Κατάρρευση

«Η κατάρρευση του κλίματος έχει αρχίσει. Το κλίμα μας καταρρέει ταχύτερα από όσο μπορούμε να το διαχειριστούμε. Με ακραία καιρικά φαινόμενα να πλήττουν κάθε γωνιά του πλανήτη».

Αυτά δεν τα λέω εγώ, ούτε κανένας περαστικός. Τα λέει ο ΓΓ του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες (6/9).

Και φυσικά δεν χρειάζεται να κάνω τον διερμηνέα. Όποιος άνθρωπος έχει σώα τα λογικά του καταλαβαίνει αμέσως τι θέλει να πει ο Γενικός Γραμματέας, τι συμβαίνει γύρω μας και κυρίως τι φοβόμαστε.

Ακόμη περισσότερο που (για να είμαστε ειλικρινείς) δεν ξέρουμε τι έρχεται, ούτε τι περιλαμβάνει ακριβώς η γενική κατηγορία «ακραία καιρικά φαινόμενα».

Κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί ότι μέσα σε λίγες ώρες ο Βόλος ή τα χωριά της Καρδίτσας θα δέχονταν περισσότερο νερό από όσο το Λονδίνο σε έναν χρόνο.

Εύλογα οι επιστήμονες διαπιστώνουν ότι τα αντιπλημμυρικά έργα του χθες δεν έχουν καμία αντιστοιχία με το μέγεθος του φαινομένου που καλούνται να αντιμετωπίσουν σήμερα.

Και οι διασώστες παρά τις υπεράνθρωπες προσπάθειές τους δείχνουν σχεδόν ανήμποροι απέναντι στις απαιτήσεις της διάσωσης.

Τα υπόλοιπα λόγια είναι φτώχεια. Μιλούν μόνες τους οι εικόνες των καταστροφών.

Κι αν ο ΓΓ του ΟΗΕ επιβεβαιωθεί, αν μιλάμε για πραγματική «κατάρρευση του κλίματος» σε όλο τον πλανήτη, τότε κανείς δεν ξέρει, ούτε μπορεί να

Πελατεία

Να είμαστε ειλικρινείς. Αν εκπρόσωποι του ναζισμού σήμερα επί της γης θεωρούνται ο Στίγκας, ο Κασιδιάρης, οι «Σπαρτιάτες» και οι υπόλοιποι σαρδανάπαλοι, τότε ο Φύρερ θα πρέπει να τραβάει τα μαλλιά του στην Κόλαση όπου υποθέτω δοκιμάζεται.

Εκτός αν διαθέτει υψηλή αίσθηση του χιούμορ, κάτι που ουδείς του είχε διακρίνει όσο βρισκόταν εν ζωή.

Αν μάλιστα η «Ανατρεπτική Συμμαχία για την Αθήνα» με τον «μαχόμενο δικηγόρο» επικεφαλής καταφέρει «να τσακίσει τον φασισμό σε κάθε γειτονιά», τότε τι νομίζετε ότι θα μείνει στον ακατονόμαστο για να κάνει τη δουλειά του; Κάτι ρετάλια. Κι άντε μετά να βρει καλύτερους εκπροσώπους στην εποχή μας.

Ετσι εκεί που κάποτε στροβιλίζονταν τα Πάντσερ, εκεί που εφορμούσαν τα Waffen SS, εκεί που παρήλαυναν τα Sturmabteilung, οι σημερινοί επίγονοι του Τρίτου Ράιχ θα τσακώνονται για την κρατική επιχορήγηση.

Α, και για την υποψηφιότητα Κασιδιάρη.

Να θυμίσω σε όσους ανησυχούν ελαφρώς καθυστερημένα πως ο Κασιδιάρης ήταν υποψήφιος στον ίδιο δήμο και το 2019, αν και δικαζόταν ήδη κατηγορούμενος για τα μύρια όσα.

Τότε πήρε 10% (και κάτι ψιλά) αλλά όταν καταδικάστηκε τέθηκε σε αργία και δεν απασχόλησε έκτοτε τον δήμο ή το δημοτικό συμβούλιο.

