Το επίδομα στους συνταξιούχους και το απύθμενο θράσος του ΣΥΡΙΖΑ

Με τα 200-300 ευρώ που θα δοθεί ως επίδομα στους συνταξιούχους που δεν πήραν αύξηση λόγω προσωπικής διαφοράς, προφανώς δεν σώζεται κανείς.

Όμως πρέπει να παραδεχθούμε πως γι’ αυτούς τους δικαιούχους είναι κάτι και προφανώς καλύτερο από το τίποτα. Εκείνο όμως που μου προξενεί κατάπληξη είναι η πλήρης απαξίωση του μέτρου από τον ΣΥΡΙΖΑ που κάνει λόγο για κοροϊδία. Κοροϊδία άραγε από ποιόν και γιατί; Εξαγοράζονται ψήφοι με 200-300 ευρώ;
Για να βάλλουμε όμως τα πράγματα στη θέση τους, ας ανασκαλέψουμε λίγο την κοντινή μας μνήμη. Τι σημαίνει στα αλήθεια προσωπική διαφορά και από πότε μπήκε στη ζωή μας;

Η προσωπική διαφορά λοιπόν προέκυψε από τον επανυπολογισμό των συντάξεων που δίνονταν, με βάση τον Νόμο Κατρούγκαλου που πετσόκοψε όλες τις συντάξεις και ήταν απότοκο του τρίτου μνημονίου που έφερε στη χώρα ο ΣΥΡΙΖΑ. Δηλαδή επί ΣΥΡΙΖΑ επανυπολόγισαν τις συντάξεις και διαπίστωσαν πως κάποιες εκατοντάδες χιλιάδες συνταξιούχοι έπαιρναν μεγαλύτερη σύνταξη απ’ όση δικαιούνταν και άρα εγγράφηκε στο φάκελο τους αυτή η αρνητική προσωπική διαφορά και η οποία τους απέκλειε από μελλοντικές αυξήσεις που θα έπαιρναν οι συνταξιούχοι που δεν είχαν αρνητική προσωπική διαφορά.
Έτσι, τώρα που μετά από 12 χρόνια και

Κάτω, ξάπλα και ο ανέκδοτος του δρόμου

Όταν ο Μόργκαν, ο σκυλάκος μας έγινε ενός έτους και άρχισε να δοκιμάζει τα όρια της επικράτειας του και της επιβολής του, ως υπεύθυνοι κηδεμόνες ενός πιτμπουλ - αν και αυτή η πλευρά του φαίνεται στη χάση και στη φέξη διότι ο άλλος μισός είναι Χάσκι - απευθυνθήκαμε σε εκπαιδευτή.

Να μάθει να ακολουθεί οδηγίες. Να πειθαρχεί στη φωνή του αφεντικού. Με λιχουδιές και επιβραβεύσεις, τραβήγματα στο λουρί, εντολές με αυστηρή φωνή, αρχίσαμε να δίνουμε παραγγέλματα στο Μόργκαν. 

Κάτσε! Κάτω! Ξάπλα! 

Η εικόνα του Γιώργου Αδαμίδη, προέδρου της ΓΕΝΟΠ - ΔΕΗ και μέλους της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ, με τους λιγοστούς συντρόφους που μαζεύτηκαν να διαμαρτυρηθούν με ντουντούκες έξω από τη Δημοτική Βιβλιοθήκη Κοζάνης, πριν την προγραμματισμένη συνέντευξη τύπου του πρωθυπουργού, ανέσυρε τις εικόνες εκπαίδευσης του Μόργκαν! 

Τα μικρο-τζαρτζαρίσματα με την αστυνομία δεν εξελίχθηκαν στο σόου που

Ο Τσίπρας είναι πλέον ιδιαίτερα επικίνδυνος για την πολιτική ζωή

 

Δυστυχώς για τη χώρα ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν έχει απέναντί του μια κανονική αντιπολίτευση, αλλά μια αντιπολίτευση εξαιρετικά επικίνδυνη και χωρίς φραγμούς.

Ούτε κουβέντα έχει ψελλίσει ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ μετά την καθαρή νίκη του Νίκου Χριστοδουλίδη στην Κύπρο. Μέχρι την περασμένη Κυριακή ο Αλέξης Τσίπρας επικαλείτο συνεχώς τις δημοσκοπήσεις, οι οποίες –όπως χαρακτηριστικά έλεγε– έπεσαν έξω!

