ΑΦΙΕΡΩΜΑ: Οι Φθιώτες νεκροί του έπους 1940-1945 (όλα τα ονόματα)

«Ετούτος δω ο λαός δε γονατίζει παρά μονάχα μπροστά στους νεκρούς του» Γιάννης Ρίτσος.

Σε αυτούς τους νεκρούς ή εξαφανισθέντες κατά τη διάρκεια του έπους του 1940-45 οφείλουμε τον ελάχιστο φόρο τιμής με την  ευκαιρία της εθνικής επετείου της 28^ης Οκτωβρίου. Χάρη στην έκδοση της Διεύθυνσης Ιστορίας Στρατού αλλά και τις άοκνες προσπάθειες ερευνητών με τη βοήθεια και των συγγενών των νεκρών έχουν συγκεντρωθεί μέχρι σήμερα τα ονόματα των πεσόντων στον πόλεμο.

Παρακάτω παραθέτουμε όλα τα ονόματα των Φθιωτών ηρώων κατά σειρά ιεραρχίας και στη συνέχεια κατά αλφαβητική σειρά.

ΥΠΟΣΤΡΑΤΗΓΟΣ

Ζήσης Ιωάννης του Δημητρίου, Υποστράτηγος. Γεννήθηκε στο Μάκρυσι (νέα Μάκρη) το 1888, της Ταξιαρχίας Έβρου. Αυτοκτόνησε στα Ύψαλα Ανατολικής Θράκης, λόγω του παράσπονδου αφοπλισμού της Ταξιαρχίας του από τους Τούρκους, στις 9 Απριλίου 1941.

ΤΑΓΜΑΤΑΡΧΕΣ

–Κρανιώτης Πέτρος του Αθανασίου, Ταγματάρχης. Γεννήθηκε στη Λαμία. Φονεύθηκε στη Λαμία σε αεροπορικό βομβαρδισμό στις 19 Απριλίου 1941. Ανήμερα τη Μεγάλη Παρασκευή στις 18 Απριλίου 1941 πραγματοποιήθηκε σφοδρός βομβαρδισμός της Λαμίας από τη γερμανική πολεμική αεροπορία (Luftwaffe). Ως θλιβερή ανάμνηση του βομβαρδισμού διασώζονται σήμερα τα σπασμένα μάρμαρα του κτιρίου της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας (πρώην Νομαρχίας) στην Πλατεία Ελευθερίας.

Η δική μας 28η Οκτωβρίου και το «ΌΧΙ» των Ουκρανών

Για χρόνια, στο όνομα του λαού, μια πολιτική παράταξη διακινούσε ότι το «Όχι» δεν το είπε ο Μεταξάς, το είπε ο λαός. Λες και ήταν ο λαός που δέχτηκε στις 3 τα ξημερώματα τον Ιταλό πρεσβευτή Εμανουέλε Γκράτσι στην οικία του στην Κηφισιά. Λες και ο Γκράτσι επέδωσε σε πανελλήνια λαϊκή συνέλευση το τελεσίγραφο με το οποίο ζητούσε την ελεύθερη διέλευση του ιταλικού στρατού  και την κατάληξη στρατηγικών σημείων της χώρας. Λες και ο λαός απάντησε με μυριόστομη φωνή στα γαλλικά (όχι ακριβώς το «Όχι», αλλά): «Λοιπόν έχουμε πόλεμο». Σήμαινε Όχι βέβαια αλλά η λέξη έγινε σύνθημα δύο μέρες μετά από πρωτοσέλιδο εφημερίδας 

Ο λαός φυσικά απάντησε με μυριόστομη φωνή και με «το χαμόγελο στα χείλη», με ενθουσιασμό και πάθος, σε συνθήκες γιορτής, από το πρωινό της ίδιας μέρας και στη συνέχεια με κακουχίες και θυσίες, έγραψε την εποποιία του 40. Και αναρωτιέσαι τι προσφέρει το τεχνητό δίλημμα για το ποιος απάντησε, αφού  πολιτική, στρατιωτική ηγεσία και ο

Χρόνια πολλά !

 

Εκλογές με… βιωματική ψήφο!