Απλώς το 10% (και κάτι ψιλά) των Αθηναίων χαράμισαν την ψήφο τους. Ας πρόσεχαν.

Να σοβαρευτούμε, όμως. Δεν ξέρω αν η

ΣΥΡΙΖΑ: Το λούστρο αρχίζει να ξεφτίζει

Παρατηρώντας εκ του σύνεγγυς τον Συριζαϊκό βιότοπο, έχω την ταπεινή γνώμη πως όσο περνούν οι μέρες, τόσο το λούστρο του Κασσελάκη ξεφτίζει. Αυτό που στην αρχή τάραξε ευεργετικά τα λιμνάζοντα ύδατα μιας άνευρης προεκλογικής εκστρατείας, όσο περνούν οι μέρες μετατρέπεται σε εστία άρρωστης, απολίτικης και αμιγώς προσωπικής προβολής του αμερικανοφερμένου Μεσσία.

Ηδη η ενασχόληση των μέσων ενημέρωσης με τη μάχη των επιγόνων του Τσίπρα εξαντλείται σε μια χαζή ανακύκλωση ζητημάτων που αφορούν μόνο τον Κασσελάκη, όχι τον ΣΥΡΙΖΑ και το μέλλον του. Ζήτησε ή δεν ζήτησε προστασία, δέχεται ή δεν δέχεται ομοφοβικές επιθέσεις, απολύθηκε από την Goldman Sachs ή αποχώρησε οικειοθελώς, όταν σε πιάνει σιχασιά για το Κεφάλαιο γίνεσαι εφοπλιστής; Και ακόμα, ο πατέρας του αδικήθηκε από παραδικαστικό κύκλωμα ή ήταν ένοχος με τη βούλα; Ο ίδιος ήταν μικρός τότε για να τα θυμάται, μεγάλος για να τα επικαλείται ή ανάλογα με την περίσταση;

Έχει κι άλλα παρόμοια που κυριαρχούν στον δημόσιο διάλογο, όλα γύρω από τον

Φιλαράκια

Πολύ καλά κάνουμε και συνομιλούμε με την Τουρκία. Έτσι κάνουν οι πολιτισμένες χώρες.

Έστω κι αν δεν έχουμε κάτι ιδιαίτερο να πούμε.

Την ίδια στιγμή βεβαίως που παίρνω ανάποδες κάθε φορά που ο Ερντογάν ανοίγει το στόμα του και ξεφουρνίζει ό,τι μαγκιά του κατέβει στο κεφάλι.

Αναπάντητα.

Ακόμη κι αν αντιλαμβάνομαι τη σκοπιμότητα των χαμηλών τόνων, δεν μου αρέσει να μας θεωρούν κράτος φλώρων.

Για να ολοκληρώσω την εικόνα, μου ταράζουν επίσης το νευρικό σύστημα διάφοροι ελαφρόμυαλοι που ζητούν να κλείσουμε τα βιβλία της Ιστορίας επειδή προέκυψε (λέει) μια μοναδική ευκαιρία για «την επίλυση των προβλημάτων».

Ποια είναι η ευκαιρία όμως; Ποια είναι τα προβλήματα; Πώς θα λυθούν; Κι αν δεν λυθούν, τι θα κάνουμε; Θα ξανανοίξουμε τα βιβλία;

Ομολογώ ότι με εντυπωσιάζει το γεγονός πως τόσοι ανίδεοι πουλάνε τεχνογνωσία κατευνασμού στα ελληνοτουρκικά.

Υποθέτω πως αποτελεί πλέον μια

Δεν μας νοιάζει αν λυπούνται. Τις παραιτήσεις τους θέλουμε.

Υπάρχει η εταιρική κουλτούρα. Οι επιχειρήσεις δεν είναι μόνο κερδοσκοπικοί οργανισμοί, αλλά και ζωντανά κύτταρα μιας κοινωνίας που την διαμορφώνουν με τις δράσεις τους. Ασφαλώς και υπάρχει τεράστια ευθύνη της Attica Group για την δολοφονία στον Πειραιά. Όχι απλά και αόριστα υπάρχει «κάτι» που δεν έκαναν καλά. Οι εταιρείες είναι οι άνθρωποί της. Κανονικά, λοιπόν, θα έπρεπε οι διοικούντες να έχουν ήδη υποβάλει όλοι την παραίτησή τους.