ΟΜΩΣ στην πραγματικότητα, όλες οι δημοσκοπήσεις έπεσαν μέσα! Μόνο την οριακή διαφορά του δεύτερου από τον τρίτο δεν μπόρεσαν να εντοπίσουν. Τον πρώτο και τα ποσοστά που πήρε ο Νίκος Χριστοδουλίδης τα βρήκαν όλα κι έπεσαν απόλυτα μέσα.

ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ λοιπόν ο συνήθως λαλίστατος αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης; Γιατί από την περασμένη Κυριακή και μετέπειτα δεν έχει κάνει ούτε ένα σχόλιο για

Ο σεισμός ΔΕΝ θα “ηρεμήσει” τον Ερντογάν!

Του Θανάση Κ. 

 

Πόσο μπορεί να αλλάξει η συμπεριφορά της Τουρκίας μετά το φονικό σεισμό της 6ης Φεβρουαρίου;

Μπορούμε να πιστεύουμε – ή να ποντάρουμε – ότι μετά το φοβερό χτύπημα του Εγκέλαδου ο Ερντογάν θα γίνει λιγότερο απειλητικός για την Ελλάδα και λιγότερο αποσταθεροποιητικός για την ευρύτερη περιοχή;

Βέβαια, όλοι το ευχόμαστε αυτό! Αλλά στην Πολιτική – και ιδιαίτερα στην Εξωτερική Πολιτική – ποτέ δεν μπερδεύουμε τις “ευχές” μας με την πραγματικότητα. 

Η απάντηση λοιπόν είναι απλή: ΟΧΙ!

Το πιθανότερο είναι ΜΗ “μαλακώσει” ο Ερντογάν μετά το σεισμό. Αλλά να γίνει ακόμα πιο ανεξέλεγκτος, ακόμα πιο επιθετικός. 

Ο κίνδυνος για την Ελλάδα από την πλευρά της Τουρκίας ΔΕΝ “μίκρυνε”, ούτε καν “απομακρύνθηκε”. Ίσως και να ήλθε πιο κοντά.

Ας δούμε γιατί :

* Πρώτον ο σεισμός που έγινε πριν λίγες μέρες αριθμεί ήδη πάνω από 36 χιλιάδες θύματα (σε Τουρκία ΚΑΙ Συρία). Εκ των οποίων τα δύο τρίτα τουλάχιστον στην Τουρκία. Και ο αριθμός των νεκρών μεγαλώνει κάθε μέρα… 

Είναι ήδη ο πέμπτος μεγαλύτερος του 21ου αιώνα (με πρώτον το σεισμό στη Σουμάτρα το 2004, όπου όμως τα περισσότερα θύματα ήταν από το φονικό τσουνάμι που ακολούθησε), αλλά οι πάντες σχεδόν φοβούνται ότι θα βρεθεί στην πρώτη τριάδα! 

Να σημειωθεί ότι

Το απρόβλεπτο στην Ιστορία

Ένας από τους βασικούς παράγοντες που συνυπολόγιζε ο πρωθυπουργός στον καθορισμό της ημερομηνίας των βουλευτικών εκλογών ήταν οι ελληνοτουρκικές σχέσεις. Οι φόβοι για το ενδεχόμενο πολεμικού επεισοδίου κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου ήταν υπαρκτοί, λόγω της καλλιεργούμενης έντασης από την πλευρά των γειτόνων μας. Αίφνης, ένας φονικός σεισμός ανέτρεψε αυτό το σκηνικό. Σήμερα ουδείς συζητά για ένα τέτοιο επεισόδιο και από τη σκέψη του πρωθυπουργού βγήκε αυτή η παράμετρος. Επιπροσθέτως, είναι άγνωστες οι συνέπειες αυτού του σεισμού, τουλάχιστον μεσοπρόθεσμα, στη διαμόρφωση της πολιτικής της Τουρκίας έναντι της Ελλάδας.

