Παραλογισμοί και διλήμματα της απλής αναλογικής

Αν θέλουμε να είμαστε politically correct, οφείλουμε να πάρουμε στα σοβαρά και να θεωρήσουμε αξιόπιστα αυτά που λένε οι πολιτικοί αρχηγοί σε σχέση με το σχηματισμό της επόμενης κυβέρνησης που θα προκύψει μετά τις εκλογές. Αξίζει, λοιπόν, να δούμε ποια είναι τα σημερινά δεδομένα, βάσει των επίσημων δηλώσεων των αρχηγών των κομμάτων.

Έχουμε και λέμε: Ο Ανδρουλάκης δεν θέλει συνεργασία ούτε με Μητσοτάκη ούτε με Τσίπρα, ενώ ο μεν Μητσοτάκης δεν του κλείνει την πόρτα σε περίπτωση μη αυτοδυναμίας του μετά από δεύτερη εκλογική αναμέτρηση, ο δε Τσίπρας του προτείνει ευθέως να συγκυβερνήσουν εξ αρχής, μαζί με τον Βαρουφάκη και τον Κουτσούμπα. Ο Βελόπουλους δεν θέλει τον Μητσοτάκη, αλλά ούτε ο Μητσοτάκης συζητά πιθανότητα συνεργασίας με Βελόπουλο. Ο Βαρουφάκης θέλει τον Τσίπρα και τον Ανδρουλάκη, αλλά μόνο υπό την προϋπόθεση ότι θα τα βρουν προεκλογικά. Όμως ο μεν Τσίπρας λέει ότι θα συζητήσει μαζί του την «προοδευτική διακυβέρνηση» μόνο μετεκλογικά, ο δε Ανδρουλάκης θεωρεί την ύπαρξη Βαρουφάκη στο κάδρο της «προοδευτικής διακυβέρνησης» ως ένα πρόσθετο λόγο για να μη θέλει τον Τσίπρα! Ο Κουτσούμπας, φυσικά, δεν θέλει κανέναν και η αναφορά του ΚΚΕ σε σενάρια συγκυβέρνησης μόνο ως κακόγουστο αστείο μπορεί να συζητείται. Εννοείται, βέβαια ότι και Μητσοτάκης – Τσίπρας δεν συζητούν μεταξύ τους συνεργασία, δηλαδή κάτι σαν «μεγάλο συνασπισμό».

Ζαλιστήκατε; Κι όμως, αυτή είναι η εικόνα, μερικούς μήνες πριν τις εκλογές που θα

Τα Κυριακάτικα πρωτοσέλιδα

Διαβάστε τα Κυριακάτικα φύλλα εδώ.

Σε αναζήτηση της χαμένης ελπίδας -μέσα κι έξω...

Μια έστω φευγαλέα, επιφανειακή θεώρηση της καθημερινότητας και των προοπτικών της στην Ελλάδα, την Ευρώπη, τον κόσμο ολόκληρο, είναι υπεραρκετή για να σε ρίξει στην κατάθλιψη και τα... χάπια.
Η μόνη «βεβαιότητα» που δικαιολογείται, το ότι τα πράγματα πριν γίνουν καλύτερα (;) θα γίνουν πολύ χειρότερα -κι όποιος και όπως αντέξει. Καμιά ρηγμάτωση στο τείχος της μαυρίλας και της απελπισίας που έχει στηθεί (έχουμε χτίσει ως ανθρωπότητα, δηλαδή) γύρω μας, που να επιτρέπει κάποια αχτίδα ελπίδας.
Το «αδιανόητο» είναι πλέον απολύτως δυνατόν. Ο Πούτιν, όλο και πιο εμφατικά επαναλαμβάνει ότι «δεν παίζει», απειλώντας με πάτημα του κουμπιού. Ακόμη και ο Μπάιντεν παραδέχεται πλέον ότι δεν μπορεί να αποκλείσει ότι ο «τσάρος» μπορεί να οδηγήσει τον κόσμο στην καταστροφή. Απειλεί για να φοβίσει τη Δύση, ή όντως το αρρωστημένο και από την αποτυχία στην Ουκρανία υπερεγώ του εκτόξευσε εκτός τροχιάς της λογικής την «τρέλα του μεγαλείου», από την οποία έχει καταληφθεί; Και, άραγε, υπάρχουν κάποιοι σώφρονες στο Κρεμλίνο να τον μπλοκάρουν, πριν αποφασίσει το… αποθανέτω η ψυχή μου;
Ο χειμώνας που έρχεται θα είναι από τους χειρότερους. Θέρμανση και ενέργεια, ο Γόρδιος Δεσμός που