Από που να το πιάσει και που να το αφήσει κανείς το πράγμα. Από την βία του προσωπικού; Κάποιος τους έχει επιτρέψει να συμπεριφέρονται με αυτό τον τρόπο. Ούτε μπορούμε να δεχτούμε ότι φταίει η κακιά η στιγμή. Είναι συμπεριφορά που δείχνει «χαρακτήρα». Λειτούργησαν έτσι είτε επειδή ήταν ακατάλληλοι να βρίσκονται εκεί που βρισκόντουσαν, είτε επειδή έτσι τους έμαθαν.

Ένας άνθρωπος σκοτώθηκε επειδή το

Πόλεμος κατά της βλακείας για τις ταυτότητες

Έχει πολύ ψωμί το συνωμοσιολογικό παπατζιλίκι στην Ελλάδα. Μέχρι κόμματα στήνονται πάνω του. Υπάρχει ένα ποσοστό του πληθυσμού που έχει σοβαρά προβλήματα ψυχιατρικής φύσης, ευεπίφορο σε πυροβολημένες θεωρίες, με μανία καταδίωξης, άρνηση της χρήσης του λογικού, επιθετικό φανατισμό με παράλογες πρακτικές και, δυστυχώς, δικαίωμα ψήφου.

Είχαμε αρνητές εμβολίων. Μπορείς να συζητήσεις διάφορα στα σοβαρά, για τη φλυαρία τότε της Επιτροπής και διαφόρων γιατρών που είδαν πρώτη φορά κάμερες και προβολείς και ζαλίστηκαν. Υπήρξαν λάθη και ανειλικρίνεια, αλλά πάντως να αποδέχεσαι ως βάση συζήτησης πως το σύνολο του ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού της χώρας συμμετείχε σε διεθνή συνωμοσία κατά του λαού είναι λόγος να φορέσεις σακάκι με λουριά που δένουν στην πλάτη. Ακόμη χτυπιούνται μερικοί/ές. Τώρα έχουμε κωμικοτραγικά αρνητές… ταυτότητας.

Να κάνω το θέμα ψιλά. Οι χάρτινες ταυτότητες που

Σπαρτιάτες, η μεγάλη κωλοτούμπα

 

Αυτοί είναι που «θα ξαναγύριζαν και θα έτρεμε η γη»; - κατά την αποδιδόμενη στον Γκαίμπελς φράση, πριν αυτός αυτοκτονήσει οικογενειακώς στο καταφύγιο του πολιορκημένου Βερολίνου.

Στη μυθολογία τους είναι αποφασισμένοι για όλα, θέτουν τον εαυτό τους παρανάλωμα χάριν «ιδεολογίας». Στην πράξη αποδεικνύονται υπηρέτες του ατομικού τους μικροσυμφέροντος. Μπροστά στον κίνδυνο να χάσουν την κρατική χρηματοδότηση ή να ακυρωθεί η εκλογή τους, οι 11 βουλευτές των Σπαρτιατών, υπέγραψαν κοινή δήλωση με την οποία στηρίζουν τον Βασίλη Στίγκα.

Στην ανακοίνωσή τους αναφέρουν: «προχωράμε ενωμένοι στην επόμενη μέρα για την επιταγή που μας έδωσε ο Ελληνικός λαός υπό την ηγεσία του Προέδρου, Βασίλη Στίγκα και με τη βοήθεια του Θεού ακάθεκτοι σε μία σκληρή και γόνιμη αντιπολίτευση».

Και αυτή την κωλοτούμπα τους επιχειρούν να την εξαγνίσουν με πρόσχημα το καλό του λαού. Όχι από το κίνητρο της μικροπρεπούς χρηματοθηρικής τους στόχευσης. Θυσία κάνουν, ποινήν εκτίουν, που θα έλεγε και ο μακαρίτης Πολύδωρας.

