Καλημέρα από τον ΚΥΡ

 

«Η δύναμη είναι στο παραμύθι…»

Σε συνέντευξή του το 2007 στο free περιοδικό «blow» ο νεαρός τότε Αλέξης Τσίπρας έλεγε πως «η δύναμη είναι στο παραμύθι…» Λίγα χρόνια αργότερα αποδείχθηκε προφητικός. Με παραμύθια, σκίσιμο των μνημονίων και με ένα δημοψήφισμα-παρωδία κατάφερε να κερδίσει τις εκλογές του 2015 και να συγκυβερνήσει με τον Καμμένο.

ΕΠΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ, έρχεται ξανά και με νέα παραμύθια προσπαθεί να αντιστρέψει το αρνητικό κλίμα γι’ αυτόν και το κόμμα του. Με παραμύθια δεκάδων δισ. ευρώ, που υποτίθεται σκοπεύει να «μοιράσει» στον «λαουτζίκο», ο Τσίπρας παίζει την τελευταία του ζαριά. Να πείσει τους πολίτες για την… ειλικρίνειά του και το «σχέδιο» που έχει για τη χώρα.

ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΕΔΩ υπάρχει μια μικρή λεπτομέρεια που, μάλλον, του χαλάει τα σχέδια: για να πείσει τους πολίτες με τα παραμύθια του ο Τσίπρας θα πρέπει οι πολίτες να απουσίαζαν την 4ετία 2015-2019. Γιατί αν ήταν στην Ελλάδα, τότε είναι λιγάκι χλομό να πιστέψουν τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ.

ΣΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ, τώρα, γιατί ο «μάγος» και προφέσορας (σ.σ.: της οικονομίας… βεβαίως, βεβαίως) Αλ. Τσίπρας έταξε από τη συμπρωτεύουσα λαγούς με πετραχήλια στους πολίτες, η απάντηση είναι εύκολη. Πρώτον, γιατί είναι ο Τσίπρας και, δεύτερον, τι του κοστίζει να μοιράζει δισ. ευρώ από τη θέση της αντιπολίτευσης; Αυτό έμαθε, αυτό ξέρει να κάνει κι αυτό κάνει. Παραμύθι στον λαό και άγιος ο Θεός…

Μυστικές Υπηρεσίες που δεν είναι Μυστικές

 

Ειλικρινά σας μιλώ, αισθάνομαι σαν τον «τρελό του χωριού». Παρακολουθώ από τις αρχές Αυγούστου την ιστορία με την «επισύνδεση» του τηλεφώνου του Νίκου Ανδρουλάκη από την ΕΥΠ. Δεν πρόκειται να σας απασχολήσω με την ουσία της υπόθεσης, για τον απλούστατο λόγο ότι άμα κάποιος δεν γνωρίζει όλα τα γεγονότα, δεν είναι δυνατόν να έχει άποψη για το θέμα. Πολλοί άλλοι, πολιτικοί (εν ενεργεία και παροπλισμένοι), συνταγματολόγοι, δημοσιογράφοι, δημοσιολογούντες, influencers, καλλιτέχνες κ.ά. έχουν εκφράσει διάφορες απόψεις. Διαλέγετε και παίρνετε.

Μου έκανε όμως εντύπωση η επιμονή ορισμένων συνταγματολόγων οι οποίοι ζητούν ειδική μεταχείριση για τους εκλεγμένους βουλευτές. Νομικός δεν είμαι. Λογικός όμως είμαι. Αντί να μπω σε μια στείρα αντιπαράθεση για το θέμα, θα σας παρουσιάσω διάφορες περιπτώσεις για να διαπιστώσετε ότι η ανάγκη για παρακολούθηση αφορά κυρίως υψηλά ιστάμενα πρόσωπα και όχι τον παροιμιώδη «κυρ Παντελή». Πάμε σε μια χώρα που αν μη τι άλλο θεωρείται από τις πλέον δημοκρατικές χώρες του κόσμου. Τη Μεγάλη Βρετανία.