Ο Μητσοτάκης «κόκκινο πανί» για τον Ερντογάν

Διακινείται η άποψη πως η κρίση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις είναι ένα κεφάλαιο στο βιβλίο των σχέσεων ΗΠΑ-Τουρκίας, που ως γνωστόν δεν βρίσκονται και στο καλύτερο επίπεδο. Θα έλεγα μάλιστα πως ποτέ δεν είχαν υπάρξει χειρότερες τα τελευταία 50 χρόνια. Δηλαδή ο Ερντογάν για να πετύχει τους στόχους που έχει θέσει στη σχέση της χώρας του με τις ΗΠΑ, χρησιμοποιεί την πίεση προς την Ελλάδα, ώστε να ακουστεί στον Λευκό Οίκο, με τον οποίον δεν υπάρχει καμιά επαφή. Γιατί μια πολεμική εμπλοκή Ελλάδας- Τουρκίας στην παρούσα φάση, μεσούσης της ουκρανικής αντεπίθεσης, θα παραλύσει όλο το ΝΑΤΟ, κάτι που θα ανατρέψει όλους τους σχεδιασμούς των ΗΠΑ.

Αυτή είναι η μια ανάγνωση της κακής πορείας των ελληνοτουρκικών σχέσεων, ευρέως διαδεδομένη, που όμως διαψεύδεται από τα γεγονότα. Ποια είναι τα γεγονότα που τεκμηριώνουν την άποψη πως οι σχέσεις μεταξύ των δύο κρατών έχουν τη δική τους αυτόνομη δυναμική και οι κακές αμερικανοτουρκικές σχέσεις απλώς διασταυρώνονται με αυτή τη δυναμική;

1. Η απόπειρα μαζικής παράνομης εισόδου χιλιάδων μεταναστών στον Έβρο έλαβε χώρα τις

Γίνεται «προοδευτική διακυβέρνηση» με δραχμή;

Στις σοβαρές χώρες τα κόμματα κάνουν προγραμματικές συμφωνίες για να καθορίσουν την κοινή τους πορεία. Ας υποθέσουμε λοιπόν, για χάρη της συζήτησης, ότι είμαστε σοβαρή χώρα. Αυτό πιστεύει εξάλλου και ο επικεφαλής του ΜέΡΑ 25 Γιάνης Βαρουφάκης ο οποίος μίλησε το βράδυ της Τρίτης στην ΕΡΤ1 και στην εκπομπή «Στο Κέντρο» του Γιώργου Κουβαρά. Βλέποντας επί της ουσίας θετικά, αλλά υπό προϋποθέσεις, καιρό τώρα το κάλεσμα του Αλέξη Τσίπρα για μια «προοδευτική διακυβέρνηση», ο κ. Βαρουφάκης απάντησε με το συβιλλικό «εξαρτάται» στο ερώτημα που του τέθηκε αν θα αναλάμβανε ξανά το υπουργείο Οικονομικών. Και εξαρτάται, όπως εξήγησε, «από το αν έχουμε συμφωνήσει σε ένα πρόγραμμα πολιτικής». 

Επομένως, το τοπίο είναι καθαρό από την πλευρά του ΜέΡΑ25. «Ναι» υπό προϋποθέσεις σε «προοδευτική διακυβέρνηση» με τον ΣΥΡΙΖΑ, ακόμη και με επιστροφή του ίδιου του κ. Βαρουφάκη στο υπουργείο Οικονομικών και την οδό Νίκης, οκτώ χρόνια μετά το αλησμόνητο και μοιραίο πρώτο εξάμηνο του 2015. Αυτό βέβαια που

Με πόσα δισ. ευρώ κερδίζονται οι εκλογές;

Μέσα στην πολυπλοκότητά τους, οι πολιτικές εξελίξεις είναι συχνά πολύ απλές και προδιαγράφονται χάρις στην ικανότητα των πρωταγωνιστών κάθε περιόδου να «διαβάζουν» την διαμορφούμενη πραγματικότητα και να διερμηνεύουν την εκάστοτε κυρίαρχη βούληση της κοινωνικής πλειοψηφίας.

