Καλημέρα από τον ΚΥΡ

 

Τσοβόλα, δωσ' τα όλα

Όλοι δίνουν. Όλοι υπόσχονται. Όλοι προσφέρουν. Σάμπως δικά τους είναι; Δανεικά είναι. Και ενίοτε αγύριστα. Ας πούμε, ο Κυριάκος δίνει κι αυτός. Πόσα; Κάτι σαν τρία με τέσσερα δισεκατομμύρια, θα σας γελάσω. Πάντως δίνει.

Με αποτέλεσμα κάποια εφημερίδα της «καθαρής Δεξιάς» να τον «πυροβολεί» με τίτλο «Μαζέψου, Κυριάκο» και με υπότιτλο «Εκανες τη Νέα Δημοκρατία κόμμα του Σημίτη». Κάπως έτσι.

Και από τα δήθεν σοσιαλδημοκρατικά να εξέρχεται στα κανάλια η «προσωρινή» Φώφη και ως δασκάλα της Ε’ Δημοτικού, άντε της ΣΤ’, να τον επαναφέρει στην τάξη λέγοντας ότι τα λεφτά που δίνει θα πάνε στα ταμεία της πλουτοκρατίας και ουχί στα πορτοφόλια των μικρομεσαίων και τις άδειες τσέπες των φτωχών. Θα μας τρελάνουν όλους εντελώς. Προφανώς, μας θεωρούν βοσκούς ανεγκέφαλων αμνών.
Και ουδείς εκ των συναδέλφων έκανε την απλή και αυτονόητη ερώτηση «μπας και εσείς είχατε στο παρελθόν φορολογήσει σκληρά και αδυσώπητα το μεγάλο κεφάλαιο;». Και μια δεύτερη, ακόμα πιο

Η μεγαλύτερη προσβολή

Η επιλογή του Χρήστου Στυλιανίδη για τη θέση του υπουργού Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας θα κριθεί μελλοντικά από την αποτελεσματικότητά του. Ο θόρυβος από την Αριστερά για την υπηκοότητά του μπορεί και πρέπει να σχολιαστεί και να κριθεί άμεσα. Μέμφονται τον πρωθυπουργό γιατί διάλεξε ένα Κύπριο, που δεν έχει την Ελληνική Υπηκοότητα για υπουργό. Εγκλημα καθοσιώσεως. Αφήνω προς το παρόν το βιογραφικό του Χρήστου Στυλιανίδη και ξεκινώ με τη χειρότερη προσβολή που έχω ακούσει σαν Κύπριος από τότε που πάτησα το πόδι μου στην Ελλάδα. Ούτε εγώ έχω την Ελληνική Υπηκοότητα. Το 1959 εμείς οι Κύπριοι είχαμε την επιλογή να επιλέξουμε την Αγγλική ή την Κυπριακή Υπηκοότητα. Διάλεξα την Κυπριακή. Ακόμα και στην Αγγλική κατοχή σε όλα τα έγγραφα γράφαμε «Ελληνική Ιθαγένεια». Ποτέ δεν μας χρειαζόταν η υπηκοότητα για να νιώθουμε Έλληνες.

Ακριβώς για τους λόγους αυτούς θεωρώ ότι η ιστορία με την υπηκοότητα του Στυλιανίδη αποτελεί τη μεγαλύτερη προσβολή προς τους Έλληνες της Κύπρου, ιδιαίτερα τη γενιά εκείνη που αγωνίστηκε για την Ένωση με την Ελλάδα.

Ξεκινώ με τη δική μου προσωπική ιστορία. Το 1966, σε ηλικία 16 ετών, με συνέλαβαν οι Αγγλοι και

Ως πότε θα τους κυνηγά η ιστορία τους; Πάντα

Αν πάντως εγώ βρισκόμουν στο επιτελείο του Τσίπρα και με ρωτούσε ποια γραμμή ν’ ακολουθήσει στη βορειοελλαδίτικη παρουσία του, θα τον συμβούλευα να βγάλει έναν αδιάφορο λόγο και να κοιτάξει να εξαγγείλει το «πρόγραμμα» του κάποια άλλη στιγμή και σε κάποια άλλη πόλη. Καθότι η «ΔΕΘ» και το «πρόγραμμα Θεσσαλονίκης», έχουν καταγραφεί στη λαϊκή συνείδηση ως η αποθέωση της πολιτικής απάτης. Τι θέλει και τα θυμίζει τώρα;

