Πτώση! Ελεύθερη πτώση. Με αξίνες και φτυάρια για να ενταφιάσουν το τυμπανιαίο πτώμα μιας ταχαριστερής ιδεολογίας
Αφού πρώτα έσπευσαν να διεισδύσουν στο club του Αλέξη Τσίπρα. Μπας και
γλιτώσουν από την προσωπική τους πολιτική εξαφάνιση. Ετσι περνούν από τη
δοκιμασία του face control. Δηλαδή ο «σωτήρας» τούς διαμηνύει κάτι
οδυνηρό: να κοπιάσετε, αλλά πρώτα να παραιτηθείτε από το βουλευτικό σας
αξίωμα και μετά βλέπουμε. Μα, Αλέξη μου! Τίποτα, δεν ακούω τίποτα. Να
παραιτηθείτε και μετά θα συνεδριάσω με τον εαυτό μου και θα σας πω.
Κάπως έτσι, ενώ ο αρχηγός, ο Σωκράτης Φάμελλος, ο οργανωτής του πραξικοπήματος εκθρόνισης του Στέφανου Κασσελάκη, είχε αποφασίσει να πορευτεί προς ΕΛΑΣ, τώρα το ξανασκέφτεται. Οχι, χαζός είναι να εγκαταλείψει το «φιλέτο» της πολυκατοικίας του ΣΥΡΙΖΑ στα χέρια του Παυλάρα του Πολάκη.
Ο οποίος Παυλάρας, παριστάνοντας τον σταθερό, τον ακλόνητο και τον άνθρωπο με αρχές, ζήτησε, δηλαδή απαίτησε, την παραίτηση του Σωκράτη Φάμελλου. Τουτέστιν οι δύο αρχιπραξικοπηματίες εκθρόνισης του Κασσελάκη τώρα βγάζουν μαχαίρια σε θέση μονομαχίας. Ολα εδώ πληρώνονται.
Κι ενώ συμβαίνουν όλα αυτά, τα δημοσκοπικά ευρήματα αποκαλύπτουν εξαέρωση ΣΥΡΙΖΑ. Κάτι μεταξύ 1% και 1,3%. Τώρα. Και όσο περνάει ο χρόνος το κόμμα που κυβέρνησε τον έρμο τόπο επί πέντε χρόνια οδεύει ολοταχώς προς την ολοκληρωτική εξαφάνισή του. Πώς είναι ο νυχτερινός μας εφιάλτης; Κάπως έτσι. Για να λέμε «παιδιά, εφιάλτης ήταν, πάει πέρασε».
Παρ’ όλα αυτά, ο Παυλάρας ο Πολάκης καθώς και ο Σωκράτης Φάμελλος επιμένουν σταθερά να υποστηρίζουν πως ο ΣΥΡΙΖΑ με αυτή τη μαρκίζα θα κατέβει στις εκλογές. Λέτε να πιστεύουν στο θαύμα; Φυσικά όχι. Σε τι πιστεύουν; Σε κάποιες συμμαχίες. Οπως με το κομματίδιο του Γιάνη Βαρουφάκη. Αν φυσικά εκείνος τους δεχτεί. Ανευ face control.
Με την προοπτική να σκαρφαλώσουν όλοι μαζί τον πήχη του 3%. Ωστε ο Παυλάρας και ο Σωκράτης να διατηρήσουν τις θέσεις τους. Και δεν είναι μόνο αυτό.
Πρώτα απ’ όλα είναι το «φιλέτο», η πολυκατοικία του ΣΥΡΙΖΑ επί της Κουμουνδούρου. Αυτά τα κλειδιά ποιος θα τα πάρει; Αυτά τα διαμερίσματα ποιος θα τα κατέχει; Οπως συμβαίνει με τους κληρονόμους. Μετά την κηδεία οι κληρονόμοι συγκεντρώνονται στο γραφείο του συμβολαιογράφου ή του δικηγόρου να μάθουν πόσα θα εισπράξουν από την περιουσία του νεκρού. Εκείνος αποσφραγίζει και διαβάζει τις τελευταίες επιθυμίες του εκλιπόντος.
Γιατί δεν είναι μόνο το φιλέτο. Είναι και τα ταμεία. Αραγε πόσα έχουν μείνει, ως διαθέσιμα, σε αυτά; Ο Κασσελάκης τα είχε χαρακτηρίσει «μαύρα ταμεία». Τι το ’θελε; Αμέσως εκτοπίστηκε και βρέθηκε εκτός «φιλέτου» και εκτός κόμματος.
