Χοντραίνει το παιχνίδι στην ανατολική Μεσόγειο

Προχθές το Ισραήλ βομβάρδισε μια παροπλισμένη αεροπορική βάση στη βορειοδυτική Συρία περίπου 60-70 χιλιόμετρα από τα τουρκικά σύνορα. Οι μυστικές του υπηρεσίες είχαν την πληροφορία πως η συγκεκριμένη βάση επρόκειτο να ανακατασκευστεί ώστε να μπορέσει να λειτουργήσει υπό τον έλεγχο των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων. Και μόνον αυτό το ενδεχόμενο σήμανε κόκκινο συναγερμό στο Ισραήλ. Είναι γνωστό πως η Συρία θεωρείται ζώνη υψίστης σημασίας για την ασφάλεια του Ισραήλ και για αυτό έχει δημιουργήσει μια πρόσθετη ζώνη ασφαλείας εντός του συριακού εδάφους πέρα από τα υψίπεδα του Γκολάν και έχει θέσει υπό την προστασία του την πολυπληθή κοινότητα των Δρούζων. 

Το προχθεσινό αεροπορικό πλήγμα έβαλε κάθε κατεργάρη στον πάγκο του. Μάλιστα, και αυτό είναι ενδιαφέρον, μετά το κτύπημα, καθ' όλη τη διάρκεια της νύκτας, ισραηλινά F-35 βρίσκονταν στον αέρα για να αντιμετωπίσουν πιθανά αντίποινα της Τουρκίας. Ένα κράτος που σέβεται τον εαυτό του φροντίζει να επαναφέρει στην τάξη όσους δεν τηρούν τις συμφωνίες που συνήψαν με αυτό. Και το νέο καθεστώς της Συρίας είχε συμφωνήσει με το Ισραήλ ότι από το έδαφός της δεν πρόκειται να γίνουν επιθετικές ενέργειες εναντίον του.

Είναι φανερό πως οι ήδη τεταμένες σχέσεις της

Τουρκίας με το Ισραήλ επιδεινώθηκαν κι άλλο. Ο Ερντογάν και οι στρατηγοί του παίζουν πάντα εκ του ασφαλούς. Δε ρισκάρουν να κτυπηθούν με αντιπάλους από τους οποίους ενδέχεται να ηττηθούν. Το δε καθεστώς της Συρίας αντιλήφθηκε –καθώς δεν είναι η πρώτη φορά που το Ισραήλ πλήττει στόχους εντός του εδάφους του—πως ο εναγκαλισμός με την Τουρκία μόνον προβλήματα φέρνει. Ο Λιβανέζος Τομ Μπάρακ, υπό τη διπλή του ιδιότητα, πρέσβης των ΗΠΑ στην Τουρκία και ειδικός σύμβουλος για τη Συρία, είναι ο κύριος υπεύθυνος όλης αυτής της κατάστασης.  

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο της πολεμικής έντασης θα ξεκινήσουν οι εργασίες για τη βυθομέτρηση νοτίως της Κάσου, ώστε να ποντιστεί το καλώδιο της ηλεκτρικής διασύνδεσης της Ελλάδας με την Κύπρο, ενώ η Τουρκία ήδη έχει ανακοινώσει τη δημιουργία δύο θαλάσσιων πάρκων τα οποία εξέρχονται από τα χωρικά της ύδατα, προσβάλλοντας κυριαρχικά δικαιώματα της πατρίδας μας. Δηλαδή, για να το πω όσο πιο παραστατικά γίνεται, το τοπίο μυρίζει μπαρούτι. 

Σε πρώτο επίπεδο τρία κράτη, Ελλάδα, Κύπρος και Τουρκία, θα κληθούν να πάρουν τις ζόρικες αποφάσεις τους, ενώ σε δεύτερο επίπεδο, και αναλόγως των εξελίξεων, θα βρίσκονται με «το όπλο παρά πόδα» Γαλλία και Ισραήλ. Για τις προθέσεις εμπλοκής των Γάλλων, αν τα πράγματα στραβώσουν, έχω τις επιφυλάξεις μου. Για το Ισραήλ ουδεμία. Είπαμε, τα σοβαρά κράτη επιβεβαιώνουν τον ρόλο τους εμπράκτως. 

Θα μπορούσε σε αυτό το επικίνδυνο περιβάλλον της ανατολικής Μεσογείου να προσμετρήσω και τις απειλές του Ιράν ότι δύναται να πλήξει ευρωπαϊκούς στόχους. Προσπερνώ αυτές τις απειλές διότι στερούνται κάθε σοβαρότητας. Το πνεύμα μεν πρόθυμο, η σαρξ δε αδύναμος. 

ΥΓ. Διάβασα στο Χ το εξής: «όταν οι ισλαμιστές ξεκινούν έναν πόλεμο τον αποκαλούν τζιχάντ, όταν τον χάνουν τον αποκαλούν γενοκτονία.» 

 Σ. Μουμτζής-liberal .gr