Δύο πρόσφατα παραδείγματα από τον δημόσιο λόγο των πρωταγωνιστών της εγχώριας πολιτικής σκηνής το μαρτυρούν. Την προηγούμενη Παρασκευή, ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης Αλέξης Τσίπρας, μιλώντας σε τηλεοπτικό πρωινάδικο δήλωσε τα εξής: «Αν εγώ είχα να μοιράσω 50 δισ. θα έβγαινα πρωθυπουργός μέχρι να βαρεθώ να βγαίνω. Ο κ. Μητσοτάκης τα μοίρασε χωρίς κριτήρια. Πήγαν σε ημέτερους. Ωφελήθηκαν οι ισχυροί και η μεγάλη πλειοψηφία δεν ενισχύθηκε».
Τέσσερις μέρες αργότερα, ο Κυριάκος Μητσοτάκης, μιλώντας στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του κόμματός του, είπε στους βουλευτές του: «Θέλω να είμαστε πολύ μετρημένοι στον τρόπο με τον οποίον επικοινωνούμε σε αυτές τις εξαιρετικά δύσκολες συγκυρίες. Έχουμε να επιδείξουμε πάρα πολλά ως κυβερνητικό έργο», αλλά «υπάρχει και η άλλη όψη της πραγματικότητας» που «λέει ότι η κοινωνία περνάει δύσκολα, έχει μεγάλη αβεβαιότητα για τον χειμώνα που έρχεται».

Και γι΄ αυτό, συμπλήρωσε,

E, όχι και να επιτίθεται ο Μηταράκης στην Τουρκία!

Είναι πρόκληση να επιτίθεται Έλληνας υπουργός, και μάλιστα της Μεταναστευτικής πολιτικής, στην Τουρκία η οποία φροντίζει να στέλνει στην Ελλάδα κάτω από συνθήκες πλήρους ασφάλειας και ανέσεων τους μετανάστες. Και μάλιστα να αναρτά ένα παλιό βίντεο που δείχνει με τι πολιτισμένο τρόπο συμπεριφέρονται οι Τούρκοι λιμενικοί σε αυτούς που θέλουν να επισκεφτούν την Ελλάδα. Για αυτόν τον λόγο αγανάκτησαν οι εν Ελλάδι αριστεροί -όχι όλοι, πάντα υπάρχουν φωτεινές εξαιρέσεις- που αισθάνονται αλληλέγγυοι όχι μόνον με τους μετανάστες, αλλά και με τους φιλάνθρωπους λιμενικούς του γείτονα.

Ακούς εκεί να αναρτά βίντεο που αφορούσε περιστατικό που συνέβη πριν από τρία χρόνια κάπου στο Αιγαίο; Και το κυριότερο, να επιτίθεται και στην Τουρκία, όπως σημειώνει η μεγάλης κυκλοφορίας εφημερίδα «ΑΥΓΗ», με εύλογη αγανάκτηση. Ας σημειωθεί πως κάποιες και κάποιοι εξ αυτών των ψυχοπονιάρηδων δεν έχουν συνέλθει ακόμα από

Απειλές Ερντογάν κατά της Ελλάδας μπροστά στους Ευρωπαίους ηγέτες

Αυτή τη φορά φαίνεται πως ξεπέρασε τον εαυτό του. Ο Ταγίπ Ερντογάν σε μία άνευ προηγούμενου πρόκληση μπροστά στους 27 ηγέτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης εξέφρασε τον τουρκικό αναθεωρητισμό. Μία κίνηση που αναμφίβολα προκαλεί και δημιουργεί πολλά ερωτηματικά για το μέλλον. Μία κίνηση που έδειξε σε όλα τα μέλη του ευρωπαϊκού συμβουλίου που ήταν παρόντα το τι πραγματικά πρεσβεύει ο κ. Ερντογάν. 

Η επιλογή του Τούρκου Προέδρου να υποστηρίξει τους ανυπόστατους ισχυρισμούς του ενώπιον των αρχηγών κρατών της ΕΕ αποδεικνύει δύο στοιχεία. Από τη μία την πίστη του σε όσα απαράδεκτα εκφράζει και από την άλλη το ότι κανείς πλέον δεν μπορεί να προβλέψει την επόμενη κίνηση του. 