Παρατηρούμε δηλαδή πώς ένα απρόβλεπτο γεγονός, μια φυσική καταστροφή στην προκειμένη περίπτωση, επηρεάζει καταστάσεις και διαμορφώνει νέες ισορροπίες. Η Ιστορία, πρόσφατη και παλαιότερη, είναι γεμάτη από παρόμοια περιστατικά που διαμόρφωσαν ένα νέο πολιτικό τοπίο. Αναφέρω χαρακτηριστικά την περίπτωση των

Γιατί κατέρρευσε το ΠΑΣΟΚ;

«Θέσεις για τον Ευάγγελο Βενιζέλο, τον Κώστα Σκανδαλίδη και τον Πέτρο Ευθυμίου δεν είχαν προβλεφθεί όταν άρχισε το συνέδριο του ΠΑΣΟΚ. Αντιθέτως οι οργανωτές είχαν μεριμνήσει για τη θέση της κ. Αλεξίας Παπανδρέου, συζύγου του πρίγκηπος Νικολάου των Παπανδρέου, στη δεύτερη σειρά με τους επισήμους», γράφει για το συνέδριο του ΠΑΣΟΚ εν έτει 2008, ο τότε διευθυντής των Νέων Παντελής Καψής, στο βιβλίο του «Η πτώση-2011».

Ενδεχομένως όχι σκόπιμο, αλλά ενδεικτικό της νοοτροπίας των μηχανισμών εξουσίας. Όταν αναδιατάσσεται η επετηρίδα οι νέοι κάτοχοι θώκων διακρίνονται από την ορμητικότητά τους να επικυρώσουν συμβολικά το νέο, να κατοχυρώσουν τις θέσεις τους, και να αγνοήσουν τους παλαιούς, αγνοώντας παράλληλα την πολύτιμη εμπειρία τους.

Το αναφέρουμε ως διαχρονική κουλτούρα των εσωκομματικών μηχανισμών, γιατί παρόμοια παράπονα περί παραγκώνισης «των άλλων» ακούγονται και για την πρακτική του νυν προέδρου του ΠΑΣΟΚ. Το αρνητικό είναι ότι με τέτοιες πρακτικές ένας αρχηγός στεγανοποιείται και

Τσανακλίδου ή Ρέμος;

Και ξαφνικά ο καλλιτεχνικός κόσμος ξεσηκώθηκε εναντίον της κυβέρνησης. Με αφορμή το Προεδρικό Διάταγμα 85/2022 που οι καλλιτέχνες θεωρούν ότι εξισώνει τα πτυχία τους με το απολυτήριο λυκείου.

Από το υπουργείο Πολιτισμού απαντούν ότι το Προεδρικό Διάταγμα αφορά το προσοντολόγιο του Δημοσίου, υποστηρίζουν ότι δεν αφορά κανένα ακαδημαϊκό ζήτημα και επιχειρηματολογούν ότι μια απλή ανάγνωση του κειμένου δείχνει ότι ο τίτλος σπουδών οποιασδήποτε σχολής δεν επηρεάζεται, ούτε αλλάζει την ακαδημαϊκή τους διαδρομή ή για παράδειγμα τα δικαιώματα για αναβολή στράτευσης και κατατακτήριες εξετάσεις στα πανεπιστήμια.
Όμως οι καλλιτέχνες δεν πείθονται. Και αντιδρούν.

«Θα τους φάμε» τραγουδά η Τάνια Τσανακλίδου μπροστά από το Εθνικό Θέατρο. Είναι ΣΥΡΙΖΑ η Τάνια Τσανακλίδου; Κι αν είναι ΣΥΡΙΖΑ, μήπως κάποιος θέλει να της

Σαν τουρκικό σίριαλ

Κάποια στιγμή στο μέλλον, μέσα στον αιώνα που διανύουμε, ένας φοιτητής Διεθνών Σχέσεων θα καταθέσει πτυχιακή εργασία με τις αντιστοιχίες ανάμεσα στις ελληνοτουρκικές σχέσεις και στις τουρκικές σειρές. Οι αγκαλιές του Δένδια με τον Τσαβούσογλου θα μπορούσαν να κλείνουν μία σεζόν, κάνοντας τους θεατές να αδημονούν για την επόμενη.

