Το σύνθημα και το αίμα

Αντιγράφω από μπλογκ αποσπάσματα από τη μαρτυρία μιας Αθηναίας για όσα συνέβησαν το περασμένο Σάββατο στην Ομόνοια, πέριξ του Εφετείου και στο εσωτερικό του: «Τουλάχιστον 10 - 15 Χρυσαυγίτες με κράνη και μαύρα ρούχα με το γνωστό σήμα, κραδαίνοντας ρόπαλα και εκφενδονίζοντας πέτρες, έρχονταν καταπάνω μας. [...] Μην μπορώντας να κάνουμε τίποτα άλλο, πέσαμε κάτω καλύπτοντας το πρόσωπό μας. Οι Χρυσαυγίτες να μας ψεκάζουν και να μας πετούν πέτρες κραδαίνοντας απειλητικά τα ρόπαλα. Θυμάμαι να τους φωνάζω “είμαι Ελληνίδα” - ποτέ μου δεν ένιωσα τόση ντροπή λέγοντας αυτή τη λέξη».

Και γιατί, μπορεί να ρωτήσει κάποιος, από τις τόσες αφηγήσεις για τα συμβάντα του Εφετείου διαλέγεις μια διαδικτυακή; Γιατί δεν αποδέχεσαι την επίσημη, την κρατική εξήγηση; Επειδή, πρώτον και κύριο, η επίσημη άποψη, η «αυθεντική», της ΓΑΔΑ, είναι συνταγμένη ακριβώς όπως έχουν συνταχθεί τα πορίσματα αμέτρητων ΕΔΕ, τα οποία, στηριζόμενα στη γνωστή πρόληψη του ζητουμένου, ξεκινούν με τη βεβαιότητα ότι οι αστυνομικοί (αλλά και οι φίλοι των αστυνομικών και προστατευόμενοί τους, οι Χρυσαυγίτες εν προκειμένω) είναι αθώοι του αίματος, ακόμα και αν η άθλια δράση τους έχει καταγραφεί από εκατό κάμερες. Τι λέει λοιπόν η ΓΑΔΑ για τα επεισόδια στο Εφετείο; Τίποτα, ή μάλλον κάτι ελάχιστα παραπάνω από το τίποτα: ότι «τραυματίστηκαν πέντε μετανάστες». Για το πώς τραυματίστηκαν, ποιοι τους χτύπησαν και με τι όπλα, δεν λέει τίποτα η ΓΑΔΑ. Ξέρει, και πολύ καλά μάλιστα, αλλά δεν λέει.

Γιατί; Πρώτον, επειδή οι τραυματισθέντες είναι μετανάστες, άρα «σιγά τ’ αυγά, τι γύρευαν στη γη του Ξένιου, καλά να πάθουν που μας κλέβουν δουλειές και πορτοφόλια» κ. λπ. Δεύτερον, επειδή ως γνωστόν πιστόν φίλον εν κινδύνοις γιγνώσκεις, και οι αστυνομικοί, ανώτεροι και κατώτεροι, δεν μπορούν να βάλουν σε κίνδυνο τους Χρυσαυγίτες φίλους τους, αποκαλύπτοντάς τους. Άλλωστε και στην προχθεσινή επίθεση (την πολλοστή) κατά μεταναστών, τα χιτλερίδια με τη σβάστικα στα μπλουζάκια λιάνισαν τους μετανάστες και όσους έσπευσαν να τους συμπαρασταθούν με την κάλυψη των ΜΑΤ. Οχι, δεν έκαναν τα στραβά μάτια οι αστυνομικοί. Ανοιχτά ήταν τα μάτια τους, έβλεπαν τι γινόταν, επέτρεπαν να γίνει, συμφωνούσαν, επιβράβευαν, διευκόλυναν. Τίποτα παραπάνω από τα συνήθη, που βέβαια ουδόλως συγκίνησαν τον αρμόδιο κ. Παυλόπουλο, που έχει άλλες σκοτούρες, πώς να χρησιμοποιήσει τις επιστημονικές γνώσεις του για να ψευτομπαλώσει την πρωθυπουργική αυθαιρεσία με το κλείσιμο της Βουλής.

Αυτή η αγαστή συνεργασία των ρατσιστών με τα ΜΑΤ έκανε την ψεκασθείσα μπλόγκερ να ντρέπεται που έφτασε να φωνάζει πως είναι Ελληνίδα μήπως γλιτώσει τον ξυλοδαρμό, να ντρέπεται ν’ ακούει τους φασίστες να μαγαρίζουν τον εθνικό ύμνο, να τρέμει ακούγοντάς τους να ουρλιάζουν «Αίμα - Τιμή - Χρυσή Αυγή». Για το αίμα των «καθαρών» πρόκειται, που για να επικυρώσουν την «καθαρότητά» τους πρέπει να χύσουν το αίμα των «ακάθαρτων», αλλοδαπών και ημεδαπών.

Παντ. Μπουκάλας-Καθημερινή