– Εδουάρδος ο Η΄. Για περίπου 50 χρόνια δημοσιεύματα και ιστορίες απέδιδαν την παραίτηση του Εδουάρδου Η΄ από τον αγγλικό θρόνο στην πρόθεσή του να παντρευτεί την «κοινή θνητή» και διαζευγμένη (δις) Αμερικανίδα Γουόλις Σίμπσον. Απόρρητα όμως έγγραφα που δόθηκαν στη

Ο τελευταίος ασπασμός στην απλή αναλογική

Στη ΔΕΘ ετάφη και επισήμως, άνευ τιμών, η απλή αναλογική, μετά και τη ρήση του Αλέξη Τσίπρα ότι δεν προτίθεται να σχηματίσει «κυβέρνηση ηττημένων». Δεν είναι η θεσμική ευταξία που τον οδήγησε (και η οποία ούτως ή άλλως δεν θα ήταν «τερατογένεση», έχει προϋπάρξει στην Πορτογαλία και το Λουξεμβούργο).

Απλώς στην περίπτωσή του δεν φτάνουν τα κουκιά. Ο μόνος φανερά πρόθυμος από τους εν δυνάμει μνηστήρες, που «ξερογλείφεται» να μετάσχει σε συγκυβέρνηση με ΣΥΡΙΖΑ είναι ο Βαρουφάκης. Ζητεί ήδη τη «σφυρηλάτηση ενός κυβερνητικού προγράμματος πριν τις εκλογές».

Ούτως ή άλλως η απλή αναλογική ήταν ένα πρόσκαιρο εφεύρημα μιας χρήσης, και για χρόνο παρωχημένο. Στόχευε στις εκλογές του 2019. Ο Τσίπρας τη θέσπισε ως δόλωμα, προκειμένου να δελεάσει το ΠΑΣΟΚ δίνοντάς του την ευκαιρία να πολλαπλασιάσει τους βουλευτές του. Μετά τις εκλογές, τα δύο κόμματα θα σχημάτιζαν συμμαχική κυβέρνηση με τον Τσίπρα πρωθυπουργό, ενώ η ΝΔ θα έψαχνε για αρχηγό!

Η αείμνηστη Φώφη δεν τσίμπησε το ξεροκόμματο που της πέταξε. Δεν καταδέχτηκε να κάνει το κόμμα της «παρακεντέ» στην

Γίναμε όλοι… Ζαμπούνηδες ή «τι του λείπει του ψωριάρη, φούντα με βασιλικό μαργαριτάρι»

Όποιος δεν θέλει να βλέπει την κηδεία της βασίλισσας Ελισάβετ, ας κάνει κάτι άλλο. Υπάρχουν πιο σοβαρά θέματα...

Κατ’ αρχάς να ξεκαθαρίσουμε κάτι: Τις ειδήσεις, τα θέματα που προβάλλουν κανάλια, ραδιόφωνα, sites, εφημερίδες, τις στηρίζουν ή όχι οι αναγνώστες, οι τηλεθεατές.

Αυτοί αποδίδουν σε μια είδηση τη σπουδαιότητα που έχει και αν θα πρέπει να προβάλλεται ή όχι.

Ως εκ τούτου και την κηδεία της βασίλισσας Ελισάβετ οι πολίτες καθορίζουν σε ποια σειρά θα παίξει, αν θα πρέπει να κρατήσει ώρα, αν θα πρέπει να ανατροφοδοτείται με νέες ειδήσεις, αν θα είναι live ή όχι.

Άλλο, λοιπόν, να δίνεις την πληροφόρηση που ο κόσμος διψά να μάθει, κι άλλο ο τρόπος που τη δίνεις. Αν δηλαδή γίνεται σωστή ανάλυση των δεδομένων, αν είναι σοβαρή η αντιμετώπιση του γεγονότος, αν τέλος πάντων αξίζει ο κόπος να τρως ώρες ή ημέρες για να παρακολουθήσεις ένα θέμα.