Είναι προφανές ότι θέλησαν να αποφύγουν το ενδεχόμενο αναστολής της κρατικής χρηματοδότησης, την στιγμή που κυοφορείται στα κυβερνητικά γραφεία και η σκέψη να μπει εμπόδιο για όσους βουλευτές φέρονται να καθοδηγούνται πολιτικά από τον καταδικασμένο πρωτόδικα για

Σαν αγώνας πόλο. Από πάνω ηρεμία, μέσα στο νερό κλοτσοπατινάδα

Φαγώθηκαν να νικήσουν τον Μητσοτάκη. Λογικό, για έναν τέτοιο τύπο ή τύπισσα ψάχνει ο Σύριζα. Κάποιον που θα μπορέσει, νικώντας τον Μητσοτάκη, να τους ξαναφέρει στην εξουσία. Δεν είναι πάντως τυχαίο ότι το ερώτημα «ποιος από μας μπορεί να νικήσει τον Μητσοτάκη» το έθεσε πρώτος-πρώτος ο Κασσελάκης, μετατρέποντας το σε κεντρικό προεκλογικό τους θέμα και μετά εξανάγκασε όλους τους άλλους υποψήφιους να τοποθετηθούν επ’ αυτού.

Δείχνει ότι ο Κασσελάκης μπορεί να μην έχει ιδέα τι είναι ο Σύριζα και να μην λέει σχεδόν τίποτα για την ουσία των προβλημάτων της χώρας, βρίσκεται πάντως πιο κοντά στον προβληματισμό του μέσου Συριζαίου απ’ όσο οι συνυποψήφιοι  του. 

Πλην ακόμα κι αν έγινε κυρίαρχο στον εκλογικό τους αγώνα, το δίλημμα «ποιος μπορεί να νικήσει ον Μητσοτάκη» είναι παραπλανητικό. Ή μάλλον για να το γράψω καλύτερα, είναι τόσο βιαστικό και υπερβολικό που εκ’ των πραγμάτων γίνεται παραπλανητικό.

Αυτή την ώρα, η αγωνία των υποψηφίων να αποδείξουν ότι

Πέντε

Η αλήθεια να λέγεται. Δεν υπάρχει πιο νταχτιρντί θέαμα στην πολιτική από την Αριστερά να τσακώνεται με την Αριστερά γιατί έχασε η Αριστερά.

Απλώς το έργο είναι χιλιοπαιγμένο και ξέρουμε την υπόθεση πριν ακόμη σβήσουν τα φώτα της πλατείας.

Πάρτε για παράδειγμα τη μάχη για την αρχηγία του ΣΥΡΙΖΑ στο φόντο μιας ήττας που οι ίδιοι μάλλον έχουν ξεχάσει και σίγουρα δεν έχουν καταλάβει.

Δεν υπάρχει ούτε μία λέξη, πόσω μάλλον, μία σκέψη, από όσα είπαν οι πέντε υποψήφιοι το Σάββατο που να μην έχει ειπωθεί μερικές εκατοντάδες φορές και συνήθως στο ίδιο μοτίβο.

Μόνο ο Κασσελάκης πρωτοτύπησε κάπως εξαγγέλλοντας πως αν γίνει αρχηγός το 41% του Μητσοτάκη παύει αμέσως να υπάρχει.

Η ιδέα δεν φαίνεται κακή. Αλλά προϋποθέτει ότι ο Κασσελάκης είναι ένα είδος Χουντίνι που βγάζει ποσοστά από το καπέλο. Δεν τον έχω.

Το πρόβλημα όμως του ΣΥΡΙΖΑ είναι ακριβώς αυτό. Η πραγματικότητα.

Πρώτον, δεν έχασε μόνος του σε τόσες εκλογές αλλά τον

Στέφανος Κασσελάκης: Σημαία από νάυλον

 

Η αδημονία του φιλοθεάμονος κοινού κατά τις ομιλίες των υποψηφίων προέδρων στο συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ, ήταν επικεντρωμένη στην παρουσία του «new kid on the block» Στέφανου Κασσελάκη.