Αναφέρομαι τώρα στο καθαρά επικοινωνιακό κομμάτι της παρουσίας του Τσίπρα στην ΔΕΘ. Είναι τόσο βεβαρημένο ιστορικά το στίγμα της παρουσίας του στην Θεσσαλονίκη, που αν στην Κουμουνδούρου είχαν κουκούτσι μυαλό θα φρόντιζαν να ουδετεροποιούν πλήρως τις εμφανίσεις του Αλέξη στην πόλη. Πώς να το πω; Το να κάνει ο Τσίπρας μεγαλόπνοες οικονομικές εξαγγελίες στην Θεσσαλονίκη, είναι σαν να διαλέξει ο Γιώργος Παπανδρέου το Καστελόριζο για να αρχίσει κάποιον εκλογικό του αγώνα. Οι προθέσεις και τα σχέδια του θα χαθούν μέσα στα χάχανα αυτών που θυμούνται.

Θα πείτε ότι η παρουσία του

Καλημέρα από τον ΚΥΡ

 

Η σιωπή της… γαλοπούλας

Για άλλη μία φορά ο Αλέξης Τσίπρας έδειξε ότι δεν μπορεί και δεν θέλει να κάνει πράξη την “απειλή” του για πρόωρες εκλογές. (Ξέρει αυτός…).

Για άλλη μία φορά ο Αλέξης Τσίπρας έδειξε ότι δεν μπορεί να βρει κάτι καινούριο για να “ξυπνήσει” το κουρασμένο και βαριεστημένο κομματικό του ακροατήριο. (Σταλινικές μπούρδες διάβαζε).

Για άλλη μία φορά ο Αλέξης Τσίπρας έδειξε ότι δεν μπορεί να υπάρχει στο πολιτικό σκηνικό χωρίς να τάζει λαγούς με πετραχήλια. (Μάλλον είναι στο DNA του.)

Για άλλη μία φορά ο Αλέξης Τσίπρας ο Τσίπρας έδειξε ότι δεν μπορεί και δεν θέλει να κρύψει το λαϊκίστικο προσωπείο του. (Εξις δευτέρα φύσις).

Τέλος, για άλλη μία φορά ο Αλέξης Τσίπρας έδειξε ότι

Αριστερά & Κεντροαριστερά χωρίς λόγο ύπαρξης

Η σύνοδος των κρατών μελών του νότου της ΕΕ που επικεντρώθηκε στον κοινό βηματισμό τους με  προτεραιότητες στο μεταναστευτικό, την κλιματική αλλαγή, την πανδημία αλλά και τις προκλήσεις της Τουρκίας, μας δίνει τη δυνατότητα να κάνουμε κάποιες διαπιστώσεις και για την εγχώριο πολιτική σκηνή. 

Μια πρώτη διαπίστωση είναι η αμηχανία που προκάλεσε στην εγχώρια Αριστερά και Κεντροαριστερά. Μια δεύτερη διαπίστωση είναι ότι ο Μητσοτάκης ήταν πάλι πολλά βήματα μπροστά από αυτές. Και δη με εικόνα πρωθυπουργού κι όχι σερβιτόρου. Μια τρίτη διαπίστωση είναι ότι ο Μητσοτάκης έχει πια στο γραφείο του όλη την πολιτική ατζέντα της Ελλάδας κι υπερέχει σχεδόν στα πάντα. Σίγουρα πάντως υπερέχει σε όλα τα κρίσιμα μεγέθη. Κι οι δημοσκοπήσεις του Σεπτεμβρίου, στις οποίες τόσα πολλά είχαν επενδύσει ΣΥΡΙΖΑ και ΚΙΝΑΛ, αποτυπώνουν τα πάντα. Αέρας Μητσοτάκη, τέλμα Τσίπρα, «θανατηφόρος» στασιμότητα για τη Φώφη.  