Βασικό στοιχείο της ενημέρωσης, σε οποιοδήποτε μέσο, είναι ότι ο πολίτης έχει το πάνω χέρι. Έχει το τηλεκοντρόλ της τηλεόρασης, το κουμπί του ραδιοφώνου, την επιλογή να

«Τα λεφτά ρεεεεεε»

Θυμάστε που σας έγραφα ότι η δήμαρχος Στυλίδας αρνούνταν να δώσει τα αντίγραφα των μελετών γιατί είναι πνευματικά δικαιώματα και δεν μπορεί τα πνευματικά δικαιώματα εξ αυτού του λόγου να δίδονται σε δημοτικούς συμβούλους; Μόλις πήρε όμως το ραβασάκι από την Εισαγγελία έτρεχε να βγάλει φωτοτυπίες και να τα δώσει στον Αποστόλου και τον Καλώτα.
Τι απέδειξε όλο αυτό το σκηνικό; Ένα πάρτυ να πληρώνονται διάφορους συνεργάτες, να γίνονται ελλιπείς μελέτες ,να ξαναπληρώνονται άλλοι να διορθώσουν τις μελέτες και πάει λέγοντας. Ο Γιάννης Αποστόλου στην τελευταία συνεδρίαση τα
έχωσε χοντρά στη δήμαρχο η οποία βεβαίως έχασε τα λόγια της καθώς πλέον μιλούσε με νούμερα και της έλεγε ότι τόσα έδωσες εδώ, τόσα έδωσες εκεί, τόσα πήρε ο τάδε.... Έτσι λοιπόν η δήμαρχος την περασμένη Τετάρτη αποφάσισε να το χειριστεί επικοινωνιακά, να πηγαίνει να λέει τρία τσιτάτα και μετά
να φεύγει....

Α. Τσίπρας: Στα εθνικά θέματα είναι επικίνδυνος

Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής έλεγε πως αστοχίες στην οικονομική πολιτική μπορεί μέσα σε πέντε χρόνια να διορθωθούν. Αστοχίες όμως στην εξωτερική πολιτική μπορεί να πάνε μια χώρα 50 χρόνια πίσω. 

Αυτά μου ήρθαν στο μυαλό ακούγοντας την ομιλία του Α. Τσίπρα στη ΔΕΘ. Τις οικονομικές παροχές που εξήγγειλε και τα μέτρα που θα πάρει αν, ό μη γένοιτο, γίνει πρωθυπουργός, μόνο γέλωτες προκάλεσαν σε όσους θυμούνται το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης από τη μια μεριά και τι έπραξε ο Τσίπρας όταν έγινε πρωθυπουργός από την άλλη. Η απάτη του αιώνα. 

Όμως οι απόψεις που εξέφρασε για τα εθνικά θέματα τον καθιστούν έναν τυχοδιώκτη πολιτικό, επικίνδυνο για την εθνική ασφάλεια, την άμυνα της πατρίδας μας και τη θέση της στη διεθνή σκηνή. Τάχθηκε ουσιαστικά κατά των εξοπλισμών τη στιγμή που η Ελλάδα δέχεται εδώ και καιρό απειλές, όχι μόνον από τον Ερντογάν, αλλά από όλο το πολιτικό σύστημα της Τουρκίας. Τι πιστεύει ο Τσίπρας;

Θα αντιμετωπίσει αυτές τις επικίνδυνες καταστάσεις με τις πασιφιστικές ανοησίες της Αριστεράς; Στα όπλα του τουρκικού στρατού θα αντιπαρατάξει όπλα με γαρίφαλα στις κάνες; Προφανώς βρίσκεται έξω από τον τρόπο σκέψης του το γεγονός πως μπορεί να λάβει χώρα όχι απλώς ένα θερμό επεισόδιο, αλλά ένα πολεμικό επεισόδιο μεταξύ των δύο κρατών. Δεν είναι τυχαίο ότι

ΔΕΘ: Πώς διαμορφώνεται το πολιτικό τοπίο – Εξαγγελίες και συμμαχίες στο δρόμο για τις κάλπες

Τα γεγονότα του τελευταίου διαστήματος - με κυρίαρχο το θέμα των υποκλοπών - όσο και η εικόνα των αρχηγών και, κυρίως, η ουσία αυτών που είπαν στη ΔΕΘ, δεν προοιωνίζονται μια... «ωραία ατμόσφαιρα» στο δρόμο για τις κάλπες.

Με τη χώρα να έχει ήδη μπει σε προεκλογικούς ρυθμούς και τους πολίτες να έχουν μπροστά τους ένα δύσκολο χειμώνα, αντιμετωπίζοντας την ακρίβεια που είναι εδώ και την ενεργειακή κρίση που έρχεται, η παρουσία των πολιτικών αρχηγών στην 86η ΔΕΘ αποτέλεσε ένα πρώτο δείγμα, όχι μόνο του οικονομικού προγράμματος κάθε κόμματος, αλλά και του πολιτικού σκηνικού που διαμορφώνεται ενόψει των επόμενων εκλογών.