 

Η απορία παραμένει αναπάντητη σχετικά με το τι φταίει και ενώ οι κρίσεις διαδέχονται η μία την άλλη, ο συσχετισμός των πολιτικών δυνάμεων στη χώρα παραμένει ίδιος κι απαράλλαχτος. Το ένα γκάλοπ μετά το άλλο έρχονται να επιβεβαιώσουν του λόγου το αληθές: από το 2016 μέχρι σήμερα είτε σε δημοσκοπήσεις είτε στις κάλπες (τον Μάιο και τον Ιούλιο του 2019), ενώ όλα τριγύρω αλλάζουνε, τα ποσοστά μένουν περίπου ίδια. Η ΝΔ προηγείται έναντι του ΣΥΡΙΖΑ με διαφορά που κυμαίνεται από 6% έως 12% και το ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ είναι σταθερά τρίτο κόμμα με ποσοστό που τον τελευταίο χρόνο είναι διψήφιο.

Ενώ, λοιπόν, συμβαίνουν «πράγματα και θαύματα», ενώ οι πολίτες βιώνουν δύσκολες καταστάσεις, τίποτα δεν αλλάζει στο πολιτικό σκηνικό. Φαίνεται παράξενο, προφανώς όμως έχει την εξήγησή του. Μια σύντομη αναδρομή στο παρελθόν μας δείχνει ότι κάποια πράγματα συμβαίνουν για πρώτη φορά, ίσως γι αυτό μας φαίνονται… παράξενα!

Κάθ´ όλη τη διάρκεια της Μεταπολίτευσης, κάθε φορά που

Γιατί εξεγείρεται ο κόσμος παντού;

Του Θανάση Κ. 

Kάτι πρωτοφανές συμβαίνει σήμερα στις δυτικές δημοκρατίες.

Eντελώς ασύμβατο με τις δημοκρατικές αρχές…

Αποκαλείται “Πολιτική Ορθότητα”, εμφανίζεται ως «πεμπτουσία» της δημοκρατίας, αλλά αποδεικνύεται η απόλυτη ΑΡΝΗΣΗ της Δημοκρατίας:

Πρόκειται για την «ενοχοποίηση της διαφωνίας»! 

Όχι αναγκαστικά με την νομική έννοια της «απαγόρευσης». Αλλά με την έννοια της ηθικής απαξίωσης των διαφωνούντων. 

Παρακολουθούμε, λοιπόν, ένα δράμα που εκτυλίσσεται στις δυτικές κυρίως κοινωνίες! (Οι χώρες πέρα από αυτό που ονομάζουμε «Δύση», δεν δίνουν καμία σημασία σε όλα αυτά και τα θεωρούν μάλλον «παραδοξότητες» ή συμπτώματα «δυτικής παρακμής».)

Η «Πολιτική Ορθότητα» κηρύσσει την «ανοχή» προς τις μειονότητες, αλλά κυνηγάει απηνώς – και διασύρει αδίστακτα – όσους διαφωνούν με τις απόψεις της! 

— Όποιος είναι αντίθετος με τις μαζικές εισβολές εργαλειοποιημένων παράνομων μεταναστών στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ, θεωρείται… «ακροδεξιός» ή «ρατσιστής»!

— Όποιος είναι αντίθετος με την βίαιη ισλαμοποίηση των δυτικών κοινωνιών – όπου συχνά οι παράνομοι μετανάστες ζητούν να εφαρμόζεται και στη Δύση η…

Ο κόσμος δεν είναι μόνο η Τουρκία

«Τσιμπάει» στις δημοσκοπήσεις ο πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και μάλιστα προηγείται κατά μία ποσοστιαία μονάδα του ισχυρότερου αντιπάλου του, Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου, αρχηγού του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος, έγραφε χθες ο Μανώλης Κωστίδης από την Κωνσταντινούπολη. Πράγμα που σημαίνει ότι τελικά η εθνικιστική ατζέντα που έχει επιλέξει ο Ερντογάν και οι καθημερινές επιθετικές δηλώσεις κατά της Ελλάδος αλλά και οι λεονταρισμοί κατά των ΗΠΑ έχουν πολιτικό αποτέλεσμα.