Η κίνηση Ερντογάν να επιτεθεί στη χώρα μας κατά τη

Ανίατη αμνησία Τσίπρα

Σε λωτοφάγους νομίζει πως απευθύνεται ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος κοπιάρισε και πάλι την ιστορική ατάκα του Ανδρέα Παπανδρέου «Τσοβόλα, δώσ’ τα όλα». Το περιβόητο (παραφρασμένο) σύνθημα του Ανδρέα Παπανδρέου θυμήθηκαν όσοι παρακολούθησαν την πρόσφατη συνάντηση του Αλέξη Τσίπρα με τους εκπροσώπους των συνταξιούχων, όπου και προχώρησε σε νέες ανέξοδες υποσχέσεις: επαναφορά 13ης σύνταξης, αναδρομικά 2,5 δισ. ευρώ, που θα δοθούν σε δόσεις των 800 εκατ. ευρώ, αλλά και λύσεις για τις εκκρεμείς συντάξεις!

Τα παραπάνω «θα» ήρθαν από έναν πρώην πρωθυπουργό κατά τη διακυβέρνηση του οποίου έγιναν 17 (!) αλλεπάλληλες μειώσεις στους συνταξιούχους ενώ έμειναν πάνω από 1.050.000 ασφαλιστικές και συνταξιοδοτικές εκκρεμότητες! «Καμία μείωση στις συντάξεις δεν πρόκειται να αποφασιστεί, πρόκειται για κόκκινη γραμμή της κυβέρνησης», έλεγε ο ίδιος στο

Ποτέ μη λες ποτέ

Το ανατριχιαστικό φονικό στο χωριό Λεκάνη της Καβάλας. Αυτός, ο σύζυγος και πατέρας. Που πρώτα σκότωσε το σπλάχνο του. Μόλις έντεκα μηνών. Και αφού  αποτέλειωσε  την γυναίκα του, στο τέλος έδωσε τέρμα στη ζωή του.

Μοιάζει με σενάριο ταινίας. Και έχει γίνει. Ταινία εννοώ. Με τίτλο «ελεύθερος ωραρίου» (L emploi du Temps) του Λοράν Καντέ που κυκλοφόρησε στις οθόνες πριν από 21 χρόνια. Μια ακόμα πιο ανατριχιαστική ιστορία. Προερχόμενη από πραγματικό περιστατικό. Τα δεδομένα αυτού του επίγειου εφιάλτη, ταιριάζουν με την περίπτωση, την πρόσφατη στο χωριό Λεκάνη της Καβάλας.
Τι συμβαίνει; Ο «ήρωας» του γαλλικού περιστατικού φτιάχνει μια πλασματική, μια ψεύτικη επαγγελματική ζωή. Όλα αρχίζουν μ ένα ψέμα. Που καθημερινά υπηρετεί λέγοντας στη γυναίκα του ότι εργάζεται ως στέλεχος σε μια κορυφαία εταιρεία. Αυτή η ψεύτικη η φανταστική συνθήκη είναι και το αδιέξοδό του. Από το ένα ψέμα στο άλλο. Ετσι στο τέλος και μπροστά στο φάσμα της αποκάλυψής του, φτάνει στο παρανοικό, το ανατριχιαστικό, στο έσχατο σημείο να εξοντώσει όλα τα μέλη της οικογένειάς του. Να βάλει φωτιά στο σπίτι και ο ίδιος να καταλήξει στο καζάνι της κολάσεως.

Δηλαδή ο δολοφόνος και αυτόχειρας στη Καβάλα έχει κι

Απλά μαθήματα αυτοκριτικής

«Αν είχα να μοιράσω 50 δισ. και όχι να μαζέψω 37, θα έβγαινα πρωθυπουργός για όσο ήθελα», είπε ο κ. Αλέξης Τσίπρας σε πρόσφατη συνέντευξή του, αποδεικνύοντας ότι τελικά δεν πήρε κανένα μάθημα ούτε από τα πέντε χρόνια της διακυβέρνησης της χώρας από τους ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, αλλά ούτε από τα τρία χρόνια της διακυβέρνησης Μητσοτάκη.

Το γεγονός ότι τρία χρόνια μετά τη νίκη Μητσοτάκη στις εκλογές του 2019, ο ΣΥΡΙΖΑ παραμένει δεύτερο κόμμα με οκτώ ποσοστιαίες μονάδες πίσω από τη Ν.Δ., και στις δημοσκοπήσεις που παραγγέλνει η ίδια η Κουμουνδούρου, θα έπρεπε να είχε κάνει τον κ. Τσίπρα πιο σοβαρό και συγκρατημένο στις κουβέντες του.