Νέος, ωραίος, πλούσιος (μύστης του κομπραδόρικου καπιταλισμού, που θα λέγαμε παλιά), εκκεντρικός, φανφαρόνος, αντιφάσκων, με ιδιωτική ζωή που πόρρω απέχει από τις παραδοχές της μέσης ελληνικής οικογένειας, ήταν η χαρά της τηλεκρατούμενης δημόσιας σφαίρας η οποία του πρόσφερε αφειδώλευτη δημοσιότητα.

Δεν τον προώθησε «το σύστημα» στα μίντια, όπως θέλει η εύκολη καχυποψία. Δε χρειαζόταν. Τα εκπόρθησε μόνος του. Ήταν το σπάνιο πουλί που μαγνητίζει το ενδιαφέρον με τη διαφορετικότητά του, σε ένα κόμμα που, όπως και σε κάθε κόμμα, οι νόρμες είναι δεδομένες, οι πορείες των υποψηφίων παράλληλες και αναμενόμενες, οι απόψεις εκπορεύονται από κοινή ιδεολογική μήτρα και εξελίσσονται σε ένα κοινό αναγνωρίσιμο τοπίο.

Μετά το πρώτο ξάφνιασμα όμως άρχισε να ξεφτίζει το χρυσοποίκιλτο επίχρισμα και να δημιουργούνται αμφιβολίες για την ευθυκρισία του. Παιδί της εποχής του, χωρίς ενσυναίσθηση διέπραξε την ύβριν που ουδείς είχε αποτολμήσει:

Ο Αποστόλου κόβει το νήμα της νίκης

Οι περισσότερες από τις εκτιμήσεις που υπάρχουν μέχρι τώρα λένε ότι ιδιαίτερα σε ότι αφορά τη Στυλίδα πάμε σε
εκλογές ενός γύρου. Αυτές οι εκτιμήσεις θεωρούν πως ο Γιάννης Αποστόλου θα
κόψει το νήμα της νίκης με ποσοστό πάνω από 43% και θα κλείσει το κεφάλαιο της Στυλίδας. Είπαμε δεν άνοιξαν οι κάλπες, εκτιμήσεις είναι από σοβαρούς ανθρώπους που διαχρονικά έχουν σχέση με το άθλημα. Οι άλλες τώρα απόψεις λένε ότι πάμε σε δεύτερο γύρο όπου ο ένας από τους δύο σίγουρα είναι ο Γιάννης Αποστόλου και μάλιστα επιμένουν ότι

Συνέδριο ΣΥΡΙΖΑ: Ο Τσίπρας παρών δια του κλώνου του

 

Ένα φάντασμα πλανιέται πάνω από τον ΣΥΡΙΖΑ. Το φάντασμα του... Αλέξη Τσίπρα. 

Κάθε άλλο παρά έκπληξη, τελικά, ήταν οι διαρκείς αναφορές των υποψηφίων αρχηγών του ΣΥΡΙΖΑ, στον Αλέξη Τσίπρα. Αναμενόμενο και άσχετο από το γεγονός πως κατά τη διάρκειά της, ούτως ειπείν, προεκλογικής τους εκστρατείας, με υπαινιγμούς και αόριστες αναφορές, όλοι, πλην Κασσελάκη, προσπάθησαν να πάρουν αποστάσεις από συγκεκριμένες στρατηγικές και τακτικές του πρώην αρχηγού του κόμματος, ο οποίος παραμένει σε καθεστώς παρατεταμένων οικογενειακών διακοπών στην άλλη άκρη του κόσμου. 

Και μπορεί ο Αλέξης Τσίπρας να απολαμβάνει τα κάλλη και τις ομορφιές στη Μέκκα του ανάλγητου, παγκόσμιου, καπιταλιστικού συστήματος, ωστόσο το πνεύμα και η ιδεολογία του, ήταν πανταχού παρούσα και τα πάντα πληρούσα, σε ένα συνέδριο, τα μέλη του οποίου είχαν εκλεγεί κατά το παρελθόν, υπό άλλες συνθήκες και σε τελείως διαφορετικά πολιτικά συμφραζόμενα. Ωστόσο, είναι γνωστή η συριζαϊκή εφευρετικότητα, όταν πρόκειται για διατήρηση του status quo. 