Αναφέρονται πολλοί στην αδυναμία της αντιπολίτευσης να εκφέρει πειστικό πολιτικό λόγο. Για σκεφτείτε όμως. Τι να πει; Ότι εξέφραζε, ότι πίστευε σε ιδεολογικό και πολιτικό επίπεδο, έχει καταρρεύσει. Ότι επαγγέλλεται απέτυχε οικτρά στην πράξη, με κορυφαίο παράδειγμα το που οδήγησε τη χώρα ο ΣΥΡΙΖΑ. Η έλλειψη ιδεολογίας ουσιαστικά, η

Παροχές και παροχολογία

 

Κάθε κυβέρνηση που σέβεται τον εαυτό της από την επομένη της ανάληψης των καθηκόντων της ασφαλώς και εργάζεται με στόχο και την επανεκλογή της. Θεμιτή και λογική η φιλοδοξία για κάθε πολιτευόμενο να επιδιώκει την αναγνώριση και την επιδοκιμασία των πολιτών στις κάλπες, με τη διαφορά ότι για να έχει νόημα η προσπάθεια πρέπει κάπου να βασίζεται. Το ίδιο ακριβώς ισχύει και για την κριτική στις αποφάσεις και στα μέτρα κάθε περιόδου.

Η σημερινή κυβέρνηση που πολλοί υποστήριξαν από ανάγκη, αν και βρέθηκε εν μέσω πρωτόγνωρων καταστάσεων στα δύο χρόνια που κυβερνά, εξέπληξε θετικά ακόμη και τους πιο θερμούς οπαδούς της. Σε πολλούς τομείς έκανε περισσότερα από όσα περίμεναν. Ασφαλώς και έγιναν σφάλματα και ανοησίες αλλά στον συνολικό λογαριασμό η αποτίμηση, όπως προκύπτει από τις αξιολογήσεις των πολιτών, είναι θετική. Δεν είναι τυχαίο γεγονός η σταθερή διαφορά άνω των δέκα ποσοστιαίων μονάδων στις δημοσκοπήσεις στο μέσο της συνταγματικής της θητείας. 

Ασφαλώς δεν πρόκειται για κάποιο θαύμα ούτε για

Ο απελπισμένος… από τον Αντρέα πιάνεται!

 

Είναι ωραία να είσαι αντιπολίτευση. Ζωγραφίζεις έναν ρόδινο κόσμο, οι οπαδοί σου ενθουσιάζονται και γίνονται κήρυκες των υποσχέσεων, ενώ οι απλοί ψηφοφόροι έστω και επιφυλακτικοί, θέλουν να ελπίζουν «μπας και» ή «και τα μισά να κάνει».

Αλλά και αυτό υπό δύο προϋποθέσεις. Η πρώτη να είσαι αυθεντικός ο εαυτός του.

Όταν στην ένδεια της πολιτικής σου μοναξιάς υποδύεσαι κάποιον άλλον προκειμένου να του υποκλέψεις την πολιτική παρακαταθήκη, τροφοδοτείς χαμόγελα συγκατάβασης, ενίοτε και ειρωνείας.

Ο Αλέξης, ως άλλος Αντρέας, στην ομιλία του στη Θεσσαλονίκη δήλωσε ότι είναι έτοιμοι και αποφασισμένοι να σηκώσουν «το ήλιο πάνω από την Ελλάδα». Ουδείς βέβαια έχει στην ιδιοκτησία του τους στίχους του πνευματικού εμβατηρίου του Άγγελου Σικελιανού.

Αλλά όταν ως στίχος, άκουσμα, τραγούδι, σύνθημα, πολιτική παράσταση, κομματικό σήμα, brand name, είναι τόσο ταυτισμένο και ποτισμένο ιστορικά με το ΠΑΣΟΚ, μοιάζει σαν… υπεξαίρεση πολιτικής ιδιοκτησίας.

Παράλληλα δείχνει πολιτική απελπισία. Αποδεικνύει ότι

Τα Κυριακάτικα πρωτοσέλιδα

Δείτε παρακάτω όλα τα πρωτοσέλιδα των Κυριακάτικων εφημερίδων.

Ο Τσίπρας συνδιαλέγεται με τα… βοθροκάναλα -Τα κρυφά ραντεβού με τους μιντιάρχες 18.09.2021

Έπειτα από μία πενταετία βεντετών, συγκρούσεων, πολωτικής τακτικής, επιχείρησης απαξίωσης κτλ, σιγά σιγά στην Κουμουνδούρου αντιλαμβάνονται ότι ένα κόμμα εξουσίας (ή, τουλάχιστον ένα κόμμα που θεωρεί εαυτόν ως τέτοιο…) δεν μπορεί να είναι απέναντι σε… όλα τα ΜΜΕ, ούτε έχει την πολυτέλεια να ανοίγει διαρκώς μέτωπα χωρίς κανένα όφελος.