Μπορεί ο μέσος Τούρκος να περνάει πολύ δύσκολα με επίσημο πληθωρισμό κοντά στο 100% και να φτωχοποιείται καθημερινά από την ακρίβεια στα βασικά είδη διατροφής, παρ’ όλα αυτά δυσκολεύεται να γυρίσει την πλάτη στον αυταρχικό Ερντογάν. Ισως γιατί στη μακρόχρονη θητεία του η ζωή της τουρκικής μεσαίας τάξης βελτιώθηκε. Κι όλο και περισσότεροι Τούρκοι φλερτάρουν με το

Θέλουν το κεφάλι του Πιερρακάκη στο πιάτο!

Στο στόχαστρό τους έχει μπει εδώ και καιρό ο Κυριάκος Πιερρακάκης. Επειδή ο Κυριάκος είναι κεντρογενής και τους χαλάει το αφήγημα της … ακροδεξιάς Νέας Δημοκρατίας. Επειδή ο Κυριάκος είναι από τους πλέον πετυχημένους υπουργούς της κυβέρνησης. Επειδή θα ήθελαν κι εκείνοι να έχουν έναν Πιερρακάκη στην κυβέρνησή τους. Επειδή θέλουν να πάνε στις εκλογές μηδενίζοντας τα ψηφιακά επιτεύγματα της κυβέρνησης. Ποιοι; Όχι μόνο οι συνήθεις ύποπτοι!

Για τον ΣΥΡΙΖΑ δεν το συζητάμε. Θα ήταν παράλογο να μην θέλουν να «σκοτώσουν» τον καλύτερο αξιωματικό του Κυριάκου Μητσοτάκη. Χωρίς τον Κυριάκο Πιερρακάκη η κυβέρνηση θα είναι σίγουρα πιο φτωχή. Το ΠΑΣΟΚ νιώθει «προδομένο». Θεωρεί τον Κυριάκο δικό του παιδί και πολύ θα ήθελε να εξακολουθούσε να είναι. Ίσως δεν έχουν καταλάβει ότι στη γενιά του Κυριάκου το παλαιολιθικό στυλ του Νίκου Ανδρουλάκη δεν λέει και πολλά πράγματα. Αλλά όλα αυτά, τέλος πάντων, είναι τα αναμενόμενα. Τα λογικά. Το ενδιαφέρον ίσως κρύβεται από εδώ και πέρα...  

Τους πείραξε....

Στη διάρκεια της χθεσινής συνέντευξης του Αλέξη Τσίπρα στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του ΣΚΑΪ υπήρξε μια στιγμή έντασης με τη δημοσιογράφο Σία Κοσιώνη.

“Οι Έλληνες περιμένουμε από τα κόμματα να είναι συντεταγμένα απέναντι στην Τουρκία” είπε η δημοσιογράφος, με τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ να απαντά:

«Γιατί το λέτε αυτό κυρία Κοσιώνη; Δεν είναι συντεταγμένες οι πολιτικές δυνάμεις της χώρας; Επιτρέψτε μου όμως γιατί θα θυμώσω και ελπίζω αυτή τη φορά να μην σας εκνευρίσω αλλά να πω την γνώμη μου». Η Σία Κοσιώνη ανταπάντησε: «Δεν εκνευρίζομαι κύριε Πρόεδρε…»

Και σήκωσε το γάντι ο Αλέξης Τσίπρας: «Την άλλη φορά εκνευριστήκατε. Δεν είναι δυνατόν κάθε φορά που ασκούμε κριτική για την εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης να βρισκόμαστε ενώπιων της κατηγορίας ότι είμαστε τουρκόφιλοι».

 Σήμερα έπεσε γραμμή στην εφημερίδα του Σύριζα που δείχνει την  σφοδρή ενόχληση:

Περί της «χούντας Μητσοτάκη»

Είναι νόµος: δεν ζούµε σε χούντα, αν µπορούµε δημοσίως να καταγγείλουμε ότι «ζούμε σε χούντα». Το δεύτερο πρόβλημα της ρητορικής περί «χούντας Μητσοτάκη» ακυρώνει το βάρος κάθε άλλης καταγγελίας. Αν έχει εγκαθιδρυθεί το υπέρτατο των δεινών, τότε κάθε άλλο κακό είναι δευτερεύον. Στο κάτω κάτω της γραφής, από μια χούντα όλα μπορεί να τα περιμένει κανείς. Ακυρώνεται κάθε κριτική στα επιμέρους και, το χειρότερο, δεν υπάρχει λόγος να κατατεθούν προτάσεις για βελτίωση της κατάστασης. Τι στην ευχή; Μαρκεζίνηδες θα γίνουμε τώρα;