Και παρότι κάθε ΔΕΘ αποτελεί παραδοσιακά «πεδίο» εξαγγελιών και παροχών προς τους πολίτες, η συγκεκριμένη ΔΕΘ έχει μεγαλύτερη βαρύτητα, καθώς είναι η τελευταία πριν τις εκλογές.

Όσο για το πολιτικό σκηνικό, τόσο τα γεγονότα του τελευταίου διαστήματος – με κυρίαρχο το θέμα των υποκλοπών – όσο και η εικόνα των αρχηγών και, κυρίως, η ουσία αυτών που είπαν στη ΔΕΘ, δεν προοιωνίζονται μια… «ωραία ατμόσφαιρα» στο δρόμο για τις κάλπες.

Διαγκωνισμός εξαγγελιών με αμφίβολα οφέλη

Τα δύο πρώτα κόμματα, η κυβέρνηση της ΝΔ και η αξιωματική αντιπολίτευση του ΣΥΡΙΖΑ – δια του

Η προβληματική σχέση του Αλέξη Τσίπρα με τα ΜΜΕ

Η απέλπιδα προσπάθεια του ΣΥΡΙΖΑ και των συμμάχων του μετά το 2015 να ελέγξουν τα μέσα ενημέρωσης ή να καταστρέψουν όσα εξ αυτών δεν πειθαρχούσαν στις επιδιώξεις τους, αποτελεί κοινό μυστικό για όσους παρακολουθούν στοιχειωδώς τις εξελίξεις στη χώρα. Για να καταλάβουμε τι συνέβη τότε, αρκεί να θυμηθούμε ορισμένα γεγονότα. Από το φιάσκο με τις τηλεοπτικές άδειες και τους πάσης φύσεως εκβιασμούς που εκτυλίχθηκαν στο παρασκήνιο εκείνης της περιόδου, έως τα βοσκοτόπια και τους… λαγούς καθ’ ομολογίαν ορισμένων εκ των πρωταγωνιστών, είχαμε μια κατάφωρη προσπάθεια να ελεγχθεί το τηλεοπτικό τοπίο. Ηταν τόση η αγωνία τους να αποκτήσουν τον έλεγχο στα κανάλια, που χρησιμοποίησαν, όπως αποκαλύφθηκε στην πορεία, κάθε θεμιτό και κυρίως αθέμιτο μέσο. Και μόνον η υπενθύμιση του εκβιασμού ενός αντεισαγγελέα, με υλικό από παρακολούθηση της προσωπικής του ζωής, αρκεί για να αξιολογηθεί το μέγεθος της θρασύτητας των επιτελών του Αλέξη Τσίπρα. Για να μην ξεχνιόμαστε, η υπόθεση με τις τηλεοπτικές άδειες και τις παρεμβάσεις του Νίκου Παππά στη διαδικασία έχει ήδη πάρει τον δρόμο της Δικαιοσύνης, η οποία και θα αποφανθεί περί των ευθυνών. Τα όσα αποκαλύφθηκαν σε όσα προηγήθηκαν της παραπομπής από τους άλλοτε συνεργάτες τους αρκούν, πάντως, για να έχουμε μια εικόνα των σχεδίων τους.

Την ίδια περίοδο ασκήθηκαν εκβιασμοί και πιέσεις με στόχο την ποδηγέτηση όλων των μέσων ενημέρωσης, με

Οι χρυσοκάνθαροι, οι Γάλλοι και οι... παπαγάλοι

Η μία μετά την άλλη οι ευρωπαϊκές χώρες ανακοινώνουν για τον χειμώνα που έρχεται μέτρα πολλών δισεκατομμυρίων ευρώ για να βοηθήσουν τα νοικοκυριά, τους πολίτες, να αντεπεξέλθουν στη μεγαλύτερη ενεργειακή κρίση -και την ακρίβεια που δημιουργεί αυτή- των τελευταίων δεκαετιών.