Διότι τι είναι, εν τέλει, τα ελληνοτουρκικά; Ένα βαλκανικό δράμα με στοιχεία τουρκικής σαπουνόπερας. Δύο μεγάλες οικογένειες που μοιράζονται τον ίδιο φράχτη, διατηρούν μία αντιπαλότητα με ρίζες βαθιά μέσα στο χρόνο. Κάποτε ήταν κοινό σόι, αλλά τα πράγματα τα έφεραν διαφορετικά και τώρα φιλονικούν πάνω από τον φράχτη. Στο μεταξύ κάποια μέλη τους φτιάχνουν σχέσεις, παντρεύονται, κάνουν δουλειές, προσπαθούν να συμβιβάσουν τα πράγματα, αλλά το δράμα εξελίσσεται με

Πολύ τυχερή η χώρα που τώρα δεν είχε… Τσίπρα Πρωθυπουργό

Υπάρχει κανείς σοβαρός παρατηρητής να πιστεύει ότι εάν βρισκόταν στη θέση του Μητσοτάκη θα είχε αντιμετωπίσει το ίδιο αποτελεσματικά τα εθνικά προβλήματα;

Μας πιάνει κατάθλιψη σκεπτόμενοι τι θα συνέβαινε στις ελληνοτουρκικές σχέσεις εάν ήταν ο ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία και ο Αλέξης Τσίπρας πρωθυπουργός αυτήν την περίοδο με τα τραγικά γεγονότα στη γειτονική χώρα. Δεν το γράφω αυτό με την έννοια ότι δεν καταλαβαίνει ποια είναι τα συμφέροντα της χώρας, αλλά για το τι επιλογές θα έκανε και ποιες θα ήταν οι κινήσεις του.

ΕΙΔΑΤΕ τι συνέβη χθες; Με αστραπιαίες κινήσεις η ελληνική κυβέρνηση έστειλε τον υπουργό Εξωτερικών Νίκο Δένδια στην Τουρκία, εκεί όπου τον περίμενε ο Τούρκος ομόλογός του, Μεβλούτ Τσαβούσογλου, για να πλέξει δημοσίως το εγκώμιό του και να δώσει συγχαρητήρια στην ελληνική κυβέρνηση και στον ελληνικό λαό.

Η ΑΛΗΘΕΙΑ είναι ότι από τότε που

Οι μουλάδες της Αριστεράς

Η Αριστερά της Μεταπολίτευσης, στην αναθεωρητική-ανανεωτική εκδοχή της, όχι απλώς σεβόταν τον διάλογο, αλλά τον επεδίωκε. Απεχθανόταν τις τσιρίδες και τις κραυγές του φανατισμένου πλήθους, γιατί η ηγεσία της είχε διδαχθεί από την πρόσφατη Ιστορία.

Ο Ηλίας Ηλιού, ο Μπάμπης Δρακόπουλος, ο Λεωνίδας Κύρκος, ο Ανδρέας Λεντάκης και τόσα άλλα προβεβλημένα στελέχη της αδογμάτιστης Αριστεράς δε διανοήθηκαν ποτέ να μοιράσουν ψόφους και κατάρες στους πολιτικούς τους αντιπάλους. Θυμάμαι τον Πάνο Δημητρίου, έναν πολύπαθο άνθρωπο στα χρόνια του Εμφυλίου, που πρωτοστάτησε στα γεγονότα της Τασκένδης το 1955, να κάθεται σε μια γωνία και να παρακολουθεί προσεκτικά, χωρίς καμιά διάθεσης παρέμβασης, τις εργασίες της συντακτικής ομάδας του περιοδικού που αυτός καθοδηγούσε. 

Για να μην πάω πιο πίσω και αναφερθώ στην περίπτωση μιας εμβληματικής φυσιογνωμίας της Αριστεράς, στον Γιάννη Πασαλίδη. Έναν Πόντιο γιατρό, μενσεβίκο, που

Υποψήφιοι βουλευτές στα πρόθυρα νευρικής κρίσης

Να δείτε που τελικά θα τις πάει τις εκλογές τον Μάιο. Και θα γελάσει ο κάθε πικραμένος, εκτός από τους υποψήφιους όλων των κομμάτων που (ανεξαρτήτως κόμματος) θα βάλουν τα κλάματα από την απελπισία τους. Έχουν ήδη εξοντωθεί από τα προεκλογικά πήγαινε-έλα σε σπίτια, ταβέρνες, κοπές πίτας και συνεστιάσεις. Τρία ζευγάρια παπούτσια έχουν χαλάσει για να τρέχουν από γειτονιά σε γειτονιά, έξι φορές έχουν περάσει όλοι τους κορονοϊό. Εμ λογικό, με τόσο κόσμο που συναντούν και φιλούν κάθε μέρα, τι περίμεναν; 