Λόγος, φυσικά, γίνεται για τον

Έστω και τώρα

Ανοιχτή επιστολή προς τη Δήμαρχο Στυλίδας

Αγαπητή κ. δήμαρχε,

Παρά τις αντιδράσεις από συμπολίτες μας, που προσπάθησαν να σας αποτρέψουν από τον λανθασμένο σχεδιασμό της αναμόρφωσης της κεντρικής πλατείας της πόλης μας, μία μπουλντόζα έπιασε ήδη δουλειά σκάβοντας νότια της ροτόντας για την υλοποίηση του έργου.

Παραβλέποντας:

-ότι το έργο της ανάπλασης είναι κραυγαλέα προεκλογικό, στην αγωνίας σας να δείξετε έστω και την τελευταία στιγμή ότι ξεκινήσατε ένα πράγματι σημαντικό έργο για την πόλη μας,

-ότι αρχίζει χωρίς λαϊκή διαβούλευση και (όπως διάβασα σε ανάρτηση δημοτικής συμβούλου της ελάσσονος μειοψηφίας) ΧΩΡΙΣ καν την απαραίτητη για ένα τόσο σημαντικό έργο απόφαση του ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ,

-ότι η μελέτη συντάχθηκε από μια πολιτικό μηχανικό κι έναν ηλεκτρολόγο μηχανικό, αλλά ΕΡΗΜΗΝ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΟΛΟΓΟΥ,

ΣΑΣ ΚΑΛΩ, ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ να εγκαταλείψετε την αλαζονική αδιαφορία σας για φωνές, που θεωρείτε αντιπολιτευτικές, ενώ πρόκειται για εκκλήσεις ανθρώπων που αγαπούν τη Στυλίδα και προσπαθούν να σας αποτρέψουν από τη διάπραξη ενός ακόμα σοβαρού λάθους για την πόλη μας: Ενός έργου που θα ταλανίζει για πολλά χρόνια τους κατοίκους αυτής της πόλης, όπως συμβαίνει με τα «εγκλήματα» που διαπράχτηκαν, χωρίς πρόθεση, από προκατόχους σας, και συγκεκριμένα:

Η ακρίβεια το μεγάλο πρόβλημα της κυβέρνησης

 

Μπορεί σήμερα κάποιοι να ασχολούνται με τη βιβλική καταστροφή του Έβρου, όπου κατά τρόπο ανεξήγητο η φωτιά καίει επί 14 ημέρες, όμως τη συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών την απασχολεί η ακρίβεια και μάλιστα η ακρίβεια στα τρόφιμα. Μπορεί να φανεί κυνικό, όμως είναι γνωστό πως πρωτίστως οι πολιτικές συμπεριφορές καθορίζονται από την τσέπη των πολιτών. Και αυτό δεν είναι ελληνική πατέντα. Είναι παγκόσμια.

Συνεπώς, η κυβέρνηση θα πρέπει να εξετάσει τι θα κάνει για να αντιμετωπίσει αυτό που οι εφημερίδες και οι ιστοσελίδες αποκαλούν «κύμα ακρίβειας». Η ευφορία των καλοκαιρινών διακοπών θα περάσει και όλα τα νοικοκυριά θα βρεθούν αντιμέτωπα με τις ανατιμήσεις στα τρόφιμα, αλλά και στα σχολικά είδη. Τα διάφορα pass θα σταθούν ικανά να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα; Αν κρίνω από το αποτέλεσμα των εκλογών, οι πολίτες έμειναν ικανοποιημένοι από τα επιδόματα που έδωσε η κυβέρνηση τον χειμώνα, κάτι που προδικάζει ότι αυτή η πολιτική θα συνεχιστεί, καθώς σε αυτό βοηθά και η εξαιρετική εκτέλεση του προϋπολογισμού. Έχει καταγραφεί στο εξάμηνο πρωτογενές πλεόνασμα 2.116 εκατομμυρίων, έναντι στόχου για πρωτογενές έλλειμμα 415 εκατομμυρίων.