Προφανώς απογοητεύτηκαν από την αδράνεια της… όχι και τόσο Ενωμένης Ευρώπης, η οποία ακόμα το μελετάει και ίσως όταν αποφασίσει μια σημαντική βοήθεια στον κόσμο, να τελειώνει ο χειμώνας και μπορεί (μακάρι) και ο πόλεμος. Κι έπειτα αναρωτιούνται πώς και έπεσε ο Ντράγκι και η Ιταλία κατρακυλάει στην ακροδεξιά Μελόνι, ή πώς ανεδείχθη ο ακόμα πιο ακροδεξιός Τζίμι Ακεσον στη Σουηδία.
Στην Ελλάδα η κυβέρνηση έχει ξοδέψει ήδη περί τα 10 δισ. ευρώ, κι έτσι όπως πάμε δεν αποκλείεται να δώσουν άλλα τόσα μέχρι το τέλος του χειμώνα. Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία, αυτή την ώρα ίσως είναι και η χώρα με τη μεγαλύτερη συγκριτικά δαπάνη για βοήθεια στο ρεύμα σε όλη την Ε.Ε.
Στο σημείο αυτό αξίζει να γίνει μια παρατήρηση για τη νοοτροπία μας ως κοινωνία, που ίσως έχει κάποια σημασία. Σχεδόν όλες οι χώρες της Ευρώπης ξοδεύουν πλέον μεγάλα κονδύλια για να βοηθήσουν τους πολίτες τους να

Στρέβλωση, πάνω στη στρέβλωση, πάνω στη στρέβλωση…

Του Θανάση Κ.

 

Η Ευρώπη αντιμετωπίζει σήμερα υπαρξιακή κρίση.

Το θέμα δεν είναι πώς τα πάει ο Πούτιν στον Πόλεμο της Ουκρανίας.

Το πραγματικό πρόβλημα είναι πώς τα πάει η Ευρώπη, στον οικονομικό πόλεμο που η ίδια επέλεξε να εμπλακεί εναντίον της Ρωσίας.

Από την αρχή του καλοκαιριού κατέστρωνε σχέδια για την αντιμετώπιση της ενεργειακής κρίσης.

Ανάμεσα σε άλλα πρότεινε και συζητούσε την υποχρεωτική μείωση της κατανάλωσης ενέργειας στις χώρες μέλη, καθώς και το πλαφόν τιμής στο ρωσικό αέριο…

— Πώς ακριβώς μπορεί να μειωθεί δραστικά η κατανάλωση ενεργείας, σε οικονομίες που δεν είναι πρωτόγονες αγροτο-κτηνοτροφικές, αλλά φιλοδοξούν να μπούν στην… 4^η Βιομηχανική Επανάσταση, η οποία είναι ιδιαίτερα ενεργειοβόρα;

— Πώς ακριβώς μπορεί να μειωθεί η κατανάλωση ενέργειας σε οικονομίες που οι ανταγωνιστικοί τους τομείς, όπως η βιομηχανία ή και ο τουρισμός ακόμα απορροφούν όλο και περισσότερη ενέργεια;

— Πώς ακριβώς μπορεί να μειωθεί η κατανάλωση κεντρικά παραγόμενης ενέργειας, σε χώρες που φιλοδοξούν να υποκαταστήσουν όλα τα συμβατικά αυτοκίνητα με ηλεκτρικά; Που έχουν την κακή συνήθεια να χρειάζονται φόρτιση από το κεντρικό δίκτυο κάθε τόσο;

* Μετά από μακρόσυρτες και έντονες συζητήσεις η ηγεσία της ΕΕ κατέληξε σε ένα σχέδιο πολύ λιγότερο «φιλόδοξο»:

Να εισηγηθεί τη μείωση της κατανάλωσης ενέργειας σε πολύ μικρότερο ποσοστό απ’ ό,τι αρχικά συζητούσε – όχι συνολικά αλλά μόνο στις «ώρες αιχμής»!

Και να επιβάλει «πλαφόν» όχι στην τιμή του αερίου, αλλά στα κέρδη των ευρωπαϊκών εταιριών που παράγουν ενέργεια από πηγές άλλες ΠΛΗΝ φυσικού αερίου. (δηλαδή από ΑΠΕ κλπ.)!