Σύμφωνα με την εφημερίδα “Καρφί”, ο Αλέξης Τσίπρας έχει αποφασίσει να παίξει κανονικά στο πολιτικό παιχνίδι, να σταματήσει τις «βεντέτες» και, αν μη τι άλλο, να μιλάει με όλους. Για τον λόγο αυτό, εξάλλου, πριν φύγει για τις καλοκαιρινές του διακοπές, είχε επιλέξει να δώσει το «παρών» σε ημερίδα της εφημερίδας «Πρώτο Θέμα» για την υγεία και την πανδημία, παρά τις «πολεμικές» σχέσεις που υπήρχαν στο παρελθόν μεταξύ της Κουμουνδούρου και της εφημερίδας του Αμαρουσίου. Αυτή, λοιπόν, ήταν μόνο η αρχή: σύμφωνα με ρεπορτάζ της εφημερίδας “Καρφί”, πέραν δύο-τριών στελεχών της ως άνω εφημερίδας με τα οποία ο Αλέξης Τσίπρας έχει ανοιχτή γραμμή, το τελευταίο διάστημα η Κουμουνδούρου πραγματοποιεί διαρκώς υπόγειες χειρονομίες καλής θελήσεως και προς το συγκρότημα Αλαφούζου.

Βεβαίως, στην Κουμουνδούρου δεν αντιλαμβάνονται το συγκρότημα του Νέου Φαλήρου ως κάτι ενιαίο-και ενδεχομένως να μην έχουν και άδικο:

Αρχή ανοησίας επιθέτων επίσκεψις

Το πρώτο και σοβαρό σφάλμα του βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας κ. Κωνσταντίνου Μπογδάνου ήταν η δημοσιοποίηση των ονομάτων νηπίων, που κουβαλούν από γεννησιμιού τους το «αμάρτημα» να έχουν ξενοφανή επίθετα. Λέμε «ξενοφανή» διότι, για παράδειγμα, το επίθετο των μεγάλων εθνικών ευεργετών «Αβέρωφ» μοιάζει ξένο, αλλά δεν είναι. Το ίδιο και το επίθετο Αντετοκούνμπο. Ολοι χαιρόμαστε που έχει πολιτογραφηθεί παγκοσμίως ως «Greek». Ετσι κι αλλιώς, από τα επίθετα ποτέ κανείς δεν έβγαλε άκρη. Μπορεί δηλαδή κάποιος να επιχειρηματολογήσει στα σοβαρά ότι ο κ. Μπογδάνος είναι Βούλγαρος ή Τούρκος, μιας και το bogdan απαντά στις σλαβικές και στην τουρκική γλώσσα, αλλά δεν λέει τίποτε στα ελληνικά; Ανόητα πράγματα…

Το δεύτερο και μεγαλύτερο σφάλμα είναι ο πρόλογος με τον οποίο ο βουλευτής διαφήμιζε το επαίσχυντο δημοσίευμα: «Καμία επιτυχία της κυβέρνησης σε κανέναν τομέα δεν αναιρεί την κατάσταση εκτάκτου ανάγκης στην οποία έχει περιέλθει η ελληνική πρωτεύουσα». Τα πεντάχρονα που

Η Νέα Δημοκρατία αντέχει και ο ΣΥΡΙΖΑ βαλτώνει

Την δημοσκόπηση της MRB θα την εξετάσουμε σε σχέση με τα ευρήματα της ίδιας εταιρείας στην προηγούμενη δημοσκόπηση που έκανε, η οποία έγινε όμως δια ζώσης. Ως γνωστόν πάντα συγκρίνουμε δημοσκοπήσεις της ίδιας εταιρείας.

Στην δημοσκόπηση που διενήργησε η MRB κατά το διάστημα 23/6-1/7/2021 η Νέα Δημοκρατία, χωρίς αναγωγή, λάμβανε 36,7% και ο ΣΥΡΙΖΑ 23,8%. Η διαφορά πριν από δυόμισι μήνες ήταν 12,9%.