Οι περιφερειακές εκλογές μπορεί να

Η πατρίς ευγνωμονούσα, κ. Αλέξη Τσίπρα

Παραδέχομαι πως είμαι από εκείνους, οι οποίοι πρώτοι το μακρινό πια 2008 άσκησαν σκληρή κριτική στον νεαρό Αλέξη Τσίπρα. Είχα εξοργιστεί με την ιταμή συμπεριφορά του κ. Αλέκου Αλαβάνου απέναντι στον αείμνηστο Μιχάλη Παπαγιαννάκη, τη διαδικασία παράδοσης όχι μόνο του «δαχτυλιδιού» στον τότε φέρελπι Α. Τσίπρα, αλλά και στη διαδικασία μετασχηματισμού του Συνασπισμού, σε ένα κόμμα, μοναδικό ενδιαφέρον του οποίου ήταν να κάνει βόλτες στις διάφορες συνάξεις κατά της παγκοσμιοποίησης, να προσφέρει θαλπωρή σε διάφορους καταληψίες, να μετατρέπει το κόμμα σε κυψέλη διάφορων ανεκδιήγητων συνιστωσών και να αγνοεί επιδεικτικά τις μεγάλες αλλαγές που έφερε ο νέος, 21ος αιώνας. 

Η κριτική αυτή συνεχίστηκε όλα τα χρόνια, με μεγάλη ένταση, ιδίως το πρώτο εξάμηνο του 2015, την εποχή που ο κ. Τσίπρας και οι συν αυτώ μαθητευόμενοι μάγοι έπαιξαν τη τύχη της χώρας στα σημαδεμένα από την Θεωρία των παιγνίων, ζάρια του Γιάνη, αλλά και καθ’ όλη τη διάρκεια της καταστροφικής κυβερνητικής του θητείας. 

Θεωρούσα και θεωρώ πως το φαινόμενο ΣΥΡΙΖΑ, το οποίο είναι ταυτόσημο με το φαινόμενο Τσίπρας, δηλαδή μία ολόκληρη δεκαπενταετία, αφορούν σε μια περίοδο, την οποία αποκαλώ «χαμένα» ή «κλεμμένα» χρόνια από

Θέαμα

Εκεί που οι εκλογές για αρχηγό στον ΣΥΡΙΖΑ «οδηγούσαν μια γενιά, στα πιο βαθιά χασμουρητά» εμφανίστηκε ο Κασσελάκης.

Κακό δεν το λες.

Οχι μόνο επειδή ο άνθρωπος έχει ένα σταριλίκι που αναμφισβήτητα λειτουργεί υπέρ του θεάματος και κατά της υπνηλίας.

Αλλά κι επειδή ανέδειξε την τραγική φτώχεια του προσωπικού που διαγκωνίζεται να ηγηθεί του δεύτερου κόμματος της Βουλής.

Πολύ φοβούμαι πως αν περιμέναμε την Αχτσιόγλου, τον Τσακαλώτο, τον Παππά «13-0» ή τον Τζουμάκα για να ανάψουν τα αίματα, θα μας είχε πάρει ο ύπνος πριν προλάβουν να εκφωνήσουν συλλαβιστά άλλη μία ντεμοντέ κοινοτοπία.

Και ο Κασσελάκης αυτό ακριβώς τους έτριψε στα μούτρα και τους έκανε άνω-κάτω.

Διότι όταν μιλούσε για τα άπταιστα αγγλικά του και τα καλά Πανεπιστήμια που πήγε και τις οικονομικές γνώσεις που έχει και την επαγγελματική επιτυχία του, μόνο για λόγους ρητορικής απευθυνόταν στον Μητσοτάκη απειλώντας ότι θα τον κερδίσει.

Στην πραγματικότητα τον Τσίπρα εννοούσε και τους επίδοξους διαδόχους του.

Από όσο ξέρω ο Μητσοτάκης ουδέποτε έχει