Αν αυτοί όλοι αυτοπροσδιορίζονται αριστεροί, τότε κι εγώ είμαι αστροναύτης άρτι αφιχθείς από τον Αρη. Τα συμπεράσματα πολλά.
Το πρώτο, ο χαρακτήρας των πολιτικών ταχαριστερών που κατάφεραν να κυβερνήσουν τον τόπο. Χειρότερα δεν γίνεται. Η αξιοπρέπεια εντελώς άγνωστη στο λεξικό τους. Η ιδεολογία εντελώς προσχηματική. Η ρητορική εντελώς θεατρική. Πόσο κάτω; Η λογική του κατήφορου δεν έχει πάτο.
Το δεύτερο, η εικόνα που σχηματίζει η κοινωνία για τους πολιτικούς. Ολοι αυτοί για τον πισινό τους. Μόνο γι’ αυτό. Αν μάλιστα σε αυτή την εικόνα των κληρονόμων και του «φιλέτου» προσθέσει κανείς και τους γυρολόγους, ε τότε η πτώση δεν έχει τέλος. Ας πούμε ο Νικόλας ο Φαραντούρης. Δεν έχει αφήσει πόρτα για πόρτα. Ασταμάτητος και ακούραστος. Μωρέ κάπου να χωθώ κι εγώ και άσε τους άλλους να κουρεύονται.
Ας πούμε η κυρία Θεοδώρα Τζάκρη. Τι πορεία κι αυτή! Από το ΠΑΣΟΚ στον ΣΥΡΙΖΑ και από εκεί μα τον Κασσελάκη. Και τώρα που οι εκλογές πλησιάζουν κοπανάει την πόρτα του Ανδρουλάκη. Μπας και χωθεί κι έτσι γλιτώσει.
Κάπως έτσι, ενώ ο αρχηγός, ο Σωκράτης Φάμελλος, ο οργανωτής του πραξικοπήματος εκθρόνισης του Στέφανου Κασσελάκη, είχε αποφασίσει να πορευτεί προς ΕΛΑΣ, τώρα το ξανασκέφτεται. Οχι, χαζός είναι να εγκαταλείψει το «φιλέτο» της πολυκατοικίας του ΣΥΡΙΖΑ στα χέρια του Παυλάρα του Πολάκη.
Ο οποίος Παυλάρας, παριστάνοντας τον σταθερό, τον ακλόνητο και τον άνθρωπο με αρχές, ζήτησε, δηλαδή απαίτησε, την παραίτηση του Σωκράτη Φάμελλου. Τουτέστιν οι δύο αρχιπραξικοπηματίες εκθρόνισης του Κασσελάκη τώρα βγάζουν μαχαίρια σε θέση μονομαχίας. Ολα εδώ πληρώνονται.
Κι ενώ συμβαίνουν όλα αυτά, τα δημοσκοπικά ευρήματα αποκαλύπτουν εξαέρωση ΣΥΡΙΖΑ. Κάτι μεταξύ 1% και 1,3%. Τώρα. Και όσο περνάει ο χρόνος το κόμμα που κυβέρνησε τον έρμο τόπο επί πέντε χρόνια οδεύει ολοταχώς προς την ολοκληρωτική εξαφάνισή του. Πώς είναι ο νυχτερινός μας εφιάλτης; Κάπως έτσι. Για να λέμε «παιδιά, εφιάλτης ήταν, πάει πέρασε».
Παρ’ όλα αυτά, ο Παυλάρας ο Πολάκης καθώς και ο Σωκράτης Φάμελλος επιμένουν σταθερά να υποστηρίζουν πως ο ΣΥΡΙΖΑ με αυτή τη μαρκίζα θα κατέβει στις εκλογές. Λέτε να πιστεύουν στο θαύμα; Φυσικά όχι. Σε τι πιστεύουν; Σε κάποιες συμμαχίες. Οπως με το κομματίδιο του Γιάνη Βαρουφάκη. Αν φυσικά εκείνος τους δεχτεί. Ανευ face control.