Στο μεταξύ, η απελπισία, η αγωνία και προσμονή, τους έχουν κάνει όλους δεισιδαίμονες. Προχθές μου έλεγε κάποιος υποψήφιος ότι άκουσε άλλον υποψήφιο να λέει ότι κάποιος τρίτος συνάντησε κάπου την Μαρέβα και από κάτι μισόλογα της κατάλαβε ότι οι εκλογές δεν θα γίνουν στις 9 του Απρίλη αλλά πιο μετά. Η σύζυγος του πρωθυπουργού –λέει-  ψέλλισε κάτι σαν «όταν ο Κυριάκος λέει τέλος, να παίρνετε τα λόγια του τοις μετρητοίς» κι αυτό θεωρήθηκε καίρια μαρτυρία ότι οι κάλπες ταξιδεύουν για Μάιο και Ιούνιο. 

Αφήστε που οι υποψήφιοι έχουν ξεπαραδιαστεί εντελώς. Αν τους σηκώσεις, τους γυρίσεις ανάποδα και τους

Ο «Ανένδοτος» του Γέρου και ο ανέκδοτος του… Μπάμπη

Αλήθεια, πόσο περίεργα δουλεύει το ανθρώπινο μυαλό. Όταν άκουσα ότι ο Λεγάμενος αποφάσισε να απόσχει από κάθε ψηφοφορία στη Βουλή γιατί ο Μητσοτάκης δεν του κάνει το χατίρι να προκηρύξει εκλογές τον Φεβρουάριο, το μυαλό μου πήγε αρχικά στο γνωστό ανέκδοτο με τον τύπο που έκοψε ζωτικό σημείο του σώματός του, όταν πληροφορήθηκε ότι τον απατά η σύζυγός του. Στη συνέχεια η αναφορά στον «ανένδοτο» μου θύμισε το «Καφενείο Βυζάντιο» και τον μοναδικό Μπάμπη του. Για να σας χαλαρώσω σαν εισαγωγή θα σας μιλήσω για το εμβληματικό καφενείο της εποχής του.

Για εμάς που ζήσαμε την πλατεία στα νιάτα μας, πιο πολύ από όλα μας λείπει το «Καφενείο Βυζάντιο». Βρισκόταν στη Δυτική πλευρά της πλατείας, εκεί που είναι σήμερα το κατάστημα Nespresso, με τραπεζάκια και στα δύο πεζοδρόμια. Εκεί ξημεροβραδιαζόμαστε ακούγοντας τις αμπελοφιλοσοφίες του μοναδικού Μπάμπη. Ήταν το στέκι της Αθήνας. Από το Βυζάντιο πέρασαν όλοι

Οι γενίτσαροι του ΠΑΣΟΚ δεν μπορούν να είναι προξενητάδες

 

Αν υποθέσει κανείς ότι η Κουμουνδούρου ενδιαφέρεται για «προοδευτική» διακυβέρνηση με το ΠΑΣΟΚ και όχι να το διαγουμίσει, βάζει τους πλέον ακατάλληλους προξενητάδες να φέρουν εις πέρας το προξενιό.

Η Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου έγραψε στο Βήμα ότι το κρίσιμο διακύβευμα των εκλογών είναι εάν θα συνεχιστεί η αντιδημοκρατική εκτροπή με την κυβέρνηση Μητσοτάκη, κλπ. Κατά συνέπεια σε αυτό το διακύβευμα καλείται το ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ να πάρει θέση και θα κριθεί τελικά από την απάντηση και την ανταπόκριση στις σημερινές μεγάλες ανάγκες της κοινωνίας και τις κρίσιμες προκλήσεις του μέλλοντος.

Ωραία η θεωρητικολογίζουσα φιλολογία, αλλά η αφελής απορία παραμένει. Εάν το ΠΑΣΟΚ ανήκει στις προοδευτικές δυνάμεις, τότε γιατί η Μαριλίζα το εγκατέλειψε; Και αφού το εγκατέλειψε, επειδή προφανώς…

Η Θεωρία της “καλής” και της “κακής” βίας…

Του ο Θανάση Κ.