Στην προχθεσινή δημοσκόπηση, πάντα χωρίς αναγωγή, η Νέα Δημοκρατία έλαβε 34,6% και ο ΣΥΡΙΖΑ 23,7%. Η διαφορά έπεσε στο 10,9%, λόγω της απώλειας 2 μονάδων από την Νέα Δημοκρατία, χωρίς ο ΣΥΡΙΖΑ να καρπωθεί τίποτα από αυτές τις απώλειες.

Ένα άλλο ενδιαφέρον εύρημα είναι η αξιολόγηση του έργου των δύο κομμάτων. Το έργο της Νέας Δημοκρατίας το αξιολογεί θετικά το 40% των ερωτηθέντων, ενώ του ΣΥΡΙΖΑ το 25,1%. Δηλαδή η θετική αξιολόγηση της Νέας Δημοκρατίας υπερβαίνει κατά πολύ το ποσοστό αυτών που δήλωσαν πως θα την ψηφίσουν, ενώ του ΣΥΡΙΖΑ αυτή η διαφορά είναι οριακή. Συντριπτικό για τον ΣΥΡΙΖΑ είναι το αποτέλεσμα αν η συγκεκριμένη ανάγνωση γίνει αντιστρόφως. Δηλαδή αν καταγράψουμε την

Καλημέρα από τον ΚΥΡ

 

Ποιος θα κερδίσει τις εκλογές του Κινήματος Αλλαγής;

Η αντίστροφη μέτρηση έχει ξεκινήσει πλέον χωρίς αμφιβολία για τις εκλογές που θα αναδείξουν την νέα ηγεσία του Κινήματος Αλλαγής. Παρά τις διαρροές μετά από δηλώσεις της Φώφης Γεννήματα, ότι οι εκλογές μπορούν να γίνουν ακόμα και τον Οκτώβριο, όλοι γνωρίζουν ότι το νωρίτερο δυνατό που μπορεί να ανοίξουν οι κάλπες είναι τον Νοέμβριο. 

Τότε λοιπόν πέρα από τα πρόσωπα που ήδη γνωρίζουμε ότι θα συγκρουστούν σε αυτή την κούρσα και είναι μέχρι τώρα η Φώφη Γεννήματα, ο Ανδρέας Λοβέρδος, ο Νίκος Ανδρουλάκης και ο Χάρης Καστανίδης, θα συγκρουστούν και στρατηγικές. Πολιτικές κατευθύνσεις που θα πρέπει να απαντούν σε ένα εκλογικό τοπίο που θα φέρει σίγουρα, διπλές εκλογές. 

Κατά συνέπεια θα απαιτηθεί οι υποψήφιοι, να πείσουν τους πολίτες ότι έχουν ένα σχέδιο το οποίο απαντά και στην διακυβέρνηση της χώρας. Όσοι διαβάζουν στοιχειωδώς τις δημοσκοπήσεις αντιλαμβάνονται ότι

Η ελληνική ισχύς στους αιθέρες

Με αφορμή την ενημέρωση της Βουλής για την προμήθεια 44 τορπιλών για τα υποβρύχια 214 του Πολεμικού Ναυτικού, έρχεται ξανά στο προσκήνιο το πρόγραμμα εξοπλισμού της χώρας, το οποίο ενοχλεί την Τουρκία. Ο υπουργός Άμυνας της γείτονος, Χουλουσί Ακάρ, το χαρακτήρισε «προβοκατόρικο».
Η Ελλάδα είναι η τελευταία που επιθυμεί μια κούρσα εξοπλισμών η οποία αφαιρεί πόρους από την Υγεία, την Παιδεία και άλλες ανάγκες. Ο εξοπλισμός της είναι καθαρά αμυντικός και είναι απόρροια της στάσης που εδώ και δεκαετίες τηρεί η Τουρκία, πολύ δε περισσότερο το τελευταίο διάστημα με τον νεοοθωμανικό επεκτατισμό του Ταγίπ Ερντογάν, όπως αυτός αναδεικνύεται μέσα από το αφήγημα της «Γαλάζιας Πατρίδας».

Η Ελλάδα παραμένει σε εγρήγορση, κινούμενη σταθερά σε δύο άξονες. Από τη μία εξοπλίζεται μεθοδικά και από την