Προεκλογικά τερτίπια...

1. Το Μάιο του 2008, η κυβέρνηση δια του υπουργού ΠΕΧΩΔΕ, εξήγγειλε δέσμη μέτρων για την αντιμετώπιση του προβλήματος της ατμοσφαιρικής ρύπανσης. Ακολούθησε σιωπή και απραξία ενός χρόνου. Χθες, θυμήθηκε ξανά ότι «στην Ελλάδα υπάρχει ένα πολύ μεγάλο περιβαλλοντικό πρόβλημα, το θέμα της ατμοσφαιρικής ρύπανσης, ιδιαίτερα στα αστικά κέντρα». Αποφάσισε, λοιπόν να εξαγγείλει για μια ακόμη φορά τα μέτρα του Μαΐου στα οποία προσέθεσε προεκλογικές ρυθμίσεις (απόσυρση αυτοκινήτων) θυμίζοντας τις τελευταίες μέρες της κυβέρνησης Μητσοτάκη.

2. Η κυβέρνηση που θυμήθηκε χθες την ατμοσφαιρική ρύπανση, πριν λίγο καιρό ανακοίνωσε τα σχέδιά της για νέους αυτοκινητόδρομους στην Αττική, στη συνέχεια (και όχι πριν το σχεδιασμό των έργων, όπως θα έπρεπε) παρουσίασε την πρόταση για νέο Ρυθμιστικό Σχέδιο με έμφαση στις οδικές μεταφορές, υποβαθμίζοντας τις πράσινες μεταφορές και ξεχνώντας την ατμοσφαιρική ρύπανση. Μόλις πρόσφατα έδινε κίνητρα για την αγορά αυτοκινήτων μεγάλου κυβισμού και στη συνέχεια επέβαλε σε όσους τα αγόρασαν πρόσθετα τέλη κυκλοφορίας. Αυτό το αλαλούμ, το υπενθύμισε άραγε κανείς αυτά στη συνεδρίαση της Κυβερνητικής Επιτροπής, ή μήπως η κυβέρνηση Καραμανλή θεωρεί την ασυνέπεια και την ασυνεννοησία μεταξύ Υπουργείων κανονική πλέον κυβερνητική πρακτική;

3. Η επιβολή περιβαλλοντικών τελών κυκλοφορίας δεν έχει στην πραγματικότητα στόχο την αντιμετώπιση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης. Αποτελεί απλά το δεύτερο εισπρακτικό μέτρο, μετά από αυτό των ημιυπαίθριων, με πρόσχημα το περιβάλλον, και μάλιστα σε βάρος των πιο αδύναμων οικονομικά νοικοκυριών, σε μια νέα προσπάθεια να εξασφαλίσει χρήματα για τη μαύρη τρύπα των δημοσίων εσόδων.

4. Προωθώντας αποσπασματικά την απόσυρση των παλαιών οχημάτων και την ανανέωση του στόλου, επιβαρύνει την ελληνική οικονομία και το ισοζύγιο εξωτερικών πληρωμών της χώρας, αφού όλα τα οχήματα είναι εισαγόμενα. Το μέτρο χαρακτηρίζεται ήδη από όλες τις πλευρές προεκλογικό και δεν έχει στόχο την προστασία του περιβάλλοντος, αλλά την αλίευση ψήφων.

5. Αν η κυβέρνηση ήθελε πραγματικά να αντιμετωπίσει το πρόβλημα της ατμοσφαιρικής ρύπανσης: είχε το χρόνο να εφαρμόσει πολιτικές για τη μείωση των ΙΧ και την προώθηση των μέσων μαζικής μεταφοράς και σταθερής τροχιάς, που βρίσκονται σε συνεχή υποχώρηση. θα εξηγούσε με ποιους ελεγκτικούς μηχανισμούς θα αξιολογήσει την πραγματική περιβαλλοντική επιβάρυνση των κινητήρων. θα λάμβανε μέτρα για την παρακολούθηση της ποιότητας των καυσίμων. και φυσικά, θα έδινε προτεραιότητα στην προστασία και ανάδειξη των χώρων πρασίνου μέσα και γύρω από τις πόλεις, που αποτελούν τη φυσική άμυνα απέναντι στη ρύπανση, αντί να προωθεί με κάθε ευκαιρία την εμπορευματοποίησή τους.