Κυριακή 12 Ιουλίου 2009

Τα συμπτώματα του τέλους


Ο Κώστας Καραμανλής είναι γνωστό ότι, σε καθημερινή βάση, δεν συνηθίζει να συνομιλεί με πολλούς. Εδώ που τα λέμε, ούτε καν με λίγους. Οπωσδήποτε όμως με έναν και, άντε, το πολύ με δύο. (Όπως αντιλαμβάνεσθε, οι συνομιλίες απαιτούν χρόνο και ο χρόνος του πρωθυπουργού είναι πολύτιμος...) Αυτό όμως δεν εμποδίζει τους άλλους να υποστηρίζουν ότι συνομιλούν μαζί του. Εννοώ τους κατά καιρούς «αντιβασιλείς», οι οποίοι μέσω των ισχυρισμών αυτών επιδιώκουν να αυξήσουν την πολιτική επιρροή τους, ως πρόσωπα των οποίων την κρίση εμπιστεύεται ο πρωθυπουργός.

Αν εξετάσουμε όμως τη συμπεριφορά αυτών των προσώπων διαχρονικά, μπορούμε να καταλήξουμε σε ενδιαφέρουσες διαπιστώσεις. Όταν όλα πήγαιναν πρίμα για την κυβέρνηση, οι «συνομιλητές» του πρωθυπουργού επαναλάμβαναν μονότονα φράσεις όπως: «Μα, φυσικά, με ρώτησε και εγώ συμφώνησα» ή «εγώ του το πρότεινα» και άλλες παρεμφερείς. Επεδίωκαν, δηλαδή, να βάλουν τον εαυτό τους στην εικόνα. Τώρα, όπου η εικόνα δεν είναι ρόδινη, η στερεότυπη φράση που βγαίνει από τα χείλη τους είναι: «Του τα λέω, αλλά δεν με ακούει». Το συμπέρασμα που προκύπτει το διαβάσατε στον τίτλο της στήλης...

Στ. Κασιμάτη-Καθημερινή

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σεβαστείτε το ελεύθερο βήμα σχολιασμού και διαλόγου. Ανωνυμία δεν σημαίνει και ασυδοσία.
Τα σχόλια, οι απόψεις των σχολιαστών δεν απηχούν κατ' ανάγκη τις απόψεις του ιστολογίου μας και δεν φέρουμε καμία ευθύνη γι’ αυτά.
Σημείωση : Κάθε υβριστικό , προσβλητικό ή άσχετο με το θέμα της ανάρτησης σχόλιο θα διαγράφεται...
Σχόλια με ονομαστικές αναφορές που περιέχουν ατεκμηρίωτες καταγγελίες θα διαγράφονται.
Απαντήσεις από τον διαχειριστή μόνο στα επώνυμα σχόλια.

Η Πελασγία από ψηλά