Το τρίτο πρόβλημα είναι πως όταν επί τρία χρόνια η αξιωματική αντιπολίτευση καταγγέλλει ότι «ζούμε σε χούντα», το βαρύ δημοκρατικό ατόπημα των υποκλοπών ακούγεται σαν μία ακόμη κραυγή «λύκος στα πρόβατα». Το τέταρτο και βασικό πρόβλημα για τις εκλογικές επιδιώξεις του ΣΥΡΙΖΑ είναι ότι

Iκέτες στον Τσαβούσογλου

 

Ο ένας είπε «δεν έγινε και τίποτα αν χάσουμε 2-3 νησάκια», ο άλλος αναφερόμενος στη μείωση των εξοπλιστικών δαπανών δήλωσε πως αξίζει τον κόπο «να το ρισκάρουμε» και χθες μάθαμε από τον πρέσβη κ. Αϋφαντή, που διετέλεσε και σύμβουλος του Α. Τσίπρα ως το 2014, πως το 2019 ο κ. Κατρούγκαλος εκλιπαρούσε τον Τσαβούσογλου για μια συνάντηση. Για ποιο λόγο επέμενε τόσο πολύ, τόσο ταπεινωτικά; Για να εξασφαλίσει πως μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2019 δεν θα υπάρξει κάποια τουρκική πρόκληση. 

Και γιατί το όριο ήταν ο Σεπτέμβριος του 2019; Γιατί τότε εκτιμούσε ο κ. Κατρούγκαλος πως θα διεξαγόταν οι εθνικές εκλογές και δεν ήθελε να υπάρξουν δυσάρεστα απρόοπτα εκ μέρους της Τουρκίας. Επεδίωκε να μη δημιουργηθούν προβλήματα που θα φέρουν τον ΣΥΡΙΖΑ προεκλογικά σε δύσκολη θέση. Το γεγονός ότι το καταλυτικό αποτέλεσμα των ευρωεκλογών ανέτρεψε τους σχεδιασμούς του Α. Τσίπρα δε μειώνει καθόλου την εθνικά αναξιοπρεπή στάση του κ. Κατρούγκαλου. 

Να επιζητείς ή μάλλον να εκλιπαρείς για μια

Τα σταλινικά σταγονίδια της Κουμουνδούρου

 

Κάποια στιγμή ο Αλέξης Τσίπρας θα πρέπει να αναλογιστεί μήπως όλες αυτές οι «χοντράδες» που του γράφουν και διαβάζει τον εκθέτουν ανεπανόρθωτα.

Το έγκλημα στον Κολωνό δεν έχει ούτε πολιτικό, πόσο μάλλον κομματικό, πρόσημο. Ένα το κρατούμενο και προσπερνάμε γρήγορα τις… λυρικές ανοησίες που γράφει ο σταλινικός λογογράφος της Κουμουνδούρου και μετά τις διαβάζει απνευστί, ως ομιλία του, ο Αλέξης Τσίπρας.

ΠΑΜΕ ΤΩΡΑ στο δεύτερο κρατούμενο. Σε άρθρο του («ΕφΣυν» 21/10) ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, πέρα από κάτι μελοδραματικά τσιτάτα, ισχυρίστηκε ότι «η πολιτεία τα τελευταία χρόνια είναι, καθώς φαίνεται, απασχολημένη περισσότερο στην εμπορία ανθρώπων παρά στην προστασία τους». Μάλιστα…

ΔΗΛΑΔΗ κατά τον Αλέξη Τσίπρα η πολιτεία τα τελευταία χρόνια «εμπορεύεται ανθρώπους». Αυτό λέει και υποψιαζόμαστε και χωρίς ίχνος ντροπής.

ΑΛΗΘΕΙΑ, το διάβασε καλά το κείμενο προτού το στείλει προς δημοσίευση στην εφημερίδα ή ό,τι του «πάσαρε» ο λογογράφος του το «κατάπιε αμάσητο»; Μάλλον το δεύτερο, σύμφωνα με πληροφορίες. Γιατί αν ισχύει ότι το διάβασε ή, πολύ περισσότερο, ότι

Η Κίνα και εμείς

Ο Σι Τζιπίνγκ λοιπόν, με συνοπτικές διαδικασίες, άκρως «δημοκρατικές» εκθρόνισε κάμποσους συντρόφους των υψηλών, κομματικών και κυβερνητικών αξιωμάτων. Ταυτοχρόνως κάποιον αντίπαλό του, τον έβγαλε από την αίθουσα σηκωτό.

