τα κατάλοιπα μιας θλιβερής εποχής που η συντριπτική πλειοψηφία μάλλον θα προτιμούσε να ξεχάσει.
Τον Πολάκη, τον Βαξεβάνη, την Κωνσταντοπούλου, τον Λαφαζάνη, τον Παππά… Αναμενόμενο. Αυτούς βγάζει στη σέντρα.
Ποιο είναι λοιπόν το νόημα της προσπάθειας; Η επιστροφή του Τσίπρα στο προσκήνιο; Και τότε γιατί έφυγε; Έκανε λάθος στο μέτρημα;
Χωρίς να γνωρίζω το περιεχόμενο του βιβλίου και γι’ αυτό
άλλωστε γράφω πριν το διαβάσω, υποθέτω ότι ο πρώην πρωθυπουργός πέφτει θύμα μιας απατηλής αίσθησης που πολλοί πρώην συντηρούν.Οτι παραμένει δημοφιλής κι αγαπητός. Οτι «τον θέλει ο λαός», ο οποίος προσδοκά την επιστροφή του στα πράγματα. Κι ότι η δραστηριοποίησή του θα αποτελέσει περίπου από μόνη της πολιτικό γεγονός.
Για όλα αυτά δεν έχουμε καμία ένδειξη.
Υποθέτω όμως πως κάτι τέτοια διακινούν οι φίλοι κι οι συνομιλητές του, διαφορετικά το βιβλίο δεν θα είχε κανένα νόημα. Ο,τι κι αν γράφει μέσα.
Από την άλλη πλευρά όμως η καλλιέργεια αυτής της εντύπωσης δεν θα είχε βρει πρόσφορο έδαφος, αν ο ίδιος ο πρωταγωνιστής δεν έτρεφε μια γεύση αδικίας.
Αν δεν πίστευε δηλαδή ότι η Ιστορία γράφτηκε ερήμην του, με μελανά χρώματα κι ότι ήλθε η ώρα να αποκατασταθεί η αλήθεια.
Ούτε για αυτά όμως έχουμε κάποια ένδειξη. Αλλωστε τα γεγονότα είναι πρόσφατα, γνωστά κι αξιολογημένα. Τα έχουμε ζήσει. Και δεν έχουν κενά.
Μη βιάζεστε, όμως. Αυτά είναι ανθρώπινα πράγματα.
Που τα έχουν βιώσει και άλλοι πρώην, πολύ σπουδαιότεροι από τους δικούς μας. Ο Τσόρτσιλ, ο Ντε Γκωλ ή ο Αντενάουερ.
Η δικαίωση, λοιπόν, είναι πανίσχυρη επιδίωξη στην πολιτική.
Αρκεί; Και θα επιτευχθεί με το βιβλίο ενός πρωταγωνιστή; Αμφιβάλλω.
Αλλά φυσικά δεν χρειάζεται να προτρέχουμε, ούτε να προεξοφλούμε. Θα περιμένουμε υπομονετικά.
Χωρίς αδημονία. Και φυσικά χωρίς κανενός είδους προκατάληψη.
Γ. Πρετεντέρης-ΤΟ ΒΗΜΑ
Σιγά μην δώσουμε κι άλλα λεφτά υπέρ του Τσίπρα. Λες και δεν έχει βήμα αν έχει κάτι να πει να το πει είτε στη Βουλή όσο ήταν είτε στις εφημερίδες και στα κανάλια. Ούτε έχει αποσυρθεί εντελώς ώστε να έχουν μια αξία τα απομνημονεύματα του.
ΑπάντησηΔιαγραφήΑπλώς ντόρο κάνει γιατί του έχουν λείψει τα αρχηγηλίκια και θέλει να επιστρέψει.
Το κακό για αυτόν είναι πως δεν έχουμε μνήμη χρυσόψαρου και δεν μας έχει λείψει καθόλου. Οι τερατολογίες του πως θα σκίσει τα μνημόνια και θα βαράει τα νταούλια του και οι άλλες μπλόφες του είναι ακόμα νωπές.
Τώρα εξ άλλου έχει κάνει ακόμα περισσότερους αντιπάλους ακόμα πιο φανατικούς. Τους πρώην συντρόφους του. Γ. Κ.
Σαμαράς, παλιά μου τέχνη κόσκινο, η μάθε τέχνη και άστηνε. Τσίπρας, συμπεριφέρεται ως φυλακισμένος που υπόσχεται ότι όταν αποφυλακιστεί θα κάνει τα ίδια με άλλους συνεργούς. Κωνσταντοπούλου, είναι κάτι σαν το AZAX, θα τους καθαρίσει όλους, δικαιώνοντας όσους λένε ότι η τρέλα δεν πάει στα βουνά. Με αυτά και με αυτά εύχομαι στους κυνηγούς των αμετανόητων καλό βόλι στις εκλογές.
ΑπάντησηΔιαγραφήΟ πόσο αδίστακτος ,αναιδής ,αναίσχυντος, ασυνείδητος, αλαζών , κυνικός ανήθικος και πανάθλιος είναι ο Τσίπρας φαίνεται από την συμπεριφορά του απέναντι στο κόμμα του τον ΣΥΡΙΖΑ (ακόμη παραμένει μέλος) και τους συντρόφους του. Αφήνει το κόμμα του να εξευτελίζεται με την φήμη να αιωρείται ότι ετοιμάζει νέο κόμμα .Έγινε συνειδητά ένας ψυχρός εκτελεστής , αποστάτης διασπαστής του ίδιου του κομματικού σπιτιού του! Τους αφήνει σαδιστικά να αργοπεθαίνουν και να ψυχορραγούν πολιτικά .Τους ρίχνει στον πολιτκό Καιάδα και τους πετάει ως περιττό βάρος έρμα στην πολιτική θάλασσα.Το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι ο εαυτός του.Τους θεωρεί όλους ανίκανους και άχρηστους στον ΣΥΡΙΖΑ στην Νέα Αριστερά αλλά και στην αντιπολίτευση γενικότερα ,πράγμα βέβαια που ισχύει 100%. Φοβάται αγωνιά και ανησυχεί ότι ούτε βουλευτής δεν θα βγει μέσω του ΣΥΡΙΖΑ ενώ με δικό του κόμμα -λίστα -κίνημα -εκλογικό δελτίο -κατάλογο -ρεύμα -πλατφόρμα κ.λ νομίζει ότι το 8% το έχει σίγουρο. Θα το έχει όμως πράγματι ;Με την συνήθη εκλογική πόλωση και την άγρια μάχη υπέρ ψήφων όλων των όμορων κομμάτων μάλλον όχι..Αν κάνει κόμμα προβλέπω ότι θα κινηθεί γύρω στο 4% max.
ΑπάντησηΔιαγραφή