Η συζήτηση για την “νόμιμη απαγόρευση” του κόμματος Κασιδιάρη, έφερε στην επιφάνεια ένα ζήτημα που η Ελληνική Δημοκρατία ΔΕΝ έχει καταφέρει να απαντήσει ακόμα:

— Μπορεί να διαχωριστεί σε μια δημοκρατική Πολιτεία η άσκηση βίας σε… “καλή” και “κακή“;
— Μπορεί να νομιμοποιηθεί η βία με πρόσχημα την ελευθερία της… άποψης;

Η Δημοκρατία τιμωρεί πράξεις! Όχι απόψεις…
Και η σύσταση “εγκληματικής οργάνωσης” είναι πράξη. Όπου δεν ενδιαφέρουν τα (ιδεολογικά) κίνητρα, αλλά το αποτέλεσμα…
Αν ανεχόμαστε τη βία των “δικών μας” και καταγγέλλουμε τη βία των αντιπάλων μας, έχουμε ήδη πλήρως νομιμοποιήσει τη βία και έχουμε υπονομεύσει τη Δημοκρατία.

Αυτά που είναι αυτονόητα στις υπόλοιπες σύγχρονες δημοκρατίες, εδώ ακόμα είναι… “αδιανόητα“!
Έχουμε μείνει πολύ πίσω…

Μερικές παρατηρήσεις λοιπόν:

Τα ευτράπελα και οι απειλές του ΣΥΡΙΖΑ

Τις τελευταίες ημέρες πέρα από την ανείπωτη τραγωδία στην Τουρκία που δοκιμάζει εκατομμύρια ανθρώπους και ανατρέπει πολλές βεβαιότητες, στην εσωτερική πολιτική επικαιρότητα κυριαρχούν διάφορα ευτράπελα. Λίγους μήνες πριν από τις εκλογές και ενώ θα περίμενε κανείς μια κάποια σοβαρότητα εκ μέρους της αξιωματικής αντιπολίτευσης με παρουσίαση προγράμματος και αναλυτικών θέσεων, παρατηρεί αντιθέτως μια χαοτική τακτική. Από την πρόταση μομφής και μετά είχαμε την ανοίκεια επίθεση στο ΠΑΣΟΚ, την αποχή από τις ψηφοφορίες στη Βουλή και την άρνησή τους να υπερψηφίσουν τη διάταξη για τη μη συμμετοχή εγκληματικών οργανώσεων στις εκλογές.

Ύστερα από αυτά όμως άρχισαν τα κανονικά καλαμπούρια. Αρχικώς με την ελαφρότητα του Νίκου Φίλη, ο οποίος ζήτησε να μη γίνει τηλεκπαίδευση και τα παιδιά να παίξουν χιονοπόλεμο, και εν συνεχεία με τις ιαχές της Πόπης Τσαπανίδου «πρόεδρε, έλα με φόρα» ο ΣΥΡΙΖΑ παράγει

Πολύ μίσος, απειλές και «πηγάδες»

Η κυρία, επειδή ήταν ομολογουμένως μια εξαιρετική τραγουδίστρια, σήμερα, στη δύση της, νομίζει ότι μπορεί να στάζει μίσος και διχασμό. «Θα σας φάμε», ούρλιαζε προχθές, ενώ πριν από λίγο καιρό ζητούσε εξέγερση με πολύ αίμα. Δεν είναι η μοναδική με τέτοια συμπεριφορά που φανατίζει ένα τμήμα της Αριστεράς.

Και δεν αναφέρομαι μόνον στους «γεννήθηκα την 17 Νοέμβρη», αλλά και σε προβεβλημένα στελέχη της Ριζοσπαστικής Αριστεράς που-προ του φάσματος μιας νέας εκλογικής ήττας-καταφεύγουν στον πιο ακραίο πολιτικό λόγο. Άλλωστε, μεταξύ των «γεννήθηκα την 17 Νοέμβρη» και της Ριζοσπαστικής Αριστεράς υπάρχουν κοινοί τόποι. Υπάρχει αυτό που λέμε ώσμωση, αποδεδειγμένη με γεγονότα. 

Μια συνήθης αντιμετώπιση αυτής της ομαδικής παράκρουσης είναι η παραπομπή στην ψυχιατρική επιστήμη. Έχει μια βάση, στον βαθμό που