Διότι στα τρία αυτά χρόνια η χώρα πέρασε από 40 κύματα:

Το μετρό και οι μουσαμάδες

Μερικές φορές ο Α. Τσίπρας και τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ «ξύνονται στην γκλίτσα του τσομπάνη». Είτε από ένδεια αντιπολιτευτικού λόγου είτε από έλλειψη επίγνωσης των πεπραγμένων τους, εκτίθενται με αυτά που ισχυρίζονται. Δίνουν λαβή στην κυβέρνηση με κτύπημα uppercut να τους ρίξει στο καναβάτσο. 

Κάπως έτσι τους αντιμετώπισε χθες ο υπουργός Υποδομών και Μεταφορών Κώστας Καραμανλής. Είπε επί λέξει: «εμείς δεν κάνουμε εγκαίνια με μουσαμάδες. Με το που θα πάμε να εγκαινιάσουμε το μετρό προς Πειραιά, την ίδια μέρα θα ανοίξει για το επιβατικό κοινό.»

Μπορεί να πέρασαν σχεδόν τέσσερα χρόνια από τα «εγκαίνια» του μετρό της Θεσσαλονίκη, αλλά το θέαμα και το θράσος δεν ξεχνιούνται. Άλλωστε και να θέλουμε να το ξεχάσουμε δε μας αφήνουν οι ίδιοι οι Συριζαίοι. Υποτίμησαν τη νοημοσύνη των κατοίκων μιας ολόκληρης πόλης, όταν

Τους λέει κάτι η αγγλική kolotumba λόγω ΔΝΤ;

Αναταραχή στις αγορές, μια ανακοίνωση του ΔΝΤ και η Βρετανία ξήλωσε τον προϋπολογισμό της. Αυτή είναι η πιο σύντομη -και ως ένα βαθμό απλουστευμένη- περιγραφή του ταραγμένου δεκαήμερου στο Ηνωμένο Βασίλειο, με τη λίρα να γκρεμίζεται, το κόστος δανεισμού να απογειώνεται και την κυβέρνηση να κλυδωνίζεται από εσωτερικές αντιδράσεις.

Ούτε Τόμσεν, ούτε Βελκουλέσκου, ούτε τίποτα. Μια επιθετική ανακοίνωση του Ταμείου. Αυτό ξεχώρισαν ως μείζον και συνάμα ασυνήθιστο γεγονός όλος ο διεθνής οικονομικός Τύπος και οι ξένοι αναλυτές. Και από δίπλα οι αγορές, που θυμόμαστε κι εμείς με τρόμο ότι λυσσομανούσαν για την Ελλάδα μήνες πριν από την άφιξη της τρόικας. 

Πώς να νιώθουν άραγε σήμερα αυτοί που αναγκαστικά δέχτηκαν τις υποδείξεις του ΔΝΤ στην Ελλάδα, ως Υπουργοί μας χρεοκοπημένης χώρας (και όχι μιας χώρας των G7,  μιας εκ των των επτά ισχυρότερων οικονομιών παγκοσμίως όπως η Βρετανία) χοντρικά δέκα χρόνια μετά τις μούντζες, τις κρεμάλες και τις καφενειακές μπαρούφες από προφέσορες και ημίτρελους στο Σύνταγμα; Και τι θα πουν αυτοί που

Δεν ήξερες χερ Λέναερς τι εστί Παπασπιτούλης, δεν ρώταγες;

Βάσκανος η μοίρα που έφερε τον Ολλανδό πρόεδρο της Επιτροπής PEGA (για τη διερεύνηση της χρήσης του λογισμικού Pegasus και άλλων κατασκοπευτικών λογισμικών) Γερούν Λέναερς «αντιμέτωπο» με τον Δημήτρη Παπαδημούλη, κορυφαίο «ευρωπαίο» διερμηνευτή της οργανικής ανάγκης του ΣΥΡΙΖΑ να αποκτήσει αντιπολιτευτικό αφήγημα και να πάρει την poll position στην κούρσα της «προοδευτικής διακυβέρνησης» με τον σύντεκνο Ανδρουλάκη να περιορίζεται σε ρόλο απλού σφουγγοκωλάριου του κ. Τσίπρα.

