Ο Αδωνις Γεωργιάδης, κατά τη Ζωή Κωνσταντοπούλου, είναι «Ελεεινό υποκείμενο, άθλιο υποκείμενο, φαύλος, φερέφωνο του πρωθυπουργού, υπερασπιστής επικίνδυνων εργοδοσιών, ακροδεξιός, φασιστοειδές, κότα». Ο Μακάριος Λαζαρίδης, είναι «γυμνοσάλιαγκας, λέσι, υποκείμενο, βρωμιάρης. Αυτή είναι φρασεολογία Βουλής!
Της Μαρίας Συρεγγέλα της… προφύλαξε το καλσόν: «Σιγά μη σκίσεις κανένα καλσόν» - που αν τα έλεγε κάποιος από τη ΝΔ ή το ΠΑΣΟΚ θα είχε βουίξει το σύμπαν από τις καταγγελίες της Αριστεράς και των αριστερών δικαιωματιστών στα σόσιαλ μίντια, περί απροκάλυπτου σεξισμού.
Τον Νοέμβριο κατά τη διάρκεια συζήτησης για το νομοσχέδιο του υπουργείου Υγείας, είχε χαρακτηρίσει τον Γεωργιάδη «Χίτλερ και αρχιψεύταρο», επειδή ο Αδωνις είχε μιλήσει για «κλοπή» της βουλευτικής έδρας στην Α’ Αθήνας από τον σύντροφό της Διαμαντή Καραναστάση.
Στις 29 Ιανουαρίου η Ζωή μετέβη στις 23:51 το βράδυ στο Αστυνομικό Τμήμα Εξαρχείων και κατέθεσε μήνυση εναντίον του για συκοφαντική εξύβριση και δυσφήμιση, για όσα είχε πει εναντίον της τον… Οκτώβριο! Κατά την καταγγελία του Άδωνι πήγε με περιβολή ύπνου (robe de chambre).
Παράλληλα η Ζωή δημοσιοποίησε μήνυμα στα
κοινωνικά δίκτυα που έστειλε στον υπουργό Προστασίας του Πολίτη, καταγγέλλοντας την ύπαρξη παρακράτους, επειδή ο Γεωργιάδης ενημερώθηκε από γνωστό του αστυνομικό για τη μήνυση.Αναφερόμαστε στους Άδωνι και Λαζαρίδη επειδή είναι η πιο πρόσφατη πολιτική «ατραξιόν» της Ζωής. Φυσικά και ο Άδωνις δεν στερείται επιθετικής φρασεολογίας. Βούτυρο στο ψωμί του είναι. Αλλά σχεδόν πάντα αντεπιτίθεται, δεν θυμόμαστε να έχει προσβάλει κάποιον πρωτογενώς. Και αυτό του παρέχει άλλοθι.
Την χαρακτήρισε «Ό,τι πιο τοξικό, ό,τι πιο δηλητηριώδες, ό,τι πιο κακοποιητικό έχει περάσει από τη Βουλή, και γι’ αυτό έχει αποχωρήσει το 40% της Κοινοβουλευτικής της Ομάδας». Συμπέρανε ότι «κανένας κανονικός άνθρωπος δεν μπορεί να την αντέξει».
Οι αντεπιθέσεις του Άδωνι είναι ίσως υπερβολικές, με την έννοια ότι θα μπορούσε με θεσμική ψυχραιμία να τις ξεπεράσει λέγοντας «άφες αυτή»». Αλλά αφενός δεν θα ήταν ο γνωστός Άδωνις, αφετέρου δίνει την εντύπωση ότι αξιοποιεί σκοπίμως την επιθετικότητα της Ζωής για να έλκει πάνω του τους προβολείς της δημοσιότητας. Επενδύοντας φυσικά και στην επιδοκιμασία των οπαδών της ΝΔ (και όχι μόνο), καθώς η Ζωή λόγω της συμπεριφοράς της, είναι ενοχλητική έως και απεχθής, και πέραν της ΝΔ.