Όχι ο ίδιος φυσικά. Και τέλος τοποθέτησε τους δικούς του. Με απλά λόγια συγκρότησε το ανώτατο κομματικό όργανο στα μέτρα του.
Όχι χαζός είναι να έχει εκ δεξιών και εξ ευωνύμων «συντρόφους» να γκρινιάζουν, να κριτικάρουν και ποιος ξέρει να συνωμοτούν σε βάρος του. Και κάποια στιγμή να τον εξαφανίσουν από προσώπου Κίνας. Βρε ουστ απ εδώ. Εγώ μόνο ξέρω. Εγώ ο επίγειος Βούδας ο σοφός

Κάπως έτσι ο σύντροφος Σι Τζιπίνγκ εξασφάλισε μια ακόμα, την τρίτη, πενταετία ως απόλυτος άρχων αυτής της τεράστιας χώρας
Εμείς λοιπόν τα διαβάζουμε, τα ακούμε, τα βλέπουμε στα τηλεοπτικά δελτία ειδήσεων και σπάμε πλάκα. Κούνια που μας κούναγε. Οι λόγοι είναι πολλοί και φυσικά εντελώς εξηγήσιμοι και ορατοί

Η Κίνα μέχρι το 2023, σύμφωνα με τον ΟΗΕ, θα είναι η πολυπληθέστερη περιοχή του πλανήτη. Με ένα

«Κωνσταντίνου και Ελένης» ή «Κυριακή των Βαΐων»; Οι ημερομηνίες για τις εκλογές – Η απογραφή και η νέα κατανομή των εδρών

Τα τρία σενάρια που έχουν πέσει στο τραπέζι

Ο πρωθυπουργός επαναλαμβάνει ότι οι εκλογές θα γίνουν στο τέλος της τετραετίας, τονίζοντας ότι στοχεύει στην αυτοδυναμία. Στο κυβερνητικό στρατόπεδο αναζητείται ήδη ο κατάλληλος χρόνος για την ημερομηνία της πρώτης κάλπης, με τους επιτελείς στο Μαξίμου να μελετούν τα υπέρ και τα κατά του κάθε σεναρίου.

Κίνητρο

Επίσης δεδομένες πρέπει να θεωρούνται οι δίδυμες εκλογές εφόσον στην κάλπη της απλής αναλογικής έχει πρωτιά αλλά χωρίς αυτοδυναμία η ΝΔ. Σύμφωνα με τις πληροφορίες του MEGA στο Μέγαρο Μαξίμου έχουν πέσει στο τραπέζι συγκεκριμένες ημερομηνίες ως πιθανότερες για τη διεξαγωγή των εκλογών.

Ένα από τα σενάρια που εξετάζεται με αρκετές πιθανότητες είναι οι εκλογές της απλής αναλογικής να διεξαχθούν την Κυριακή των Βαΐων, δηλαδή τη δεύτερη Κυριακή του Απριλίου στις 9 του μηνός, ακριβώς μια εβδομάδα πριν από το φετινό Πάσχα, προκειμένου να

Μήπως ο Ανδρουλάκης να βάλει… φωνές και στον ΣΥΡΙΖΑ;

Στάγδην, χιλιοστό το χιλιοστό, μειώνονται τα δημοσκοπικά ποσοστά του ΠΑΣΟΚ, γεγονός που αντιλαμβάνεται η ηγεσία του χωρίς να προσφεύγει σε κορώνες θεατρικής άμυνας όπως ο ΣΥΡΙΖΑ, ότι οι δημοκοπικές εταιρίες είναι πετσωμένες. Η πρώτη δημοσκοπική εκτίναξη που έφερε η εκλογή Ανδρουλάκη, έχει εξαντλήσει τη δυναμική της και έχει αρχίσει η ελαφρά υποχώρηση.