— Αυτά που αρχικά σχεδίαζε, ήταν απλώς «ανέφικτα». Σε αγορά όπου κυριαρχούν οι πωλητές (sellers market, όπως λένε οι αγγλοσάξονες) πήγαινε να επιβάλει ανώτατη τιμή! Καληνύχτα σας…

Αδιόρθωτος και μοιραίος

Ο Αλέξης Τσίπρας ξεκίνησε την ομιλία του στη ΔΕΘ, ακολουθώντας τον αγγλοσαξονικό κανόνα που απαιτεί ένα εναρκτήριο αστείο ή ανέκδοτο. Και επέλεξε προφανώς σαν αστείο, την καταγγελία για την καθυστέρηση της έναρξης λειτουργίας του μετρό της Θεσσαλονίκης, που ο ίδιος είχε δήθεν εγκαινιάσει με τα ακίνητα βαγόνια, τους μουσαμάδες που παρίσταναν τα ταμεία και την κλασσική φωτογραφία του ίδιου, να περιμένει στη πλατφόρμα το επόμενο βαγόνι. Και εκεί τέλειωσαν τα αστεία.

Ακολούθησε μια ομιλία που χαρακτηρίστηκε από καταγγελίες και υποσχέσεις που απευθύνονταν μόνο σε Λωτοφάγους. Προσπαθώντας να κινητοποιήσει το θυμικό με σκηνές από ασπρόμαυρες ταινίες του δακρύβρεχτου ελληνικού κινηματογράφου της δεκαετίας του ’60. Ας αφήσουμε όμως τα μελό και δράματα, στους λάτρεις του παλαιού σινεμά και ας εστιάσουμε στα ουσιαστικά σημεία της ομιλίας.

Ο Αλέξης Τσίπρας επανήλθε για μια ακόμα φορά στην πρόταση του για την επανακρατικοποίηση της ΔΕΗ, μέσω της ανάκτησης του 51% του μετοχικού της κεφαλαίου, από το Δημόσιο. Και ενώ τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ υποστηρίζουν ότι το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης αυτήν τη φορά είναι κοστολογημένο, πουθενά στην ομιλία δεν υπήρχε αναφορά στον τρόπο με τον οποίο θα γίνει η κρατικοποίηση. Αλλά και στο ποσό που θα

Τα Κυριακάτικα πρωτοσέλιδα

 

Διαβάστε τα Κυριακάτικα φύλλα.

Γιατί πρέπει να μάθουμε αν ο Πούτιν χρηματοδοτεί κόμματα

 Το Στέιτ Ντιπάρτμεντ έδωσε την περασμένη Τρίτη στη δημοσιότητα ένα πόρισμα των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών με στοιχεία που όλοι υποπτευόμασταν.
Ότι δηλαδή η Μόσχα χρηματοδοτεί μη κατονομαζόμενα [ακροδεξιά και λαϊκιστικά] κόμματα, με στόχο να επηρεάσει τα πολιτικά δρώμενα σε πάνω από 24 χώρες και να αποδυναμώσει τις δυτικές δημοκρατίες.
Αυτή η επίσημη αποκάλυψη επιβεβαίωσε τους χειρότερους φόβους μας: Δεν είναι μόνο τα ρωσικά τρολς και οι χάκερς που επιχειρούν να παρέμβουν στις εκλογές ξένων χωρών (ΗΠΑ, Γαλλία-προεδρικές 2017). Δεν είναι μόνο τα ρωσικά ΜΜΕ που προπαγανδίζουν ανά τον κόσμο, με άφθονο χρήμα. Ο Πούτιν έχει στήσει έναν τεράστιο μηχανισμό εξαγοράς συνειδήσεων, σε όλο τον κόσμο, και πληρώνει εκατομμύρια, προκειμένου να διαλύσει δυτικές δημοκρατίες και να αυξήσει την επιρροή της Ρωσίας στο εξωτερικό, όπως μάθαμε από το Στέιτ Ντιπάρτμεντ.
Η Washington Post αποκάλυψε, μάλιστα, ότι θα δοθούν σύντομα περισσότερα στοιχεία για τα ρωσικά εμβάσματα προς κόμματα και μεμονωμένα πολιτικά πρόσωπα. Σε κάποια ασιατική χώρα, γράφει συγκεκριμένα, ο Ρώσος πρεσβευτής έδωσε εκατομμύρια δολάρια σε μετρητά σε έναν

Ξύλο απελέκητο

Περί Παιδείας, made in Greece φυσικά. Διαχρονικές οι παθογένειες. Και πάντα στην επικαιρότητα με αντιπαραθέσεις ανάμεσα σε ένστολους ροπαλοφόρους και σε ομάδες ταχαυτόνομων και οργισμένων φοιτητών.