Όσο για τον Μακάριο Λαζαρίδη δείχνει ότι είναι δεξιός βουλευτής «παλιάς κοπής» (το έδειξε πρόσφατα με τις κατηγορίες στο ΠΑΣΟΚ για τα Ίμια), αλλά δεν έχει ακουστεί να χρησιμοποιεί αντιαισθητική ρητορική στις επιθέσεις που κάνει.
Δεν είναι όμως μόνο οι ΝΔτες που της περιποιούν… την τιμή να της προσδίδουν αρνητικούς χαρακτηρισμούς. Ο Αλέξης Τσίπρας στο βιβλίο του τη χαρακτηρίζει «νάρκισσο» με «εξουσιαστική μανία», που ήθελε να εκπληρώσει τις «αρχηγικές της φαντασιώσεις». Θεωρεί ότι η στάση της ως Προέδρου της Βουλής «γελοιοποίησε το Κοινοβούλιο», και εξομολογείται ότι «μετάνιωσε» που την έχρισε Πρόεδρο της Βουλής.
Παρόμοιους χαρακτηρισμούς έχουν κάνει και άλλα μέλη του ΣΥΡΙΖΑ, ενώ η Όλγα Γεροβασίλη την κατηγόρησε για «θεσμική δυσαρμονία». Αιτία οι επιθέσεις σε συναδέλφους της βουλευτές, καθώς και για το γεγονός ότι σε διάσκεψη των Προέδρων τον Οκτώβριο, σήκωσε κάποτε το κινητό της για να βιντεοσκοπήσει την Ντόρα Μπακογιάννη.
Η αρχηγός της Πλεύσης αρέσκεται στις μηνύσεις. Πριν τον Γεωργιάδη είχε υποβάλει μήνυση και αγωγή στη Λιάνα Κανέλλη του ΚΚΕ. Την είχε χαρακτηρίσει «επαναστάτρια του καναπέ» ενώ την είχε κατηγορήσει ότι έκανε καριέρα επί χούντας. Και επίσης ότι είναι αργόμισθη βουλευτίνα που ζει στην Εκάλη (ενώ ως γνωστόν η Ζωή μεγάλωσε σε παράγκες στη Δραπετσώνα και στο Δουργούτι).
Για χάρη της άλλαξε ο κανονισμός της Βουλής στην Ολομέλεια και καθιερώθηκε ο αυτόματος «κόφτης». Αποφασίστηκε επειδή η Ζωή είχε δικαίωμα να μιλήσει π.χ. 20 λεπτά αλλά ξεπερνούσε τη μία ώρα. Και όταν το Προεδρείο την έκοβε, κατηγορούσε τους Προεδρεύοντες ως «φασίστες»!
Βέβαια… παίρνει την εκδίκησή της στις Επιτροπές όπου τα κάνει μπάχαλο με συνεχείς διακοπές και χαρακτηρισμούς στους αντιπάλους. Για την συμπεριφορά της στην εξεταστική για τον ΟΠΕΚΕΠΕ παραπέμφθηκε στην επιτροπή Δεοντολογίας.
Φυσικά όλα τα ανωτέρω, και πολλά που λόγω χώρου παραλείψαμε, αποτελούν παράσημα στα μάτια των οπαδών της. Όταν φέρεται έτσι, τα δημοσκοπικά ποσοστά της ανεβαίνουν. Όταν δεν βρίζει, πέφτουν. Ως εκ τούτου η Ζωή δεν είναι «ατύχημα». Είναι σύμπτωμα του εχθροπαθούς τμήματος του λαού.
Και αν αποδεχθούμε το σλόγκαν «Η αισθητική είναι η ηθική του μέλλοντος», η Ζωή δεν έχει αισθητική…
ΥΓ: Να τον χαίρεται το ΠΑΣΟΚ το τύπο που ήταν ΠΑΣΟΚ, έγινε ΣΥΡΙΖΑ και τώρα ξαναέγινε ΠΑΣΟΚ μαζί με τις άλλες 43 μετανοούσες Μαγδαληνές, τις οποίες δέχτηκε πίσω. Ως Συριζαίος τότε είχε γράψει, απευθυνόμενος στους «μνημονιακούς» οικογενειάρχες: «φαντάζομαι δεν θα στενοχωρηθείς που η γυναίκα σου και η κόρη σου θα κάνουν βίζιτες για να πληρωθεί το ρεύμα και το αέριο…».