Η έως τώρα παρουσία του ΠΑΣΟΚ είναι χλωμή σε σχέση με την εκκωφαντικά εριστική, ιδεολογικά περιθωριακή, και πολιτικά αλλοπρόσαλλη, παρουσία του ΣΥΡΙΖΑ. Παράλληλα συνθλίβεται από την σκοπιμότητα των ΜΜΕ, τα οποία το αγνοούν: Είτε από πολιτική σκοπιμότητα γιατί συμφέρει τους δύο μεγάλους να παρουσιάζονται ως οι μονομάχοι σε μια μάχη μέχρις εσχάτων (λέμε τώρα), είτε γιατί τα ΜΜΕ αρέσκονται στην καφενόβια φωνακλάδικη φιλονικία των τηλεπαραθύρων, εκεί που οι ακραίοι, οι υπερφίαλοι, οι παράδοξοι, ανεβάζουν την ένταση και τα μηχανάκια των μετρήσεων, ενώ ο μειλίχιος λόγος περνάει ως ωσεί παρών.

Φυσικά στην πολιτική κανείς δεν σου χαρίζει τίποτε. Επεμβαίνεις, επιβάλλεσαι και κατακτάς τον χώρο σου. Ο Αντρέας τους έχει

Ο ράπερ Λεξ και οι κυρ-Παντελήδες

Αυτή η μανία της Αριστεράς να αγκιστρώνεται σε κάθε περιθωριακό τύπο και να λατρεύει μειοψηφικές περσόνες έχει αρχίσει να χτυπάει ταβάνι.
Και δεν αναφέρομαι στους διάφορους Κουφοντίνες και Τοξοβόλους που η Αριστερά ανερυθρίαστα και δημόσια υπερασπίζεται -πρόσφατα, μάλιστα, έδωσε μάχη υπέρ ενός πανεπιστημιακού, οπαδού του Κουφοντίνα και του ένοπλου αγώνα, που κάποια υπηρεσία κατέβασε άρον άρον από το αεροπλάνο που θα τον οδηγούσε στο Καράκας, μέσω ΗΠΑ.
Αναφέρομαι σε κάθε άτεχνο stand up κωμικό, ψευτο-ράπερ ή θεόμουρλο καλλιτέχνη που η Αριστερά περιθάλπει, αναδεικνύει και θεοποιεί, αρκεί να υπηρετεί την πρωτόγονη μεταπολιτευτική κουλτούρα της: πρέπει, δηλαδή, ο εν λόγω «εκλεκτός» να βρίζει χυδαία τον Μητσοτάκη, να υμνεί μια δήθεν αντιεξουσιαστική ατζέντα και να περιφρονεί τους μικρομεσαίους «κυρ-Παντελήδες», τη μεσαία τάξη και τις αξίες της. Να εκφράζει, με άλλα λόγια [ο εκάστοτε εκλεκτός], έναν κόσμο που περιφρονεί την προκοπή, την ασφάλεια και την

Νέα στρατηγική Ανδρουλάκη

Το ΠΑΣΟΚ παραμένει στάσιμο δημοσκοπικά και ο πρόεδρός του αλλάζει στάση.

 

Την ώρα που οι δημοσκοπήσεις δείχνουν το ΠΑΣΟΚ να παραμένει… στάσιμο, ο Νίκος Ανδρουλάκης φαίνεται πως έχει αποφασίσει να αλλάξει στρατηγική. Από το «φλερτ» με τον ΣΥΡΙΖΑ, στη Χαριλάου Τρικούπη δείχνουν ότι όσο πλησιάζουμε προς τις εκλογές θα κρατούν ίσες αποστάσεις!

Η υπόθεση των υποκλοπών έφερε μεν πιο κοντά ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ, αλλά η στρατηγική της Κουμουνδούρου, μέσω της οποίας «καπέλωσε» το ΠΑΣΟΚ, δημιούργησε ζητήματα και στο εσωτερικό του κόμματος. Από τη μια, βέβαια, ορισμένοι (πιο «σκληροί») τάσσονται υπέρ μιας ενδεχόμενης συνεργασίας με τον Αλέξη Τσίπρα, εντούτοις υπάρχει ένα ιδιαίτερα ισχυρό ρεύμα που σε καμία περίπτωση δεν επιθυμεί να γίνει το ΠΑΣΟΚ ουρά του ΣΥΡΙΖΑ. Και ο Νίκος Ανδρουλάκης βρίσκεται κάπου στη μέση…