Ο χερ Λέναερς (Γερούν κι αυτός, σαν τον συμπατριώτη του τον Ντάϊσεμπλουμ) έμαθε από πρώτο χέρι τι θα πει αριστερή ενημέρωση και παπαδημούλεια εκδοχή της αλήθειας, μέσα από υποκλοπές εγγράφων εσωτερικής χρήσης, η αξία των οποίων συστηματικά και οργανωμένα παραποιήθηκε για να εξυπηρετήσει ένα ελληνικό εσωτερικό αριστερό σενάριο.

Ότι εξανέστη σε τέτοιο ακραίο βαθμό, ώστε να κατακεραυνώσει δημοσίως, σε κοινή θέα και ανάγνωση έναν αντιπρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου είναι δείγμα υγείας και επιβεβλημένης συστημικής αντίδρασης ενός

Αλέξης Τσίπρας: Ανία

Το είπε χαλαρά. Ήταν σε φιλικό περιβάλλον και το είπε μισοαστεία, με μάλλον σκόπιμη υπερβολή: «Να το πω λαϊκά; Αν είχα», είπε ο Αλέξης Τσίπρας, «να μοιράσω 50 δισ., και όχι να μαζέψω 37 δισ., θα έβγαινα πρωθυπουργός μέχρι να βαρεθώ».

Η ιστορία δεν δοκίμασε τα όρια της εξουσιαστικής ανίας του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ. Ο ίδιος, όμως, με αυτή την ασυναίσθητα εξομολογητική δήλωση προκαλεί μια σειρά από ερωτήματα: Πώς κρίνει εκείνον που «έχει και μοιράζει»;

Επρεπε να δοθούν τα 50 δισ. για τη στήριξη της οικονομίας στα lockdown και την ενεργειακή κρίση; Ή μήπως όχι; Κι αν επρόκειτο για σπατάλη δημαγωγική, όπως υπαινίσσεται τώρα ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, τότε γιατί ο ίδιος και το κόμμα του ζητούσε και ζητάει μονίμως να δοθούν περισσότερα; Γιατί επιμένει στην αντιπολιτευτική πλειοδοσία των «ψίχουλων»;

Ο Τσίπρας μοιάζει να ισχυρίζεται ότι αρκεί να δώσεις χρήμα για να εξαγοράσεις τις ψήφους της πλειοψηφίας. Δεν ήθελε προφανώς να πει αυτό. Ήθελε να πει –όπως έχει πει επανειλημμένως– ότι ο ίδιος ήταν άτυχος. Οτι δεν μπορούσε να εφαρμόσει τις

Ο Σκανδαλίδης, ο Μπίστης και η χαμένη πολιτική αιδημοσύνη

 

Χαράς ευαγγέλια για τον Νίκο Μπίστη σε ανάρτησή του στα social media επειδή «κάποιος το τόλμησε». Ποιος ήταν ο γενναίος που η τόλμη αξίζει να δαφνοστεφανωθεί; Μα ο Κώστας Σκανδαλίδης, ο οποίος στο ieidiseis.gr δήλωσε: «Ο τόπος πρέπει να εξαντλήσει τη δυνατότητα να εκλέξει κυβέρνηση από την πρώτη εκλογή».

Εμείς συναινούμε. Ουδέν ορθολογικότερον αυτού. Μόνο που συμπλήρωσε: «Με τη συγκεκριμένη ΝΔ και τον αρχηγό της ιδιαίτερα όταν έχει ηγεμονική θέση δεν υπάρχει κανένα πεδίο συνεννόησης. Πολύ περισσότερο προγραμματικής σύγκλισης».

Ούτε αυτό θα ήταν αντικείμενο σχολιασμού μας, αν ο Μπίστης δεν κατήγγειλε στο Facebook ότι: «Την έπεσαν» στον Σκανδαλίδη όσοι με τον ένα ή τον άλλο τρόπο θέλουν να συντηρήσουν τη διαιρετική τομή του 2010- 2015, να διαιωνίσουν το χάσμα ανάμεσα στις προοδευτικές δυνάμεις» - «Αξίζει να διαβάσετε - συνεχίζει ο ίδιος – τις επιθέσεις εδώ μέσα ( στο facebook), το μένος, την έκρηξη ελιτισμού απέναντι σε αυτόν τον «παλιό πασοκτζή» που αρνείται να κάνει ότι δεν καταλαβαίνει …