Όπως έλεγε και πρώην αξιωματούχος, της ανώτερης κλίμακας, του σοβιετικού, υπαρκτού σοσιαλισμού, «εμείς κάνουμε ότι τους πληρώνουμε κι εκείνοι κάνουν ότι εργάζονται». Το αυτό συμβαίνει και στην Παιδεία των Ανώτερων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων.
Η εκάστοτε κυβερνητική εξουσία έκανε και κάνει πως μεταρρυθμίζει, εκσυγχρονίζει και προς τον σκληρό ευρωπαϊκό πυρήνα η ελληνική παιδεία προσεγγίζει. Και από την άλλη, μεγάλη μερίδα του καθηγητικού κατεστημένου παριστάνει τους αθώους και πάντα προσηλωμένους στα γράμματα και την επιμόρφωση. Ενώ, ταυτοχρόνως, μερίδα των φοιτητών παριστάνει κι αυτή τους «αναρχοαυτόνομους», τους προοδευτικούς και τους επαναστάτες της οργής.

Πάμε παρακάτω. Πού; Στη Φινλανδία. Επειδή το εκπαιδευτικό σύστημα αυτής της χώρας θεωρείται -και είναι- υπόδειγμα, ίσως το ανώτερο του γήινου σύμπαντος.
Τι συμβαίνει εκεί; Ολα αρχίζουν από τα θρανία Δημοτικού, Γυμνασίου, Λυκείου. Κάθε τάξη και κάθε τμήμα με ελάχιστους μαθητές. Γύρω στους 10-15. Τα μαθήματα όπως τα φροντιστήρια. Οι μισθοί δασκάλων και καθηγητών διπλάσιοι, ίσως τριπλάσιοι των αντίστοιχων της Σωρρακώσταινας. Ο ελεύθερος χρόνος μπόλικος για

Ο Κολοκοτρώνης των Βρυξελλών

 

Με τούτα και με κείνα ο Νίκος Ανδρουλάκης μια χαρά κάνει τη δουλειά του. Το κόμμα του από το 8% το σταθεροποίησε στο 12%, με προοπτική ανόδου και έχει καθηλωμένο τον ΣΥΡΙΖΑ στο 23-25%. Τι άλλο θέλουμε; Το ότι για να το πετύχει αυτό μιλά τη γνωστή ξύλινη κομματική γλώσσα, ανατρέχει στο 1965 και στο 1989 και επιδεικνύει μια αλαζονεία στα όρια του μικρομεγαλισμού, όλα αυτά δεν ενδιαφέρουν το κοινό στο οποίο απευθύνεται. Απεναντίας, φαίνεται να τα ακούει ασμένως.

Είναι γεγονός πως παρατράβηξε την υπόθεση των υποκλοπών, όμως αυτός τη δουλειά του κάνει. Ας πρόσεχε η κυβέρνηση. Ποιος ηγέτης άλλου κόμματος, αν βρισκόταν στη θέση του, δε θα προσπαθούσε να εκμεταλλευτεί στο έπακρο το γεγονός; Αυτά τα λάθη δε συγχωρούνται.

Θα συμφωνήσω πως έχει καβαλήσει λίγο το καλάμι. Εγώ θα έλεγα πολύ. Όμως αυτό χρειάζεται για να ανέβει το ηθικό ενός πολιτικού χώρου που λεηλατήθηκε άγρια κυρίως από τη λαϊκιστική Αριστερά. Προφανώς, ο άνθρωπος επιχειρεί να τονώσει την αυτοπεποίθηση των φίλων του ΠΑΣΟΚ και να στείλει το μήνυμα στους παλιούς ψηφοφόρους του οι οποίοι μετακόμισαν στον ΣΥΡΙΖΑ, πως το ΠΑΣΟΚ επέστρεψε.

Εκείνο που δεν ξέρω, αλλά δεν έχει προς το παρόν σημασία, είναι αν όντως πιστεύει πως μπορεί να