Με την προοπτική να σκαρφαλώσουν όλοι μαζί τον πήχη του 3%. Ωστε ο Παυλάρας και ο Σωκράτης να διατηρήσουν τις θέσεις τους. Και δεν είναι μόνο αυτό.
Πρώτα απ’ όλα είναι το «φιλέτο», η πολυκατοικία του ΣΥΡΙΖΑ επί της Κουμουνδούρου. Αυτά τα κλειδιά ποιος θα τα πάρει; Αυτά τα διαμερίσματα ποιος θα τα κατέχει; Οπως συμβαίνει με τους κληρονόμους. Μετά την κηδεία οι κληρονόμοι συγκεντρώνονται στο γραφείο του συμβολαιογράφου ή του δικηγόρου να μάθουν πόσα θα εισπράξουν από την περιουσία του νεκρού. Εκείνος αποσφραγίζει και διαβάζει τις τελευταίες επιθυμίες του εκλιπόντος.
Γιατί δεν είναι μόνο το φιλέτο. Είναι και τα ταμεία. Αραγε πόσα έχουν μείνει, ως διαθέσιμα, σε αυτά; Ο Κασσελάκης τα είχε χαρακτηρίσει «μαύρα ταμεία». Τι το ’θελε; Αμέσως εκτοπίστηκε και βρέθηκε εκτός «φιλέτου» και εκτός κόμματος.
Αν αυτοί όλοι αυτοπροσδιορίζονται αριστεροί, τότε κι εγώ είμαι αστροναύτης άρτι αφιχθείς από τον Αρη. Τα συμπεράσματα πολλά.
Το πρώτο, ο χαρακτήρας των πολιτικών ταχαριστερών που κατάφεραν να κυβερνήσουν τον τόπο. Χειρότερα δεν γίνεται. Η αξιοπρέπεια εντελώς άγνωστη στο λεξικό τους. Η ιδεολογία εντελώς προσχηματική. Η ρητορική εντελώς θεατρική. Πόσο κάτω; Η λογική του κατήφορου δεν έχει πάτο.
Το δεύτερο, η εικόνα που σχηματίζει η κοινωνία για τους πολιτικούς. Ολοι αυτοί για τον πισινό τους. Μόνο γι’ αυτό. Αν μάλιστα σε αυτή την εικόνα των κληρονόμων και του «φιλέτου» προσθέσει κανείς και τους γυρολόγους, ε τότε η πτώση δεν έχει τέλος. Ας πούμε ο Νικόλας ο Φαραντούρης. Δεν έχει αφήσει πόρτα για πόρτα. Ασταμάτητος και ακούραστος. Μωρέ κάπου να χωθώ κι εγώ και άσε τους άλλους να κουρεύονται.
Ας πούμε η κυρία Θεοδώρα Τζάκρη. Τι πορεία κι αυτή! Από το ΠΑΣΟΚ στον ΣΥΡΙΖΑ και από εκεί μα τον Κασσελάκη. Και τώρα που οι εκλογές πλησιάζουν κοπανάει την πόρτα του Ανδρουλάκη. Μπας και χωθεί κι έτσι γλιτώσει.
Ολα αυτά μου θυμίζουν την κωμωδία του Γούντι Αλεν «Take the money and
run». Πάρε τα λεφτά και τρέχα. Προς τα πού, σύντροφοι; Προς τη βολή μου.
Εγώ να ’μαι καλά. Ο φιλοτομαρισμός, ο καιροσκοπισμός, η φθηνή προσωπική
ιδιοτέλεια, οι «αρετές» όλων αυτών που «αγωνίζονται» να αλλάξουν τον
κόσμο!
Δημ. Δανίκας-ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σεβαστείτε το ελεύθερο βήμα σχολιασμού και διαλόγου. Ανωνυμία δεν σημαίνει και ασυδοσία.
Τα σχόλια, οι απόψεις των σχολιαστών δεν απηχούν κατ' ανάγκη τις απόψεις του ιστολογίου μας και δεν φέρουμε καμία ευθύνη γι’ αυτά.
Σημείωση : Κάθε υβριστικό , προσβλητικό ή άσχετο με το θέμα της ανάρτησης σχόλιο θα διαγράφεται...
Σχόλια με ονομαστικές αναφορές που περιέχουν ατεκμηρίωτες καταγγελίες θα διαγράφονται.
Απαντήσεις από τον διαχειριστή μόνο στα επώνυμα σχόλια.