Γ. Σιδέρης-liberal.gr
Το συγκεκριμένο απόσπασμα που ανέφερες (για τις «βίζιτες») είναι πράγματι σκληρό και προσβλητικό, ειδικά για ανθρώπους που πάσχιζαν να τα βγάλουν πέρα στην κρίση. Το γεγονός ότι το είπε τότε ως Συριζαίος και τώρα επιστρέφει στο ΠΑΣΟΚ, δείχνει ότι η πολιτική για κάποιους είναι απλώς ένα παιχνίδι εντυπώσεων και εξουσίας. Δυστυχώς, σήμερα κάποια στελέχη δεν έχουν βαθιές ιδεολογικές ρίζες, αλλά είναι επαγγελματίες της πολιτικής. Υπηρετούν ό,τι τους εξασφαλίζει καρέκλα.
ΑπάντησηΔιαγραφήΑυτή η «φρασεολογία Βουλής» αντανακλά την ελληνική πολιτική κουλτούρα, όπου οι προσωπικές επιθέσεις υπερτερούν της ουσιαστικής συζήτησης, οδηγώντας σε νομικές διαμάχες και πτώση της εμπιστοσύνης στο πολιτικό σύστημα. Η Κωνσταντοπούλου χρησιμοποιεί τέτοια γλώσσα για να προβάλλει «αντισυστημική» εικόνα, αλλά κινδυνεύει να αποξενώσει ψηφοφόρους, όπως δείχνουν δημοσκοπήσεις. Η υποκρισία είναι εμφανής: η αριστερά καταδικάζει σεξισμό και τοξικότητα από δεξιά, αλλά τα υιοθετεί όταν προέρχονται από «δικούς της».
ΑπάντησηΔιαγραφήΈνα τμήμα της κοινωνίας φαίνεται να διακατέχεται από έντονη αντιπαλότητα και καχυποψία απέναντι σε οτιδήποτε θεωρείται επιτυχημένο ή «ανώτερο» από το δικό του επίπεδο. Συχνά η ευθύνη για τις δυσκολίες αποδίδεται αποκλειστικά σε άλλους — στο κράτος, στο σύστημα ή στους συμπολίτες — και όχι σε προσωπικές επιλογές ή ευθύνες. Σε αυτό το πλαίσιο, καλλιεργείται μια κουλτούρα διαρκούς αμφισβήτησης, όπου κυριαρχεί η πεποίθηση ότι «όλοι είναι διεφθαρμένοι», ενώ η επιτυχία των άλλων ερμηνεύεται ως αποτέλεσμα αθέμιτων πρακτικών. Αυτή η στάση τείνει να ενισχύει τον κοινωνικό διχασμό και να παγιώνει την αίσθηση αδικίας, αντί να ενθαρρύνει την αυτοκριτική και τη συλλογική πρόοδο.
ΑπάντησηΔιαγραφήενα τμήμα της κοινωνίας φαίνεται να διακατέχεται από έντονη αντιπαλότητα και καχυποψία απέναντι σε οτιδήποτε θεωρείται επιτυχημένο ή «ανώτερο» από το δικό του επίπεδο. Συχνά η ευθύνη για τις δυσκολίες αποδίδεται αποκλειστικά σε άλλους — στο κράτος, στο σύστημα ή στους συμπολίτες — και ό.......
ΔιαγραφήΑυτο φιλε μου, ειναι θεμα αγωγης και παιδευσης !Ο Ελληνας δεν εχει φαινεται γαλουγηθει με πιστη κι εμπιστοσυνη στους θεσμους .... παει να ξεφυγει παντα απο το νομο !
Γιατι ειναι ο Ελβετος η ο γερμανος πιο σωστος κι ακεραιος απεναντι στους νομουσ του ?? Γιατι ? Ειμαστε εμεις πιο εξυπνοι απο ` κεινους ??? Πονηροι ναι, αλλα κι εξυπνοι ???
Τουλάχιστον το ΑΙ βελτίωσε του επίπεδο έκφρασης των απόψεων.
ΑπάντησηΔιαγραφή